Mariken van Nieumeghen

Het verhaal gaat over Mariken van Nieumeghen. Op een dag moet ze van haar oom, Gijsbrecht, naar Nijmegen moet om baadschappen te doen. Ze moet voor het donker uit Nijmegen vertrekken (ze wonen zelf in de omgeving van Nijmegen en ze moet te voet naar Nijmegen). Als ze niet voor het donker uit Nijmegen weg kan komen moet ze aan haar tante vragen of ze daar kan overnachten. Zo gezegd zo gedaan. Als ze het dus niet redt vraagt ze aan haar tante of ze daar mag overnachten, deze zegt echter dat ze liegt en als een hoer in de kroeg heeft gehangen, ze komt het huis dus echt niet in!
Mariken die verdrietig uit Nijmegen vertrekt en toch, tegen beter weten in, naar huis gaat wordt onderweg zo bang dat ze verscholen onder een struik gaat zitten. En in het hevige verdriet om hulp vraagt van God of de Duivel……dat maakt niets uit. Daar reageerde de Duivel op en bood haar hulp aan. Ze stemde in en vergat haar geloof en God en Maria en ze veranderde zelfs haar naam in Emmeken. Emmeken en Moenen gaan vervolgens naar Antwerpen en verblijven in de herberg ‘De Gulden Boom’. Emmeken wordt gevraagd om een refrein voor te dragen aan een stel drinkebroers. Na dat refrein zorgde Moenen ervoor dat er iemand doodgestoken werd in het gedrang, om zomeer zielen voor Lucifer te winnen. In de jaren die hierna volgden leidden Emmeken en Moenen een zondig leven en stierven er veel mensen. Na 7 jaar met Moenen geleefd te hebben keerde ze weer eens terug naar Nijmegen. Emmeken ziet een wagenspel, hoewel moeder liever niet wil dat ze erna kijkt, omdat zij bang is van haar daden. Het is een wagenspel, waarin de advocaat van Lucifer Masscheroen een beroep doet op Gods rechtsvaardigheid en daaruit blijkt dat een zondaar oprecht berouw toont, zijn zonden vergeven worden.

Maar Moenen bang voor was gebeurde ook Emmeken krijgt berouw na het bekijken van het wagenspel en wil niets meer met Moenen te maken hebben. Moenen wordt hier zo kwaad van en tilt haar boven de toppen van de huizen en werpt haar naar beneden. Oom Gijsbrecht vindt haar op de grond en beschermt haar met gebeden tegen de Duivel.
Mariken gaat weer bij haar oom wonen en ze doen er alles voor om te zorgen dat al haar zonden worden vergeven. Ze gaan naar alle priesters maar die willen haar niet helpen. Zo wordt ze door verstuurd naar de paus in Rome, die haar uiteindelijk helpt. Ze moest drie zware ijzeren ringen dragen om haar hals en handen. Mariken werd non in een klooster in Maastricht. Twee jaar voor haar dood waren haar ringen afgevallen omdat God haar had vergeven.

 

Ik vond het een bijzonder boek, de les, dat God alles vergeeft als je vol berouw bij hem komt, vind ik een mooie les. De schrijfstijl was simpel en makkelijk om te lezen.Het verhaal liep erg snel, diepgang zat er niet in. Maar al met al was het een leuk boek.
Het boek zit goed in elkaar, leest makkelijk en de verhouding tussen beschrijvingen en gesprek is goed.
Het verhaal loop verder soepel, en er wordt niet te lang stil gestaan bij ieder klein detail, zoals je in sommige boeken tegenkomt. Dit maakt het boek goed leesbaar en een verhaal waarin je je kan verdiepen.

