Recensie Het Diner

Algemene informatie:

auteur: Herman Koch

publicatie jaar: 2009

Samenvatting:

Het verhaal gaat over twee vaders de zoons waarvan een dakloze hebben mishandeld en vermoord. Dit wordt langzamerhand duidelijk aan de hand van de gesprekken tussen de vier ouders van deze tieners tijdens een diner wat georganiseerd is om deze situatie te bespreken. De ene vader, een succesvol politicus, vindt dat de gezinnen naar buiten moeten komen om hun zoons geweten te stillen. De andere drie ouders vinden echter dat ze het beter geheim kunnen houden. Hoe de hoofdpersoon, de andere vader, en zijn vrouw afdwingen dat het stil gehouden wordt is een goed voorbeeld van hoe de gewelddadigheid van dat gezin steeds meer naar bovenkomt gedurende het verhaal.

Mijn mening:

Het boek begint redelijk normaal, misschien zelf saai, maar gedurende het boek doen er zich steeds vreemdere situaties voor en krijg je een inzicht in de perverse gedachtegang van het gezin van de hoofdpersoon. Dit is nogal opmerkelijk en ook de voornaamste reden om dit boek te lezen. Daarnaast is het interessant te zien hoe de familie zich gedraagt als onderdeel van de sociale bovenklasse.

 

Recensie Van Den Vos Reynaerde

Algemene informatie:

auteur: Willem die Madocke maecte

publicatie jaar: 13e eeuw

Samenvatting:

De vos Reynaert wordt beschuldig van allerlei gruweldaden en daarom besluit koning Nobel om hem naar het hof te laten brengen, maar Bruun de beer en Tybeert de kater slagen er allebei niet om Reynaert naar het hof te brengen en worden in plaats daarvan door hem in de val gelokt. Als Grimbeert de das hem komt halen komt hij echter wel. Eenmaal aan het hof weet hij de koning echter om de tuin te leiden en zo een straf te voorkomen. Hij maakt Nobel wijs dat er een complot tegen hem bestaat en dat de samenzweerders een schat hebben verzameld die Reynaert gestolen heeft. In ruil voor de locatie van de schat zou Reynaert vrijgelaten worden. Uiteindelijk stemt de koning hier mee in. Maar als Reynaert eenmaal thuis is gaat hij ervandoor met zijn gezin, maar pas nadat hij één van zijn reisgezellen terug naar het hof heeft gestuurd met een tas met daarin het hoofd van de andere, wat hem lukt door de ene reisgezel te vertellen dat er een brief in de tas zit. Als de koning achter Reynaerts list komt is het te laat, hij is al verdwenen.

Mijn mening:

Vanwege zijn leeftijd is Van Den Vos Reynaerde op een aparte manier geschreven, wat mij wel aansprak. Wind het boek nergens doekjes om en beschrijft het gruwelijke gebeurtenissen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Daarnaast is het verrassend spannend voor zo een ouderwets boek.

 

Recensie De Asielzoeker

Algemene informatie:

auteur: Arnon Grunberg

publicatie jaar: 2003

Samenvatting:

Christiaan Beck en zijn vriendin, welke hij de vogel noemt, hebben een niet bepaald gezonde relatie, wat in ieder geval deels te wijten valt aan Beck zijn levenshouding. Hij is namelijk van mening dat het mening vol zit met illusies en heeft de taak op zich genomen om deze te ontmaskeren. Ook streeft hij niet naar zijn eigen geluk, maar heeft hij besloten dat hij alleen nog maar probeert om de vogel gelukkig te houden. Twee van Beck zijn hobby’s zijn wandelen en het bordeel bezoeken in de stad Eilat waar hij en de vogel gedurende het grootste deel van het boek wonen. De vogel wordt terminaal ziek en besluit te trouwen met een asielzoeker om hem een verblijfsvergunning te bezorgen. Beck stemt hier uiteindelijk mee in. Nadat de vogel stierf ging Beck nog terug naar Amsterdam om te gast te zijn bij een talkshow. Hij werd hiervoor uitgenodigd doordat hij in het verleden een verhaal heeft geschreven over een aanslag op Yab Yum welke jaren later echt plaatsvond.

Mijn mening:

Het boek is nogal raar vanwege de levenshouding van de hoofdpersoon. Aan de ene kant was dit intrigerend, maar naar mijn mening was het boek te lang, aangezien er niet veel interessants gebeurde en je op een gegeven moment wel gewend bent aan de houding van Beck. Toch was het boek het lezen wel waard en er gebeurde ook wel een aantal interessante dingen.

