Recensie: Het Diner

 

Titel: Het Diner

Auteur: Herman Koch

Jaar: 2009

Ander werk van auteur: Zomerhuis met Zwembad, Eten met Emma en De Greppel

Genre: Roman

Het Diner is een boek dat gaat over een diner, verrassend. Deelnemers van dit diner zijn Babette en Serge Lohman en Paul en Claire Lohman. Serge doet mee in de verkiezingen als minister-president van Nederland. Hij staat er goed voor. Maar er is iets gebeurt. De zoons van Serge en Paul Lohman hebben iets verschikkelijks gedaan. Na een avond stappen wouden zij pinnen maar er was een zwerver. De jongens warden baldadig en gingen met spullen naar de zwerver gooien. Een van die dingen was een jerrycan. Deze ging per ongeluk de hens in en de zwerver werd levend verbrand. Dit incident was landelijk op het nieuws. Het doel van het diner is om deze gebeurtenis te bespreken en een oplossing te vinden. Of ze hun kinderen moeten aangeven aan de politie en of de campagne van Serge moet worden beëindigd. De meningen zijn verdeeld, Serge wilt de waarheid vertellen. De andere drie aan tafel niet. Serge heeft al besloten en heeft de ochtend na het diner al een persconferentie gepland. De andere willen dit zo graag niet dat er drastische maatregelingen worden genomen. Claire valt Serge aan met haar glas champagne en verwond hem zo erg dat hij in het ziekenhuis beland. Serge mist de persconferentie en doet geen aangiften. Het normale leven gaat verder

Ik vond dit een verschikkelijk boek. Op papier lijkt het een goed idee: er is een misdaad gepleegd en de ouders van de daders gaan een lang en gespanne situatie te gemoed. De uitwerking echter is verschrikkelijk. Er is zoveel potentie. Het lijkt erop dat Herman Koch je expres probeert te ergeren door telkens een nieuwe stuk informatie toe te voegen, die vervolgens 90 procent uitwerken en er daarna niks meer mee doen. Dit gaat zo door en door. Op het einde verwacht je dan dat er één geheel van gemaakt word, maar dat word het niet. Ik heb geen probleem met een open einde. Waar ik een probleem mee heb is de besluiteloosheid van Koch. Hij weet niet of hij een cliffhanger wilt of de losse eindjes bij elkaar wilt knopen. Hij heeft besloten om binnen 5 nietszeggende bladzijdes nog wat dingen op te lossen. Hij levert dus half werk. En dat is gewoon heel jammer. Als je het aan mij vraagt zou Het Diner een ontzettend goed boek kunnen zijn maar er mist iets in de uitwerking. Daarom geef ik Het Diner een 6.5

Recensie: Joe Speedboot

Titel: Joe Speedboat

Auteur: Tommy Wieringa

Jaar: 2005

Ander werk van auteur:  Alles over Tristan, Caesarion en Ik was nooit bij Isfahaan

Genre: Opgroei Roman

 