De Donkere Kamer van Damokles

Henri Osewoudt verlaat zijn geboortedorp om bij zijn oom en tante te gaan wonen omdat zijn moeder zijn vader heeft vermoord. Hij groeit op in Amsterdam, heeft een relatie met zijn nicht en doet aan judo. Als hij achttien is geeft hij aan geen interesse te hebben in studie, hij trouwt met zijn nicht, Ria Nauta, en verhuist terug naar Voorschoten waar hij de sigarenzaak van zijn vader heropent. Zijn moeder komt bij Henri en Ria inwonen. De oorlog begint. Osewoudt wordt afgekeurd en hoeft dus niet het leger in, maar helpt wel bij de burgerwacht van Voorschoten.

Op een dag komt Dorbeck met wat andere soldaten de winkel binnen, Dorbeck laat een fotorolletje bij Osewoudt achter om te laten ontwikkelen. Als Dorbeck twee dagen later terug komt, zijn de foto’s nog niet klaar, maar heeft Nederland al gecapituleerd en wil Dorbeck dat Osewoudt hem een pak leent en zijn uniform en pistool begraaft. Osewoudt doet dit alles. Als Osewoudt de foto’s wil ontwikkelen mislukt dit, maar omdat hij zoiets niet aan Dorbeck wil vertellen koopt hij een Leica en maakt zelf foto’s van militaire objecten.

Hierna krijgt Osewoudt opnieuw een opdracht van Dorbeck. Hij moet naar Haarlem gaan en krijgt daar een pistool in zijn hand gedrukt waarmee hij samen met Dorbeck en Zewuster een moord pleegt. Osewoudt is bang dat de zoon van de drogist, die een NSB’er is, hen gezien heeft.

Osewoudt hoort een tijd lang niets van Dorbeck, maar ontvangt dan een brief of hij de foto’s van het allereerste rolletje naar een bepaalde postbus wil sturen. Osewoudt wil een ontmoeting met Dorbeck en gaat dus naar de postbus toe om te zien wie de post ophaalt, het wordt opgehaald door een heilsoldate.

Vrij snel daarna wordt hij opgebeld door Elly Meier, zij zegt uit Engeland te komen en dringend op zoek te zijn naar een schuilplaats. Hij brengt haar naar zijn oom in Amsterdam. Hij hoort via via dat zijn moeder en Ria zijn opgepakt en kan nu zelf ook niet langer naar huis toe. Bij de Joodse studente Marianne, met wie hij een relatie begint, laat hij zijn haar zwart verven. Hij lijkt nu precies op Dorbeck.

Opnieuw volgt er een opdracht van Dorbeck. Dit keer gaat het om een hoge man van de Gestapo die uit de weggeruimd moet worden. Osewoudt werkt bij deze opdracht samen met een andere vrouw wanneer zij beiden terug reizen met de trein wordt de vrouw opgepakt. Osewoudt niet. Maar wanneer hij diezelfde avond met Marianne in de bioscoop zit ziet hij zijn eigen foto op het scherm verschijnen met als aankondiging dat hij opgepakt moet worden. Hij vlucht wel maar het duurt niet lang of hij wordt opgepakt. Hij wordt gemartelt en beland in het ziekenhuis, maar wordt daaruit bevrijd. Hij duikt onder bij Labare waar hij in een volledig verduisterde kelder foto’s ontwikkeld. Maar ook hier is hij niet veilig want wanneer de Duitsers het pand van Labare overvallen wordt Osewoudt toch opgepakt.

