Recensie: Joe Speedboot

Titel: Joe Speedboat

Auteur: Tommy Wieringa

Jaar: 2005

Ander werk van auteur:  Alles over Tristan, Caesarion en Ik was nooit bij Isfahaan

Genre: Opgroei Roman

 

Frans Hermans is 14 als hij in een ernstig ongeluk verstrikt raakt. Hij ligt in het hoge gras in de lente, precies op de dag dat de gemeente het gras maait. De maaitractor rijdt recht over hem heen. Hij raakt het gevoel in zijn benen kwijt, breekt zijn gehele ribbenkast en raakt een jaar in coma. Als hij ontwaakt gaat het leven weer verder. Hij gaat weer naar school waar hij de nieuweling ziet; Joe Speedboot. Hij is als een donderslag ingeslagen in het dorpje Lomark. Letterlijk. Zijn vader is met zijn verhuisbus in een huis gereden. Hij overleefde dit niet. De moeder van Joe is weduwe geworden. Joe raakt bevriend met Christof, Engel en Fransje. Joe Speedboot is de verlosser van Lomark. Hij maakt onder andere een vliegtuig. Er is een nieuw meisje uit Zuid Afrika waar ze allemaal vekikkerd op zijn. Ze heet PJ. Ook heb je nog papa Afrika. De lover van moeder Speedboot. Na het eindexamen gaat iedereen hun eigen kant op. Engel en Joe worden kunstenaarsbroeders in Enschede. PJ gaat naar Amsterdam om te studeren. Christof gaat ook studeren. Engel is succesvol en gaat naar Parijs. Joe niet hij komt terug naar lomark en gaat werken. PJ krijgt een nieuwe vriend: de Schrijver Arthur Metz. Hij schrijft een boek over haar. Dat gaat fout. Joe Krijgt een relatie met PJ. Frans gaat brikketen persen hier word hij sterk van. Joe halt Frans over om armworstelaar te worden. Dit doet hij goed en wint veel op een gegeven moment verliest hij van zijn idool: Mansur. Hij breekt zijn arm. Ze gaan terug naar Nederland. Joe gaat meedoen aan de Parijs-Dakar in een zelfgemaakte auto. Dit doet hij om Papa Afrika weer te zien. Deze was namelijk gevlucht voor moeder Speedboot. PJ gaat vreemd en doet het met Fransje. Dit vind hij tof. Daarna gaat zij een relatie aan met Christof, ze trouwen. Joe is boos en gaat weg uit Lomark. Het verhaal eindigt.

Dit boek is het beste boek wat ik ooit heb gelezen. Niks komt ook maar in de buurt van Joe Speedboot. Zelfs niet de Harry Potter-reeks, The World according to Garp, Het leven van een loser 6 of Kuifje en het Zwarte goud. Dat zegt misschien ook iets over mijn smaak maar daar gaan we het vandaag niet over hebben. Als je het aan mij vraagt gaat Joe Speedboot niet over het Zwaard en het Penceel. Maar over beweging. Volgens Satoshi Fujiwara (Ik weet niet wat zijn naam is maar in ieder geval een Japanse filosoof) bestaat vooruitgang of achteruitgang niet, alleen beweging. Dit vind ik ten eerste een mooie gedachte en ten tweede zie ik het heel erg terug in het boek. Frans raakt zijn spraakvermogen kwijt: hij krijgt hier een hele andere perceptie van de wereld voor. Frans is al zijn tijd kwijt aan het persen van brikketen: hiervan krijgt hij sterke armen. Frans heeft eindelijk seks met PJ: hij levert daarvoor zijn vriendschap met Joe in. Dit zie je keer op keer terug in het boek.

Ik kan dit boek aan iedereen aanraden. Misschien meer voor jongens aangezien het verhaal vanuit een mannelijk perspectief is geschreven. Ik geef Joe Speedboot een 9,5

Ja die vindt je leuk!  – Moeder

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>