 

Recensie Alleen Maar Nette Mensen

Algemene informatie:

auteur: Robert Vuijsje

publicatie jaar: 2008

Samenvatting:

David is een Joodse jongen, maar lijkt op een Marokkaan, wat voor hem nogal een probleem is. Hij weet niet of hij wel een echte Nederlander is. Mede daardoor gaat hij op zoek naar zwarte vrouwen, onderwijl hij ook zijn relatie met Naomi aanhoudt. Zijn speurtocht naar zwarte vrouwen staat onder andere zijn ouders niet aan en ook Naomi vindt dat David onlangs een studie uit moet kiezen. Na een paar avonturen in Amsterdam gaat David naar Memphis waar hij de “intellectuele negerin” vindt, maar deze blijkt even saai als normale Nederlandse meisjes en daarom besluit hij dat hij toch met Naomi verder wil, maar als hij thuis komt blijkt dat zijn vriend Daan een relatie met Naomi is begonnen, waardoor David door blijft zoeken naar nieuwe zwarte vrouwen.

Mijn mening:

Ik kon mezelf niet identificeren met de hoofdpersoon. Aan de ene kant was dit erg vervelend tijdens het lezen van het boek, maar aan de andere kant was het wel interessant om gedachten te lezen van een persoon welke ik niet kan begrijpen. De onderwerpen die dit boek behandelt spreken me niet aan, maar juist daardoor was dit boek toch wel gedeeltelijk interessant.

 

Recensie Scooterdagboek

Algemene informatie:

auteur: Ingmar Heytze

publicatie jaar: 2005

Samenvatting:

De Utrechtse dichter Ingmar Heytze heeft last van reisangst. Een aandoening die zich stap voor stap heeft opgebouwd in zijn jeugd verhindert hem er nu van om zonder een paniekaanval ver weg van de stad Utrecht te reizen. In een poging dit op te lossen maakt Ingmar regelmatige uitstapjes met zijn motor en probeert zo ver te komen als hij kan, maar de ene rit gaat gemakkelijker dan de ander. In het begin van het boek ruilt Ingmar zijn oude scooter net in voor een motor die later gestolen wordt, wat aan de ene kant natuurlijk vervelend is, maar wat Ingmar aan de andere kant de kans geeft nieuwe motvoertuigen uit te proberen dankzij de verzekering, waarbij hij door snellere motors verder komt dan voorheen. Toch lijkt de oplossing nog niet in zicht, zelfs ondanks alle therapie die Ingmar ondergaan heeft.

Mijn mening:

Het mooie aan de manier waarop dit boek geschreven is, is dat je al snel precies de situatie begrijpt van de hoofdpersoon (en de schrijver) terwijl hij dat zelf niet eens doet. Je weet precies waar hij moeite mee heeft en waarom het allemaal voor hem zo moeilijk is. Ik vind het best wel knap dat je een onbegrijpelijke situatie zo intuïtief kan beschrijven en dat is dan ook mijn voornaamste reden om dit boek aan te bevelen. Om dit mogelijk te maken heb je natuurlijk goede schrijfstijl hebben, wat dit boek, naar mijn mening, dan ook bezit.

 

Recensie Beatrijs

Algemene informatie:

auteur: Jan Erik Grezel

publicatie jaar: 2009

Samenvatting:

Beatrijs werkt in een klooster, maar verlaat dit klooster om met haar geliefde te zijn. Ze is erg gelukkig en krijgt kinderen, maar op een gegeven moment is het geld op en verlaat haar geliefde haar. Ze weigert te bedelen voor geld, omdat ze hier te trots voor is en ze wil niet dat mensen haar herkennen. In plaats daarvan gaat ze prostitutie in, maar uiteindelijk realiseert ze zich dat dit een zonde is en gaat toch zwervend bedelen. Als ze bij toeval bij haar oude klooster terugkomt, blijkt haar afwezigheid ongemerkt te zijn gebleven. Ze krijgt visioenen die haar vertellen dat Maria haar taken heeft overgenomen. Beatrijs gaat opnieuw in het klooster werken en de zorg van haar kinderen wordt overgenomen.