Tijdens deze tweede gevangschap wordt Osewoudt beter behandelt wat hij vooral te danken heeft aan hooggeplaatste Ebernuss die een zwak voor Osewoudt lijkt te hebben. Ebernuss probeert zijn vertrouwen te winnen door Marianne, die Osewoudts kind draagt, vrij te laten. Toch twijfelt Ebernuss aan de verhalen die Osewoudt over Dorbeck vertelt en wil daarom Dorbeck ontmoeten. Samen met Osewoudt gaat hij naar een halfgeheim café waar inderdaad ook Dorbeck aanwezig is. Die laatste geeft hem kristallen om de wijn van Ebernuss mee te vergiftigen en wanneer dat gebeurd is, vluchten Osewoudt en Dorbeck in de auto van Ebernuss. Dorbeck vertelt Osewoudt dat Ria nu samenwoont met de zoon van de apotheker en dat Marianne aan het bevallen is. Osewoudt krijgt een verpleegstersuniform waardoor hij door zijn kleine gestalte en baardloze gezicht onherkenbaar is. Als Osewoudt bij de kraamkliniek aankomt en naar Marianne informeert, krijgt hij het levenloze lichaampje van hun kind te zien. Hij is erg van slag en een Duitse soldaat die wel wat vriendelijks wil doen voor de mooie vrouw waar hij Osewoudt voor aanziet neemt hem mee in zijn auto en brengt hem naar Voorschoten. Daar doodt Osewoudt Ria en nadat ze nog wat verder gereden zijn doodt hij ook de Duitser. Met behulp van een arts komt hij uiteindelijk in Breda, dat al bevrijd is. Daar meldt hij zich direct maar tot zijn grote verbazing, wort hij gearresteerd. Hij wordt zelfs naar Groot-Brittannië gebracht en het lukt hem niet om te bewijzen dat hij geen verrader is. Dorbeck is de enige die hem vrij zou kunnen pleiten, maar die is onvindbaar. Osewoudt lijkt zijn verstand te verliezen en wanneer hij weg rent wordt hij neergeschoten.

Maar je weet niet of hij nou dood is of niet. Het boek heeft een open eind.

 

 

Wat leuk is om te weten is de titelverklaring:

De titel bestaat eigenlijk uit twee delen: De donkere kamer zou kunnen wijzen naar de kamer waarin Osewoudt foto’s ontwikkelt voor het verzet. Damokles verwijst naar een mythologisch figuur. Damokles is een dienaar van Dionysius en wil voor een dag de macht van zijn heerser. Dus Damokles mag dan voor deze ene dag op de troon van Dionysius zitten en geniet van alle rijkdom, maar dan zegt Dionysius hem omhoog te kijken en daar ziet hij boven zijn hoofd een zwaard aan een paardenhaar hangen. Dit zwaard boven zijn hoofd staat voor de constante dreiging die boven geluk en rijkdom hangt. Met betrekking tot de roman kun je zeggen dat ook in Osewoudt’s leven er een constante dreiging bestaat

 

 

Vond het een goed boek, makkelijk om te lezen leuk verhaal. Ook was het leuk dat de hoofdpersoon niet een typisch karakter is uit een boek maar een beetje een doetje. Goede schrijfstijl, makkelijk om te lezen. Leuk verhaal, soms wel vaag maarja dat heb je nou eenmaal met boeken.

Ik houd persoonlijk helemaal niet van oorlogsverhalen, maar dit verhaal vond ik een goed verhaal. Een nadeel van het boek was dat het zo lang duurde. Na 250 pagina’s was er niet meer iets nieuws gebeurd en alles wat daarna gebeurde gebeurde snel. De schrijfstijl is geweldig!

Het leest heel makkelijk weg, zelf toen het niet zo interessant meer was.

De Overgave

De Overgave:

 

Quanah, het hoofd van de Comanche indianen stam, vraagt in de stad aan de kolonel naar zijn moeder en zijn zusje. Zo komt hij terecht bij zijn oma, Granny. Zij vertelt haar levensverhaal en de rol van Cynthia Ann erbij.

Familie Parker verhuist naar Texas. Daar bouwen ze Fort Parker. Ze moeten er een hek omheen bouwen, want ze wonen in het gebied van de Comanche indianen. Dit is een indianen stam die berucht is om het vermoorden van blanken.

Ondertussen zijn er ruzies tussen Mexico en Texas. De Mexicaanse overheid verbiedt immigratie uit VS, ze krijgen ruzie. Het gevolg is een revolutie, Texas wordt onafhankelijk.