Frans Hermans is 14 als hij in een ernstig ongeluk verstrikt raakt. Hij ligt in het hoge gras in de lente, precies op de dag dat de gemeente het gras maait. De maaitractor rijdt recht over hem heen. Hij raakt het gevoel in zijn benen kwijt, breekt zijn gehele ribbenkast en raakt een jaar in coma. Als hij ontwaakt gaat het leven weer verder. Hij gaat weer naar school waar hij de nieuweling ziet; Joe Speedboot. Hij is als een donderslag ingeslagen in het dorpje Lomark. Letterlijk. Zijn vader is met zijn verhuisbus in een huis gereden. Hij overleefde dit niet. De moeder van Joe is weduwe geworden. Joe raakt bevriend met Christof, Engel en Fransje. Joe Speedboot is de verlosser van Lomark. Hij maakt onder andere een vliegtuig. Er is een nieuw meisje uit Zuid Afrika waar ze allemaal vekikkerd op zijn. Ze heet PJ. Ook heb je nog papa Afrika. De lover van moeder Speedboot. Na het eindexamen gaat iedereen hun eigen kant op. Engel en Joe worden kunstenaarsbroeders in Enschede. PJ gaat naar Amsterdam om te studeren. Christof gaat ook studeren. Engel is succesvol en gaat naar Parijs. Joe niet hij komt terug naar lomark en gaat werken. PJ krijgt een nieuwe vriend: de Schrijver Arthur Metz. Hij schrijft een boek over haar. Dat gaat fout. Joe Krijgt een relatie met PJ. Frans gaat brikketen persen hier word hij sterk van. Joe halt Frans over om armworstelaar te worden. Dit doet hij goed en wint veel op een gegeven moment verliest hij van zijn idool: Mansur. Hij breekt zijn arm. Ze gaan terug naar Nederland. Joe gaat meedoen aan de Parijs-Dakar in een zelfgemaakte auto. Dit doet hij om Papa Afrika weer te zien. Deze was namelijk gevlucht voor moeder Speedboot. PJ gaat vreemd en doet het met Fransje. Dit vind hij tof. Daarna gaat zij een relatie aan met Christof, ze trouwen. Joe is boos en gaat weg uit Lomark. Het verhaal eindigt.

Dit boek is het beste boek wat ik ooit heb gelezen. Niks komt ook maar in de buurt van Joe Speedboot. Zelfs niet de Harry Potter-reeks, The World according to Garp, Het leven van een loser 6 of Kuifje en het Zwarte goud. Dat zegt misschien ook iets over mijn smaak maar daar gaan we het vandaag niet over hebben. Als je het aan mij vraagt gaat Joe Speedboot niet over het Zwaard en het Penceel. Maar over beweging. Volgens Satoshi Fujiwara (Ik weet niet wat zijn naam is maar in ieder geval een Japanse filosoof) bestaat vooruitgang of achteruitgang niet, alleen beweging. Dit vind ik ten eerste een mooie gedachte en ten tweede zie ik het heel erg terug in het boek. Frans raakt zijn spraakvermogen kwijt: hij krijgt hier een hele andere perceptie van de wereld voor. Frans is al zijn tijd kwijt aan het persen van brikketen: hiervan krijgt hij sterke armen. Frans heeft eindelijk seks met PJ: hij levert daarvoor zijn vriendschap met Joe in. Dit zie je keer op keer terug in het boek.

Ik kan dit boek aan iedereen aanraden. Misschien meer voor jongens aangezien het verhaal vanuit een mannelijk perspectief is geschreven. Ik geef Joe Speedboot een 9,5

Ja die vindt je leuk!  – Moeder

 

Recensie: Komt een vrouw bij de dokter

Titel: Komt een vrouw bij de dokter

Auteur: Kluun

Jaar: 2003

Ander werk van auteur:  Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt! en De weduwnaar

Genre: Roman

 

Stijn en Carmen zijn samen een geweldig stel. Het geld van hun eigen bedrijfen stroomt binnen, ze wonen in een mooi huis met hun gezonde en geliefde dochter Luna. Stijn heeft alleen een handje van vreemdgaan maar dit word gedoogd door Carmen. Als Carmen pijn voelt in haar borst besluiten ze naar het ziekenhuis te gaan. Hier komen de dokters erachter dat ze een zeldzaam soort borstkanker te hebben. Carmen krijgt allemaal behandelingen en eerst lijkt het goed met haar te gaan. Na een tijdje hakken de chemokuren erin en verliest Carmen haar, haar. Stijn weet zo langzamerhand niet meer of hij nog wel van Carmen houd en gaat daarom bij vreemd bij de vleet. Carmen heeft het allemaal wel door en de sfeer is om te snijden.