Mijn mening:

De onderwerpen die in dit boek aan bod kwamen spraken mij helemaal niet aan. Eigenlijk is het niet meer dan een kort religieus moralistisch verhaaltje over Maria. Nou ben ik al niet gelovig, maar zelfs als ik christelijk was zou dit boek nog steeds nagenoeg inhoudsloos zijn in mijn ogen. Alles wat verteld wordt is zwart wit en de enige les is: geloof. Daar komt nog bij dat ik de schrijfstijl niet mooi vindt, wat waarschijnlijk komt doordat het een hertaling is. Ik kan weinig positiefs over dit boek zeggen.

Recensie Een Vlucht Regenwulpen

Algemene informatie:

auteur: Maarten ‘t Hart

publicatie jaar: 1978

Samenvatting:

Maarten heeft zich altijd al afgezonderd en heeft nooit hechte vriendschappen opgebouwd. Al op de basisschool had hij niet zo veel contact met klasgenoten. Het hielp hierbij niet dat hij van de rest van de klas werd afgezonderd door de leraar, omdat hij zo goed presteerde en niet afgeleid mocht worden. Ondanks zijn isolement, raakt Maarten op de middelbare school verliefd op een meisje, Martha. Tot veel leidt het niet. Sterker nog, op een gegeven moment bespeurt Maarten zelfs afkeer bij haar.

Na de middelbare school raakt Maarten gefascineerd door celbiologie en werkt zich verbazend snel omhoog tot hoogleraar, maar niet voordat zijn beide ouders kort na elkaar sterven. Vooral met zijn moeders dood heeft Maarten moeite.

In het heden ontmoet Maarten op de receptie van het huwelijk van zijn enige vriend, Jacob, een meisje en maakt het eerste afspraakje van zijn leven, maar niet voordat hij erachter komt dat dit meisje het zusje is van Martha. Eerst moet Maarten echter naar een congres in Duitsland, waar hij Adrienne ontmoet, een collega. Maarten begint verliefd op haar te worden, maar moet wedijveren met Ernst, ook een collega. Om indruk op Adrienne te maken gaat Maarten mee op een moeilijke klimtocht. Hij valt echter tijdens een afdaling en het scheelt niet veel of hij zou zijn gestorven, waar hij al dwanggedachten over heeft sinds zijn ontmoeting met het zusje van Martha. Maarten besluit uiteindelijk niet langer te proberen zijn isolement te verbreken.

Mijn mening:

Ik vond het een erg mooi boek. Niet dat de verhaallijn erg interessant was, maar de filosofische opvattingen en het zelfontdekkende aspect kwamen goed naar voren en waren intrigerend. Het soms heel gedistantieerde beschrijven van situaties bood een mooi contrast met de wat meer met emotie vervulde pagina’s. Sommige van de behandelde onderwerpen spraken mij wat minder aan, zoals Maarten die uiteindelijk de rug keert naar zijn geloof, hoewel dat niet geheel oninteressant was of Maarten zijn liefde voor natuur en muziek, wat toch uiteindelijk ook hun charmes had.

 

Recensie Het Derde Huwelijk

Algemene informatie:

auteur: Tom Lanoye

publicatie jaar: 2007

Samenvatting:

