Robinson

Schrijver:                                            Meijsing, Doeschka
Titel:                                                   Robinson
Jaar van uitgave:                               1976
Bron:                                                  Dagblad De Limburger
Publicatiedatum:                               05-06-1976
Recensent:                                         Alfred Kossmann
Recensietitel:                                     Doeschka Meijsing en Nicolaas Matsier
Taal:                                                   Nederlands
Samenvatting
Robinson is net met haar moeder verhuisd naar een kleine provinciestad. Het is zomervakantie. Na de vakantie zal ze in de 5e beginnen. In de les valt haar een jongen op, Daniel Bierwolf. Hij verlaat het lokaal omdat hij de godsdienstles onzinnig vindt. Daniel is het neefje van de rector, ook hij is nieuw op school. Hij zit hier op school, omdat hij zich op andere scholen misdroeg.

In de herfstvakantie ontvangt Robinson een kaart van Daniel. Haar moeder denkt dat Robinson verliefd is en belt de rector. Robinson wordt bij de rector geroepen endaar treft ze een ruziende rector en Duitse lerares aan. De lerares is Johanna Freida. Daniel en Robinson zijn door haar gefascineerd.

Op een schoolfeest, die door Johanna Freida is georganiseerd, verpest Daniel de avond door zijn oom belachelijk te maken met een liedjeen door een vrouw na te doen. De volgende ochtend gaan Robinson en Daniel naar Johanna Freida toe.

De vader van Robinson is terug voor de feestdagen. Hij gaat schaatsen met Robinson en komt Johanna Freida tegen op de schaatsbaan. De vader en Johanna Freida worden aan elkaar voorgesteld en het is liefde op het eerste gezicht.

Op nieuwjaarsdag ontdekt Robinson’s moeder een muts in de jas van haar vader en vraagt van wie die is. Robinson zegt dat die van haar is, maar hij is van Johanna Freida. Robinson verdenkt haar vader van een relatie met Johanna.

Robinson volgt Johanna en komt erachter dat ze een verhouding heeft met haar vader. Robinson zelf gaat op een zondagmiddag met Daniel naar bed.

De lente begint. Robinson krijgt steeds een grotere hekel aan Daniel. Hij heeft het alleen nog maar over de duivel, heksen en het kwaad. In de paasvakantie maken Robinson, Daniel, vader en Johanna een boottocht. Daniel blijft aan een stuk door praten en wanneer Johanna vraagt of die nou eindelijk eens een keer stil wil zijn, maakt hij een enorme scene. Johanna slaat hem en hij valt over-boord.

Het is zomervakantie. Robinson moet herexamen doen, ze denkt dat ze het niet haalt. Daniel is blijven zitten en moet van school, hij vertrekt naar familie in Zwitserland. Daniel heeft Robinson haar moeder op de hoogte gebracht van de geheime relatie en haar moeder zorgt ervoor via de oudercommisie dat Johanna Freida van school weggaat.

