Recensie Isabelle

Schoonheid is niet alles

Boekrecensie Isabelle

Het boek Isabelle  is geschreven door Tessa de Loo, geboren in Bussum op 15 oktober 1946. Dit boek is voor het eerst uitgegeven in 1989 door de uitgeverij (BV Uitgeverij) De Arbeiderspers in Amsterdam. Het boek Isabelle is een realistisch boek met de genre psychologische roman en is verschillende malen verfilmd. Isabelle is een geheel en duidelijk verhaal, met als hoofdpersonen: Isabelle, Bernard en Jeanne. In het boek word Isabelle gevangengenomen door Jeanne, iedereen geeft na een tijdje de zoektocht op, maar Bernard zet door, hij zal Isabelle vinden.

Op een dag verdwijnt de beroemde actrice Isabelle Amable. Er wordt in de bossen van de Auverge zeer nauwkeurig naar haar gezocht,  maar zonder resultaat. Er worden verschillende personen ondervraagt, maar het gesprek met de lelijke Jeanne Bitor wordt zo snel mogelijk afgehandeld. Zij woont in een bouwvallig huis en werkt in het dorpscafé ‘La Truite Dorée’. Jeanne houd ervan om het verloop van het leven te schilderen, van bloei naar verval naar dood. Voor haar nieuwe werk heeft ze bedacht om de mooie Isabelle te schilderen, zij is de schoonheid zelve en Jeanne zal laten zien dat ook zij lelijk kan worden. Jeanne zal haar ontvoeren en verval van de mens schilderen. Jeanne heeft dit plan eigenlijk bedacht, omdat ze jaloers is, zij is lelijk en Isabelle is de godin van de schoonheid. Jeanne laat Isabelle verhongeren en waardoor deze uitgeput raakt. De aandacht voor Isabelle zakt weg en de zoektocht wordt uiteindelijk gestaakt.

Isabelle probeert het vertrouwen van Jeanne te winnen door geïnteresseerd in Jeanne te zijn. Jeanne voelt zich gevleid, ze word in vertrouwen genomen door de schoonheid zelve. Isabelle vertelt over de moeilijkheden waar zij door haar schoonheid tegenaan loopt. Zij vertelt over vernederende huwelijksrelaties en het misbruik door haar stiefvader. Jeanne krijgt medelijden met Isabelle. Haar ideeën over schoonheid kloppen niet!

Terwijl iedereen de hoop om Isabelle ooit weer levend terug te zien heeft opgegeven is er één man die vastberaden is om Isabelle terug te brengen naar de maatschappij, deze man is Bernard Buffon. Bernard is onderwijzer in het dorp waar Isabelle werd ontvoerd. Bernard had een schildklieraandoening waardoor hij dik was, hiermee werd hij veel gepest. Deze pesterijen liepen zo uit de hand, dat zijn klasgenoten hem toen in een waterton geduwd hebben. Isabelle en haar vader hebben hem uit deze ton weten te krijgen en sindsdien is hij geobsedeerd van de actrice. Doordat hij onderwijzer is weet hij erachter te komen dat de moeder van één van zijn leerlingen een jeugdvriendin van Isabelle is. Deze vertelt hem dat zij een gelukkige jeugd heeft gehad en verloofd is met Jean-Pierre, ze zal voor de eerste keer gaan trouwen.

Als Bernard op een dag naar het dorpscafé gaat merkt hij dat Jeanne steeds vrolijker wordt en aanwezig begint te worden in het café. Dit vindt hij verdacht, Jeanne is altijd heel schuw, als een schaduw die door niemand word opgemerkt. Hij besluit met haar over Isabelle te praten. Jeanne vertelt wat Isabelle haar vertelde over haar jeugd en leven zonder ervoor te zorgen dat ze verdacht wordt van de ontvoering van Isabelle. Bernard vertelt Jeanne dat dit helemaal niet klopt waardoor Jeanne ontdekt dat Isabelle over haar privé leven gelogen heeft. Ze lijdt helemaal niet onder haar schoonheid! Bij thuiskomst besluit Jeanne om weer strengere regels door te voeren en zich niet meer te laten verleiden door Isabelle. Isabelle acteert huilbuien en smeekbedes, maar Jeanne is niet onder de indruk. De volgende ochtend gaat Jeanne naar haar kelder om Isabelle te wekken waarna ze ziet dat Isabelle zichzelf heeft opgehangen. Geschokt door het verlies van haar ‘vriendin’, verbrandt ze alle gemaakte schilderijen van Isabelle en loopt weg.