Maarten wordt een aanbod gedaan door ene Vandessel. Deze wil dat Maarten voordoet alsof hij een relatie heeft met Vandessels verliefde, opdat deze zo een Belgische nationaliteit weet te verwerven door middel van een huwelijk. Vandessel kan deze taak zelf niet op zich nemen, omdat hij in de gaten wordt gehouden na twee vorige relaties met buitenlandse vrouwen. Hiervoor zou Maarten een grote som geld krijgen. Eerst weigert Maarten, maar zodra Maarten Tamara, de Afrikaanse verliefde van Vandessel, te zien krijgt stemt hij toch in en zo gebeurt het dat Tamara bij Maarten intrekt. In het begin is er niet veel contact tussen Tamara en Maarten. Niet lang na Tamara’s intrekken komen er controleurs langs van de vreemdelingendienst. Ondanks enige tekenen van de onechtheid van de relatie tussen Maarten en Tamara, slagen zij er toch in deze controle door te komen. Omdat het onderzoek van de vreemdelingendienst zover reikt dat ze ook Maartens vader ondervragen, besluiten Tamara en Maarten hem op te zoeken. De gespannen verhouding tussen Maarten en zijn vader vermoeilijken dit echter een beetje. Aan vaders kant kan er toch een verontschuldiging van af en hij geeft Maarten zelfs een geldbedrag, aangezien hij blij is dat Maarten eindelijk met een vrouw trouwt in plaats van het homoseksuele huwelijk waar Maarten vroeger onderdeel van was, maar wat eindigde met de dood van Gaëtan, Maartens partner. Niet lang daarna trouwen Tamara en Maarten, hoewel Maarten er wel erg lang over doet om het ja-woord te geven en de bruid te kussen. Om Tamara aan een baan te helpen nodigt Maarten zijn oude baas uit. Deze geeft Tamara een kans om naar een auditie te gaan. Op weg naar deze auditie ontstaat er een conflict tussen Tamara en Maarten en een groep Marokkaanse jongens. Bij dit gevecht krijgt Maarten het zwaar te verduren en belandt in het ziekenhuis en moet daarna nog een tijdje verzorgd worden door Tamara. Als één van de controleurs terugkomt laat deze Maarten foto’s zien waarop Tamara en een andere Afrikaanse man op staan afgebeeld en vraagt om een verklaring. Maarten zegt dat het enkel een vriend van Tamara is en als Maarten Tamara op zijn beurt om een verklaring vraagt antwoord zij dat het haar broer Philip is die ook probeerde asiel in België te verkrijgen. Als Tamara en Maarten Philip op gaan zoeken in een asielzoekerscentrum wil Tamara Philip daaruit bevrijden en ook in huis brengen. Maarten stemt hier mee in. Als Maarten een keer eerder thuis komt dan verwacht door een opwelling van zijn terminale ziekte, treft hij Tamara en Philip vrijend aan. Als hij dreigt de vreemdelingendienst te bellen, doet Tamara er alles aan om hem hiervan te weerhouden. Dit leidt ertoe dat ze alle drie aan het vrijen raken, in het midden waarvan Vandessel op komt dagen en Maarten bijna wurgt, totdat Philip hem hiervan weerhoudt. Niet lang hierna verdrinkt Maarten zichzelf.

Mijn mening:

Lanoye heeft een aparte schrijfstijl, sommige aspecten waarvan mij erg aanspreken. Het plot van het boek vond ik daarentegen niet zo boeiend en de emotionele ontwikkeling die de hoofdpersoon doormaakt sprak mij ook niet erg aan, misschien omdat er wordt verhaalt over een oudere man die langzaam wegkwijnt, waar ik mijzelf niet echt in kan herkennen. Toch is het pessimistische wereldbeeld van Maarten soms wel fascinerend. Sommige scènes in het boek zijn erg onsmakelijk en deze worden ook op een vunzige manier geschetst, waardoor ik het niet zo fijn vond om deze scènes te lezen, jammer genoeg komen deze scènes redelijk vaak voor. Over het algemeen vond ik boek niet erg leuk om te lezen, grotendeels omdat het onderwerp mij niet zo aanspreekt en als dit jou wel aanspreekt is het vast en zeker ook een leuk boek om te lezen.

Recensie Camera Obscura

Algemene informatie:

auteur: Hildebrand

publicatie jaar: 1839

Samenvatting:

Een onaangenaam mens in de Haarlemmerhout:

Hildebrand krijgt te horen dat zijn neef Nurks op bezoek komt, welke Hildebrand niet uit kan staan. Daar bovenop komt nog het feit dat Hildebrand al plannen had gemaakt met zijn vriend, een student medicijnen te Leiden. Zo komt het dus uit dat ze gedrieën hun dag doorbrengen. Nurks neemt er het genoegen in om andere voor schut te zetten en deze dag is dan ook gevuld met hatelijke opmerkingen, waardoor de vriend van Hildebrand ook overtuigd raakt van de onaangename aard van Nurks. Het is dan ook niet gek dat zij beide blij zijn als, aan het eind van de dag, Nurks eindelijk vertrekt.