Een jaar na de diagnose blijkt dat de kanker is uitgezaaid naar haar lever. Ze kan niet meer genezen worden, alleen maar langer in leven gehouden worden. Stijn heeft het moeilijk en kan zijn gevoelens niet goed kwijt. Hierdoor begint hij een vaste verhouding, dit is voor hem nieuw. Het meisje heet Roos en zowat elk moment van de dag probeert hij bij haar te zijn. Als hij een keer om 6 uur ‘s ochtends naar huis rijd verongelukt hij in zijn auto. Carmen is woedend en gaat met Luna bij vrienden wonen. Stijn besluit zijn leven te beteren en gaat niet meer vreemd en doet alles voor Carmen. Ze kopen een nieuw prachtig huis en samen is hun doel om het laatste deel van Carmen’s leven zo mooi mogelijk te maken. Carmen is nog maar een schaduw van wat ze vroeger was maar plezier maken kan ze nog steeds. De laatste maanden leven ze als bourgondiërs in hun nieuwe huis. Al hun vrienden komen langs en er word gegeten gelachen en vooral stevig gedronken. Na een lange tijd word de pijn voor Carmen teveel ze overlegt met haar arts om euthanasie te plegen. Hij stemt akkoord en dus gaat zij dood.

Het leven is verandert voor Stijn en Luna. Maar nu kunnen ze fris een nieuwe tijd tegemoet.

Ik vind “Komt een vrouw bij de dokter” het beste boek dat ik ooit voor Nederlands heb gelezen. De ik persoon is Stijn en hij vertelt het verhaal geweldig. Nadat ik het boek had uitgelezen ging ik meteen naar de bibliotheek voor het vervolg “de weduwnaar”. Ik raad iedereen aan om dit boek te lezen omdat het simpelweg geweldig is. Ik geef dit boek daarom ook een 8

Recensie: Turks Fruit

Titel: Turks Fruit

Auteur: Jan Wolkers

Jaar: 1969

Ander werk van auteur: Kort Amerikaans en Terug naar Oegstgeest

Genre: Liefdesroman

 

De hoofdpersoon heeft geen naam. Het enige wat we van hem weten is dat hij een kunstenaar is. Turks Fruit begint als de naamloze kunstenaar terugblikt op de mooie tijd met Olga. Hij ontmoette haar tijdens het liften, wat uitliep in een vrijpartij en een auto-ongeluk. Ze ontmoetten elkaar pas weer 2 maanden later. Ze besluiten vervolgens bij elkaar in te wonen en te trouwen. De hoofdpersoon beschrijft verschillende hoogte- en dieptepunten uit zijn tijd met Olga. Hij vertelt over zijn band met haar ouders. De vader vindt hij wel sympathiek, de moeder is daarentegen een ongelofelijke trut. De moeder manipuleert Olga; ze zorgt ervoor dat Olga niet zwanger wil worden. De vader overlijdt aan een hartaanval. De moeder heeft hem jarenlang vetgemest, de kunstenaar ziet dit als moord. Een belangrijk element in de relatie tussen Olga en hem was de seks. Hier blikt hij dan ook graag op terug. Na een paar jaar gaat het niet goed meer tussen hen. Als Olga tijdens een etentje flirt met een zakenrelatie is de hoofdpersoon woest, hij slaat Olga. Olga verlaat hem en krijgt nog enkele kortstondige relaties. Ze blondeert haar haar en verhuist met een andere man naar het buitenland. De kunstenaar heeft ook vele relaties met andere meisjes, ze kunnen echter allemaal niet aan Olga tippen. Ze sturen kaartjes naar elkaar en soms ontmoeten ze elkaar als Olga terug in Nederland is om haar moeder te bezoeken. Olga probeert tevergeefs een kind te krijgen. Hierdoor beëindigt haar vriend de relatie met haar. Het gaat slecht met Olga en het blijkt dat ze een hersentumor heeft. Door de chemo-bestralingen verliest ze haar haar. De hoofdpersoon geeft haar een pruik. Hij bezoekt haar, als enige, elke dag in het ziekenhuis. Haar moeder en haar “vrienden” zijn nooit langsgekomen. Olga durft niks meer te eten behalve Turks Fruit. Ze is namelijk bang dat haar tanden uitvallen als ze iets hards eet. De kunstenaar begeleidt haar als enige liefdevol tot haar dood. Het verhaal heeft een open einde.