Op dat moment besluit Bernard het huis van Jeanne in te gaan om deze is te onderzoeken. Hier ontdekt hij Isabelle. Hij denkt dat ze dood is maar dan ziet hij dat Isabelle haar hand beweegt en heel zachtjes iets tegen hem zegt. Het blijkt dat Isabelle haar ophanging heeft geacteerd, dit had ze een keer voor een film moeten doen. Het is mogelijk als het maar niet te lang duurt. Toen Jeanne binnenkwam hadden haar twee pitbulls de kisten waarop Isabelle stond omgegooid. Hierdoor was ze bijna doodgegaan. Bernard bevrijdt haar. Isabelle wil niet dat Jeanne gestraft wordt en Bernard kan dit niet begrijpen. Na de bevrijding is zijn verering voor Isabelle verdwenen waarna hij besluit een zoektocht naar Jeanne te starten. Hij is gefascineerd door haar lelijkheid en wil weten waarom ze Isabelle heeft ontvoerd.

Ik vind het boek Isabelle een realistisch en zielig boek. Ik vind Isabelle een realistisch boek, omdat het zo is geschreven dat je je echt kan inleven op de hoofdpersonen. Hoe ze zich voelen, maar ook hoe hun gedachtegang is. Hiernaast kom je op de laatste pagina van het boek erachter dat het verhaal echt gebeurt is. Ik vind het boek een zielig boek, omdat twee van de hoofdpersonen (Jeanne en Bernard) heel veel onrecht is aangedaan in hun leven. Bernard werd in zijn kindertijd achterna gezeten door zijn klasgenoten die van alles met hem uithaalden en Jeanne is zo lelijk dat niemand ook maar iets met haar te maken wilde hebben waardoor ze als het waren werd verstoten uit de samenleving.

Isabelle is dus samengevat een realistisch en zielig boek wat je zeker is een keer gelezen moet hebben om is goed een kijkje te kunnen nemen in de gedachtegang van een ontvoerder, maar ook van een gijzelaar.

Bronnen:

3 reacties op “Recensie Isabelle

  1. Helder Ludo. Was vind je van de stijl van schrijven van Tessa de Loo? Het lijkt alsof je van realistische verhalen houdt. Klopt dat?
    Goed bezig met lezen.

  2. Goede recensie, Ludo!
    ik heb het boek ook gelezen en ben het helemaal met je eens dat het boek realistisch is geschreven.

  3. Beste lezer van het boek,

    Ik zelf heb het boek ook gelezen. Uw mening was dat het boek een zielig en realistisch boek was. U vondt het zielig omdat u vond dat Jeanne en Bernard veel slechte dingen was aangedaan. En u vond het realistisch omdat het boek zo is geschreven dat u zich als lezer echt goed kan inleven in de hoofdpersonages.

    Mijn conclussie hieruit is dat u een positieve mening heeft over het boek.
    Ik vond ben het voor het grootste gedeelte met u eens. Behalve dat het ZIELIG is. Het is natuurlijk wel zielig dat Isabelle wordt ontvoerd en niet te eten krijgt. Maar ik vindt het niet zielig voor Jeanne en Bernard. Mensen moeten zorgen dat hun verleden hun toekomst bepaalt. Jeanne overdrijft te erg en doet alsof de hele wereld haar haat. En uit haar woedde vervolgens op Isabelle. Voor Bernard is het niet zielig. Hij werd een keertje gepest maar dat heeft iedereen weleens meegemaakt. Hij moet het achter zich laten en verder gaan met zijn toekomst. Wanneer Jeanne Isabelle bijvoorbeeld schildert zegt ze bijvoorbeeld dat mensen zich gedragen alsof lelijke mensen geen rechten hebben. Dat is niet waar. Iedereen is mooi in zijneigen weg. Ze moet niet zo overdrijven en verder gaan met haar leven.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>