Familie Parker is blij met de onafhankelijkheid Texas en viert feest. Ze vergeten in al hun blijheid het hek dicht te doen en plots staat er een hele groep Comanche indianen. De Comanche indianen hebben op dat moment hun Comanche Moon waarin ze moeten ze hun moed moeten bewijzen. Ze nemen Chynthia Ann, haar broertje John, Rachel, haar baby James en Lizzy mee. James, Granny, Lucy, Marthe en de kinderen van Marthe worden gespaard en zij vluchten weg van Fort Parker.

Zij vluchten. Uiteindelijk krijgen ze Rachel terug, omdat ze werd teruggekocht. Rachel is zo verzwakt dat ze overlijdt aan een long ontsteking.

Komen bij een kamp, waar ze een huis hebben gekregen van de president. Ondertussen is James overal op zoek naar Chynthia Ann.

Uiteindelijk moeten ze uit het kamp vertrekken, omdat de mensen hun verachten vanwege het contact met de indianen. Deze verachting wordt duidelijk gemaakt door middel van dat hun huis in de brand word gestoken en dat er ’s avonds gewapende, geblinddoekte mannen langs komen. Als deze aanvallen gebeuren, is James er niet om ze te helpen, maar Granny weet ze hard handig weg te sturen.

Als ze daarna in de stad wonen, vertrekt Granny met Holland Coffee, een handelaar die hun al eerder heeft geholpen met het vinden van Rachel. Ze gaan samen naar Chynthia Ann zoeken. Dit eindigt zonder resultaat.

Granny krijgt uiteindelijk een tip van een oud kampgenoot, waar ze Chynthia Ann kan vinden. Als ze daar is, denkt ze eerst dat het Chynthia Ann niet is, want ze lijkt er niet op en ze spreekt alleen de taal van de indianen. Ze kunnen dus niet communiceren. Chynthia Ann gaat mee naar Granny´s huis. Zij probeert Chynthia Ann die door de indianen Na-Udah werd genoemd, weer te krijgen zoals ze was toen ze klein was en alle traumatische herinneringen van de indianen weg te krijgen. Chynthia Ann heeft inmiddels twee kinderen, Quanah en Topsannah. Topsannah is een baby en die is altijd bij Chynthia Ann en Quanah wou niet mee en is achtergebleven in een kamp. Uiteindelijk als na veel pogingen Chynthia Ann en Granny wat meer naar elkaar toe groeien, merkt Granny dat Chynthia Ann het indianenleven mist. Ze was al twee keer bijna gevlucht. Uiteindelijk laat Granny haar gaan. Dit is een overgave van Granny.

Ze geeft nadat ze alles heeft verteld het kistje met de tekening van Chynthia Ann en 100 dollar aan Quanah. Quanah vertrekt om zijn indianen stam te redden. De indianen zijn uiteindelijk door het leger zo erg is aangepakt, dat ze zich hebben moeten overgeven en een bepaald stuk land hebben gekregen waar ze beperkte mogelijkheden hebben.

 

 

Vond dit een goed boek, makkelijk om te lezen. Leuk taalgebruik. Net wanneer het saai begint te worden wordt er een draai, de aanval, aan het boek gegeven waardoor het gelijk weer spannend is. Leuk gedaan. Leuk verhaal, makkelijk om te lezen. Spanning zat erin, alles wat een boek een boek maakt zit erin.

De hoofdpersoon Granny verteld het verhaal, maar ze vertelt het alsof ze afstandelijk is. Ze laat geen emotie merken en ik denk dat dat het verhaal nog mooier maakt. Want zo zie je hoe iemand kan worden na zo’n gebeurtenis.

Een Schitterend Gebrek

Iedereen verlangt ernaar: de liefde van je leven. Voor de meeste mensen betekent dit geluk en een lang en blij leven, een gezin of kinderen of misschien wel een goede baan. Voor Lucia betekende het echter wat anders.