Een oude kennis:

De ietwat dikke Johannes Bruis brengt op een warme dag een bezoek aan zijn oude studievriend, Deluw. Eenmaal bij het huis aangekomen blijkt er niemand thuis, maar niet lang daarna komt het dienstmeisje terug van een boodschap en laat Bruis weten dat de familie Deluw zich momenteel in hun tuin bevindt. Bruis heeft een beetje moeite om, met behulp van de aanwijzingen van het dienstmeisje, de juiste tuin te vinden. Als dit hem uiteindelijk toch lukt laat hij zich niet aankondigen, opdat hij zijn oude vriend kan verassen. Hierdoor loopt hij de theekoepel, waar de familie Deluw zit, binnen terwijl er ruzie gemaakt wordt tussen de heer Deluw en zijn jongste zoon. Nadat dit afgehandeld is praten de twee heren bij, totdat de dokter Deluw opeens weggeroepen wordt. Mevrouw Deluw vertelt over haar dochter en schept hier ook over op tegen Bruis. Als deze twee de plek bereiken waar de dochter zit te lezen, raken ze met z’n drieën in gesprek, totdat een jongen over de hek komt springen en niet lang daarna weer vertrekt, als hij merkt dat de dochter van Deluw niet alleen is. Bruis besluit om te vertrekken en slaagt hier ook in na een korte ontmoeting met het jongste zoontje van Deluw. Hierna vertelt hij het verhaal van zijn dag aan zijn vrouw.

 

Gerrit Witse:

Gerrit Witse, een student medicijnen, is net met zijn kandidaatsexamen geslaagd. Om te pronken met hun zoon organiseren zijn ouders een diner, waarbij natuurlijk zo veel mogelijk vooraanstaande families worden uitgenodigd. Een meisje, Klaartje, logeert op dat moment bij de familie Vernooy, welke ook uitgenodigd zijn voor het diner. Zodoende kwam ook Klaartje naar het diner. Als Gerrit, Klaartje ziet verschijnen realiseert hij zich dat dit het Gelderse meisje is waar hij een tijdje geleden op slag verliefd op werd en tot dan toe alleen maar van gezicht kende. Klaartje echter krijgt de indruk dat Gerrit een verwaande student is, omdat  zijn ouders zo veel over hem opscheppen. Na het diner slaagt Gerrit erin om een gesprek aan te knopen met Klaartje, maar dit gaat verkeerd als iemand tegen hem aanstoot, waardoor zijn koffie op de jurk van Klaartje  terechtkwam. Twee jaar later, als Gerrit al arts is, gaat hij op bezoek bij een patiënt en ontmoet daar Klaartje weer. Zij spreken af om elkaar de volgende dag weer te zien.

De familie Kegge:

Tijdens zijn studententijd, overlijd er een vriend van Hildebrand, William Kegge genaamd. Twee jaar later verhuist  de familie Kegge van Suriname naar Nederland en de vader van Hildebrands voormalige vriend nodigt Hildebrand zelf thuis uit om hem te bedanken voor alles wat hij voor zijn zoon gedaan heeft , waar Hildebrand de familie Kegge leert kennen, waaronder ook hun dochter Henriëtte. Ook ontmoet Hildebrand meneer Van der Hoogen, de muziekleraar van Henriëtte. Als Henriëtte wordt uitgenodigd, maar niet kan komen, gaat Hildebrand in haar plaats, waar hij ook Suzette Noiret leert kennen. Een tijdje later, als Hildebrand alleen over straat loopt, hoort hij een schreeuw en komt aan snellen, net op tijd om Suzette te reden van haar belager, Van der Hoogen, welke er nog wel is geslaagd om een violet briefje aan Suzette te geven, zeer lijkend op degene welke Hildebrand hem eerder stiekem aan Henriëtte had zien geven. Hildebrand besluit om Van der Hogen te confronteren met zijn daden en is een staat een gesprek af te luisteren tussen Van der Hogen en zijn kamergenoot, waaruit duidelijk wordt dat de geliefde van Suzette met valse beloftes is weten te overtuigen om naar Nederlands Indië te vertrekken. Tijdens de confrontatie met Van der Hogen stelt Hildebrand een paar eisen met de dreiging dat hij de ware aard van Van der Hogen bloot zal stellen als niet aan deze eisen wordt voldaan, maar daar laat hij het bij. Hierna weet Hildebrand zijn vriend de burgemeester nog te overtuigen om de geliefde van Suzette niet te laten vertrekken.

