Fabriekskinderen

Auteur:                                            J.J. Cremer
Jaar uitgave:                                  1863
Uitgeverij:                                        Thieme
Plaats Uitgeverij:                             Arnhem
Taal:                                                Nederlands

Samenvatting
De arme familie Zwarte leeft in een mooi, maar bouwvallig huis in Leiden. Het is hartje winter. De kinderen Evert, Sander en Saartje moeten ’s ochtends vroeg uit bed om te gaan werken in de Wolfabriek in Leiden. Saartje is al enkele dagen ziek. Sander is zò moe dat hij onderweg op de stoep in slaap valt. Evert en Saartje zetten hun tocht naar de fabriek voort, bang om ontslagen te worden en het geld mis te lopen. Saartje gaat ziek aan het werk.
Willem baron van Hogenstad (jurist aan de Leidsche Academie) woont in een van de bovenkamers van de melkboer. Toen hij terugkwam van zijn vriend Koenraad zag hij onderweg Sander slapend op de stoep liggen en neemt hem mee naar huis. De echtgenote van de melkboer is het hier helemaal niet mee eens. Willem trekt zich er niets van aan en laat het kind lekker warm slapen. Als hij wakker wordt geeft Willem hem eten en ze beginnen te praten. Willem is verbaasd over de armoede van zijn familie. En hoe weinig Sander weet, hij gaat niet naar school. Willem steekt Sander in de nieuwe kleren en verzorgt hem verder.
Bij de familie zwarte thuis ligt Saartje erg ziek op bed en loopt te kermen om water met een brandende keel. Ze heeft een onbeschrijflijke dorst. Haar moeder stopt haar nog wat beter toe en ziet de ernst van de situatie verder niet in. Die nacht blaast Saartje haar laatste adem uit… Ze is vermoord door de wetgeving

Mijn Mening:

Door het verouderde taalgebruik was het boek soms lastig te begrijpen. Ondanks was de essentie er meestal wel goed uit te halen en is het boek prima te lezen.

Ik vind het is een kort en krachtig geschreven verhaal. Door middel van een klein verhaal word de tijd waarin het boek geschreven mooi weergeven uit het oogpunt van de kinderen. En als het beter gaat met het kind (toen Sander werd meegenomen door de baron en de baron voor hem zorgde) merk je dat terug in het taalgebruik van het boek. De schrijver schrijft minder droevig en meer verzorgend. Je krijgt meer de indruk dat het goed komt.

Het boek is lastig geschreven en vooral aan het begin met je eraan wennen, toch is het verhaal niet lang en als je rustig leest is het te begrijpen. Ik raad het boek daarom aan om op je boekenlijst te kunnen zetten.

 

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>