Als de ouders van Lucia een grote bruiloft organiseren op het landgoed waar zij wonen en werken als bedienden ontmoette Lucia haar grote liefde voor het eerst. Het begon met een ondeugende glimlach en praten. Lucia en Giacomo groeien steeds dichter naar elkaar toe en ze gaan van elkaar houden. Giacomo vraag Lucia ten huwelijk en ze zullen gaan trouwen wanneer Giacomo zijn studie afgerond heeft. Terwijl Giacomo zijn studie afrondt moet Lucia, een simpel meisje, leren hoe het is om een nette dame te worden zodat ze een goede vrouw zou worden voor Giacomo. Daar heeft ze de grootste moeite mee, want ze heeft namelijk nooit over dingen na moeten denken of netjes eten. Het was in die tijd namelijk hoogst onwaarschijnlijk dat je als arm meisje met een rijk iemand zou gaan trouwen. Als het jaar bijna voorbij is wordt Lucia ziek, maar niet zomaar ziek. Ze krijgt de pokken, een heel besmettelijke en dodelijke ziekte. Ondanks de voorzorgsmaatregelen krabt ze alle pokken open en worden het lelijke littekens op haar lichaam. Dat is niet het ergste, ze heeft ook haar gezicht opengekrabd en dat zit ook onder de littekens. Littekens op je lichaam kun je verbergen maar op je gezicht niet. Lucia staat nu voor een grote beslissing. Ze kan weggaan zodat Giacomo een goed bestaan zou kunnen opbouwen zonder zich te moeten schamen voor haar of zou ze zich aan zijn voeten werpen en smeken of hij haar nog wil met haar littekens. Wanneer Giacomo terug komt op het landgoed om met Lucia te gaan trouwen is ze verdwenen. Ze volgde haar verstand en niet haar hart. Ze ging weg omdat Giacomo met haar nooit een bestaan zou kunnen opbouwen. Het uiterlijk was namelijk erg belangrijk en Lucia zou nooit ergens gewaardeerd worden met haar gezicht onder de littekens. Ze vluchtte weg van haar veilige wereld op zoek naar een ander bestaan. Dit is nog maar het begin van een mooi en schitterend verhaal.

Arthur Japin verwerkt in zijn roman ‘Een schitterend gebrek’ een combinatie van geweldige taal en gevoelens. Het is niet moeilijk om in het verhaal te komen en je leeft mee met zowel Lucia als Giacomo. Dit boek laat je niet het leven zien van Giacomo, hoewel je daar natuurlijk wel wat over te weten komt maar dat kom je te weten via Lucia haar leven. Het boek laat je zien hoe het leven is voor Giacomo Casanova zijn eerste liefde, zijn ware liefde. Giacomo Casanova staat bekent als een van de grootste verleiders aller tijden, hij heeft boeken over al zijn vriendinnetjes geschreven. Toch zal je daarvan in dit boek niet veel van merken. In dit verhaal staat Giacomo namelijk helemaal niet centraal, maar Lucia, zijn eerste liefde.

Wanneer zij weggaat van het landgoed is Giacomo gebroken maar Lucia voelt zich nog veel erger. Ze weet niets van de grote boze wereld en is bang. Door haar uiterlijk kan ze ook nog eens moeilijk aan werk komen. Meestal komt ze wel aan een baantje maar dat is dan voor even omdat ze de klanten afschrikt, dan wordt ze bruut ontslagen en willen ze haar nooit meer zien. Lucia verandert haar naam in Galathée de Pompignac. Uiteindelijk vindt ze een plek in een huishouden daar ontmoet ze een Franse gravin die haar meeneemt als haar secretaresse. Ze hebben het samen heel leuk en ze gaan in Venetië wonen. In Venetië woont ook Giacomo zijn broer, Lucia gaat bij hem op bezoek om hem uit te horen over Giacomo. Zijn broer vertelt Lucia de verhalen die wij allemaal over Casanova weten. Lucia voelt zich gekwetst maar toch blij dat hij het goed maakt zonder haar.