Literom recensie:
Het zal mij niet verbazen wanneer Doeschka Meijsing over tien jaar blijkt een knap essayist te zijn geworden. Zij heeft tot nu toe haar onmiskenbare talent geoefend in verhalen (”De hanen”) en een korte roman ”Robinson”. Die roman is kort geleden bij Querido verschenen (f 16.9O).
De schrijfster vertelt over een meisje, Robinson geheten, dat op haar zeventiende naar de vijfde klas van een nieuwe school gaat. Zij woont bij haar moeder in een zojuist betrokken woning in een provinciestad, Haarlem waarschijnlijk. Haar vader is kapitein ter koopvaardij en enkel zo nu en dan thuis.
Verhouding
Met de nieuwe school kan het meisje zich wel verzoenen, maar er is een jongen in haar klas, Daniël, die iets demonisch heeft en raisoneert over duivels, later over heksen. De lerares Duits is een erg oorspronkelijke persoon. De vader van Robinson begint, na een middag van schaatsen, een verhouding met die lerares. De moeder van Robinson is vooral keurig, elegant en overheersend. Het slot van de roman is dat Robinson alles heeft afgestaan wat zij bezat, een gevoel en inzicht, en totaal vervreemd tegen het mislukken van twee herexamens aankijkt.
Symbolen
Wat Doeschka Meijsing niet wil of niet kan is het min of meer geloofwaardig maken van haar personages. Die lerares Duits is blijkbaar een zeer krachtige persoonlijkheid, maar de schrijfster doet niet de minste moeite om iets over haar te vertellen. Die vader is een zeeman volgens de legende, sterk zijn eigen weg volgend. Die moeder is een dame volgens de legende, geobsedeerd door sociale betrekkingen. De jongen Daniël had wat briljanter moeten zijn bij het duivels theoretiseren, maar hij krijgt tenminste iets van leven. En Robinson zelf? Zij is enkel interessant wanneer zij haar gevoelens tot symbolen maakt. Haar emotionele verwerking van een natuurkunde-les over water en ijs is bijzonder boeiend.
Later in het boek vervaagt ze, enkel slachtoffer en Doeschka Meijsing vlucht in pseudo-poëtisch proza dat mij althans weinig zegt.
Mee eens en niet mee eens:
Mee eens: “Die lerares Duits is blijkbaar een zeer krachtige persoonlijkheid, maar de schrijfster doet niet de minste moeite om iets over haar te vertellen.”
Ik ben het hier mee eens omdat ik me eigenlijk helemaal geen voorstelling kan maken van Johanna Freida (de Duits docent).
Een keer werd beschreven hoe ze tegen het schoolhoofd tekeer ging en het schoolhoofd uitschold. Vandaar de opvatting voor een sterke persoonlijkheid, maar daar blijft het dan ook bij.
Niet mee eens: “En Robinson zelf? Zij is enkel interessant wanneer zij haar gevoelens tot symbolen maakt.”
Ik ben het er niet mee een omdat Robinson haar gevoelens niet hoeft om te zetten in symbolen om interessant te zijn en om met haar mee te kunnen leven.
In het verhaal komt namelijk heel duidelijk naar voren dat Robinson eigenlijk de hele tijd alleen is. Ze zoekt continu naar aandacht en in het begin van het verhaal kreeg ze dit van haar vader. Daarom was ze elke keer ook zo blij als hij thuis kwam.
Haar moeder geeft haar ook wel aandacht, maar op sommige momenten geeft ze Robinson sterk het gevoel alsof ze niks voorstelt. Dit is vaak het geval als haar moeder over de naam “Robinson” begint en uitlegt waarom Robinson zo heet.
Mijn mening:
Ik vond het boek niet verkeerd om te lezen. Het las makkelijk weg, was niet te dik en er zat redelijk wat vaart in het verhaal, hoewel dit in het begin wat minder was.
Zo af en toe zaten er ook wat grappige momenten in die Daniël meestal veroorzaakte.

 

Opzich vind ik het een interessant verhaal, hoewel ik erg lang over na heb gedacht, zoals bij het boek “vals licht”.

 

Aan het einde van het verhaal kon ik wel met Robinson mee leven. Smachtend naar aandacht en vrienden, het gevoel gewaardeerd te worden. Maar ze blijft met lege handen achter, met nog minder dan dat ze begon. Dit vind ik toch wel sneu voor haar.
Ik had niet verwacht dat Robinson eigenlijk nog ongelukkiger zou zijn aan het einde van het verhaal dan dat ze aan het begin al was.

 

Het verhaal was niet spannend, maar de kleine nieuwsgierigheid naar hoe het nu verder zou gaan met Robinson hield me toch wel aan het lezen.
De opbouw was mooi in elkaar gezet. Je begon bij het begin. Wanneer Robinson net is verhuist en naar haar nieuw school gaat en je eindigt bij de laatste dag van het schooljaar.
Het heeft dus een duidelijke chronologische verhaal lijn.

 

Ik denk dat de seks scene tussen Robinson en Daniël het meest indruk op me heeft gemaakt. Vooral omdat het stuk nergens opsloeg. Naar mijn mening past het totaal niet in het verhaal. Alsof er een spannend stuk in moest met een beetje pagina opvulling zodat het verhaal niet te kort zou zijn.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>