Ik vind Turks Fruit een prachtig boek. Het illustreert hoe zwaar liefde kan zijn. Turks Fruit is heel positief en grappig, maar er zit telkens een zwaardere ondertoon in. Het boek zou zomaar waargebeurd kunnen zijn en dat draagt bij aan de geloofwaardigheid. Het boek komt uit de jaren 60, maar ik kan me heel goed inleven in het verhaal. Mij was verteld dat ik dit boek moest lezen vanwege de heftige seksscenes. Dit was echter een klein onderdeel van het boek. Thema’s zoals liefde, jaloezie, vreugde en verdriet maken dit een mooi boek, dus niet alleen de seks. Ik raad iedereen aan om dit boek te lezen omdat het simpelweg een meesterwerk is. Het verhaal is mooi, Wolkers’ schrijfstijl is vermakelijk en interessant. En dit samen met de terugkerende thema’s zorgt voor een mooi compleet boek.

Als ik Turks Fruit een cijfer zou moeten geven zou ik het een dikke 7,5 geven.

Recensie: Van Den Vos Reynaerde

Titel: Van Den Vos Reynaerde

Auter: Willem die Madocke maakte

Jaar: 13e eeuw

Ander werk van auteur: de Madocke

Genre: Dierdicht

 

Reynaerde is berucht in het dierenrijk. Hij is wreed, hebzuchtig, vals, en genadeloos. De andere dieren in het rijk hebben allemaal een hekel aan hem. Na meerdere incidenten heeft de koning het helemaal gehad. Reynaerde moet naar het hof komen vanwege een rechtszaak. Hij komt echter niet uit zichzelf, dus besluit koning leeuw om dagers te sturen. De eerste (Bruun de beer) wordt met een slimme list te grazen genomen. Hier is Reynaerde natuurlijk goed in; sluwheid is immers een karaktertrek van de vos. Ook de tweede dager (Tybeert de kat) is niet slim genoeg om Reynaerde mee te krijgen. Dan stuurt de koning Grimbeert de das, een vertrouweling van Reynaerde. Grimbeert krijgt het voor elkaar om hem mee naar het hof te nemen. Als Reynaerde terechtgesteld wordt ziet het er niet goed voor hem uit. Maar de vos is te slim om gepakt te worden. Hij vertelt over een schat met veel goud en zilver en belooft de route te geven naar deze schat. De koning gelooft hem en spreekt Reynaerde vrij. Hij moet echter nog één ding doen; op pelgrimstocht gaan om al zijn zonden kwijt te schelden. Dit belooft hij te doen, maar wij weten natuurlijk allemaal dat hij loog. Reynaerde vertrekt met zijn vrouw en kinderen naar een ander land.

Het boek is eigenlijk geschreven om opgedragen te worden. Hierdoor is het soms wat lastig lezen. Reynaerde is in het Middelnederlands geschreven. Ik heb echter de vertaalde versie (modern Nederlands) gelezen. Het verhaal is gebaseerd op het Franse La Plaid. Dat is een verzamelwerk van dierdichten. Willem heeft hier dus een Nederlandse versie van gemaakt.

Het boek is stroef en langdradig. Dit vind ik jammer want het verhaal is nog niet eens zo heel slecht. De executie had wat beter gekund. Het boek spreekt me niet aan en mijn advies is dus ook: lees dit boek alleen als je echt geïnteresseerd bent in Middeleeuwse literatuur. Ik geef dit boek een 4. Dit omdat het lastig lezen is en het verhaal, hoewel goed verzonnen, te langdradig is naar mijn mening.