Als de gravin heel erg ziek wordt en uiteindelijk sterft gaat Lucia door met rondtrekken. Ze besluit naar Amsterdam te gaan omdat Amsterdam bekend stond om haar vrijheid en tolerantie. Maar door haar uiterlijk is het alsnog moeilijk om een baan te vinden, zo belandt ze in de prostitutie. Om haar gezicht verborgen te houden gaat ze voortaan gemaskerd over straat. Door haar masker krijgt ze ook betere klanten en wordt ze ook op sommige avonden mee uit genomen door de hogere kringen. Dan ontmoet ze een man die zichzelf de Chevalier de Seingalt noemt, maar Lucia kijkt hierdoor heen en ziet gelijk dat het Giacomo Casanova is, haar jeugdliefde. Maar Lucia lijkt helemaal niet meer op haar oude zelfs en Giacomo herkent haar dus ook niet. Hij maakt haar het hof en ze twijfelt steeds meer of ze wel of niet tegen hem moet zeggen wie ze werkelijk is.

 

 

Vond dit een van de beste boeken die ik heb gelezen. Het verhaal was een liefdesverhaal maar dan niet een Shakespeare liefdesverhaal, maar hoe liefde op afstand ook echte liefde kan blijven. Het taalgebruik was wederom makkelijk en het las snel weg. Het verhaal las goed weg, interessant.

De personages vond ik ook erg goed uitgewerkt, hoewel ik het jammer vond dat sommigen maar heel kort in het verhaal voorkwamen. Ik mij afgevraagd wat er met Lucia’s ouders en de gravin is gebeurd, maar daar wordt met geen woord meer over gerept. Toch vind ik het een erg goed boek.

Het was niet alsof je een boek geschreven door Arthur Japin las, maar het was net alsof je de autobiografie van Lucia las. Haar personage is zo goed uitgewerkt en je kan je echt verplaatsen in haar wereld.

Hoewel haar lange filosofische denken soms irritant was, was het ook leuk om te lezen.

Ben blij dat ik dit boek heb gelezen.

Boeken van dit en vorig jaar

Een Nederlands blog over boeken is natuurlijk niet compleet zonder een lijst met boeken voor je examenjaar.

Laat ik beginnen met de boeken van vorig jaar: Een Hart van Steen, Beatrijs: een middeleeuws mirakel, Die Zomer en Het Gouden Ei.

Voor dit jaar heb ik al een boek gelezen, namelijk ‘Een Schitterend Gebrek’. Ik heb al De Overgave op mijn lijst staan. De twee andere boeken ben ik nog aan het zoeken. Ik weet ook nog niet precies wat voor boeken dat gaan worden, ik wil eerst De Overgave lezen en kijk ik verder voor de andere boeken.

Lijst met boeken:

Een Hart van Steen- Renate Dorrestein (niveau 3)

Beatrijs; een middeleeuws mirakel- onbekend (niveau 4)

Die Zomer- Wanda Reisel (niveau 3)

Het Gouden Ei- Tim Krabbé (niveau 3)

Een Schitterend Gebrek- Arthur Japin (niveau 4)

De Overgave- Arthur Japin (niveau 4)

De Donkere Kamer van Damokles- Willem Frederik Hermans (niveau 4)

Mariken Van Nieumeghen- onbekend (niveau 4)

 

Leesautobiografie

Laat ik deze blog maar beginnen om wat te vertellen over mijzelf als lezer. Ik houd al van lezen zolang ik me kan herinneren. Ik werd altijd voor gelezen en zodra ik zelf kon lezen las ik zelf voor. Mijn smaak van boeken is totaal verschillend. De ene keer lees ik een psychologische thriller en de andere keer een romantische roman. Het hangt er maar net vanaf hoe het geschreven is en hoe het verhaal in elkaar zit.

Het nadeel van lezen voor Nederlands is dat het verplicht is en ik houd niet zo erg van verplichtingen. Maar als er dan een goed boek op de lijst staat lees ik die natuurlijk wel. Dat doe ik dan met net zoveel genoegen als dat ik een ander boek zal lezen.

Het niveau van boeken dat vorig jaar had was eind niveau 3. Ik probeer wel zoveel mogelijk boeken te lezen uit niveau vier zodat ik stijg in mijn lezen.