Mijn mening:

De manier waarop Hildebrand zeer triviale dingen weet te verwoorden, zodat deze toch interessant wordt is verbazingwekkend. Misschien is dat waarom ik het eerste verhaal, dat vooral gaat over een (bijna) doodgewone dag, het leukst vond. Ook het tweede en derde verhaal gaan vooral over heel normale dingen, maar worden toch interessant gehouden gedeeltelijk doordat Hildebrand dingen achter, zo wordt de stad waarin “Een oude kennis” zich afspeelt nooit genoemd en de eerste zin van dit korte verhaal luidt dan ook als volgt: “Het was een brandendhete vrijdagmiddag in een bepaalde Nederlandse stad: zo heet en zo brandend, dat de mussen gaapten op het dak, wat volgens het Nederlandse spraakgebruik de grootste hitte is die men zich voor kan stellen.” Het derde verhaal echter gaat over meer uitzonderlijke gebeurtenissen, die op het eind toch interessant worden, maar die mij in het begin niet zo boeiden, waardoor ik uiteindelijk het laatste verhaal niet zo leuk vond, wat jammer is aangezien dit verreweg het langste verhaal is. Het boek in het algemeen is echter een aanrader.

 

Recensie De arkvaarders

Algemene informatie:

auteur: Anne Provoost
publicatie jaar: 2001

Samenvatting:

Re Jana, een meisje aan het eind van de puberteit, trekt samen met haar vader en haar verlamde moeder, met hulp van een gids en zijn zoon, weg van de moerassen waar ze altijd hebben geleefd, omdat het water blijft stijgen. Ze zijn onderweg naar een plek in de midden van een woestijn waar druk gewerkt wordt aan een groot schip. Waarom dit schip gebouwd wordt op een plek waar in de verste verte geen groot water te vinden is blijft een raadsel en is ook een reden voor argwaan. Eenmaal aangekomen duurt het niet lang voor hun gids sterft en ze zijn zoon genaamd Put adopteren. Ook ontdekken ze dat iedereen die meewerkt aan het schip deel uitmaakt van het zwerversvolk waar ook hun gids deel van uitmaakte en waarvan Re Jana’s vader een afkeer heeft. Dit  is ook reden om meteen te vertrekken, maar toch blijven ze en wordt de vader van Re Jana, met zijn kennis van scheepsbouw, een belangrijk onderdeel van het project. Re Jana zelf krijgt ook een rol, aangezien zij vaardig is in het wassen van mensen met water en oliën krijgt ze de taak om de zonen van de bouwheer te wassen. Zij en Cham, één van de drie zonen van de bouwheer, worden verliefd en Cham verraadt het doel van het schip, deze val de uitverkorenen redden van de zondvloed die het kwaad uit de wereld moet reinigen en is gezonden door de enige god die het zwerversvolk aanbidden. Ook belooft Cham Re Jana een plaats op de ark, maar als Neelate verschijnt, welke voorbestemd is om Chams vrouw te worden, krijgt zij Re Jana’s plaats op de ark. Re Jana’s vader begint met de constructie van een eigen boot om de vloed te overleven en trekt zich samen met Re Jana, haar moeder terug van de bouwplaats. Ook bouwt hij een papyrusboot voor zijn vrouw om aan haar verzoek te voldoen om haar te laten sterven. Daarnaast moedigt hij andere aan ook boten te bouwen en helpt hen zelfs, maar als de vloed uiteindelijk komt blijkt het allemaal tevergeefs en zelfs de boot die Re Jana’s vader gemaakt heeft wordt gesloopt door één van de zonen van de bouwheer, tot grote spijt ook van Cham die van plan was ook op die boot mee te gaan. Hierna smokkelt Cham Re Jana aan boord van de grote ark terwijl Neelate hetzelfde doet met Put. Tijd om ook Re Jana’s vader mee te nemen is er helaas niet.

Mijn mening:

Vooral in het begin vond ik dat er veel te weinig gebeurde in dit boek en daarom vond ik het niet zo interessant. Tegen het einde wordt het wel interessanter, maar niet genoeg om de het begin en het middenstuk van het boek goed te maken. Ook de verhaallijn zelf was niet erg boeiend. Dit boek is duidelijk grotendeels gebaseerd op het welbekende Bijbelse verhaal, maar maakt op geen interessante manier gebruik van dit feit en zet de lezer niet echt aan tot denken. Gecombineerd met de geringe amusementswaarde zorgt dit ervoor dat ik dit een slecht boek vind en niet zou aanraden. Behalve de spanning die toch wel ontstond tegen het einde van het boek was, er was gewoonweg nauwelijks wat interessants wat de lezer aanzet om door te lezen. Over de schrijfstijl valt niet veel te zeggen, behalve dat deze soms vervelend dubbelzinnig kan zijn.