De helaasheid der dingen

Boek: De helaasheid der dingen

Auteur: Dimitri Verhulst

Jaar van uitgave: 2006

Genre: roman, jeugd

 

Korte samenvatting:

Dit boek is een autobiografisch verhaal. Dimitri groeit op in het huis van zijn grootmoeder waar ook zijn ooms en zijn vader (pierre) wonen. Er wordt veel gedronken door zijn ooms en vader. Ondanks zijn veelvuldige alcoholgebruik bewondert Dimitri zijn vader. Hij is dan ook bij zijn moeder weggelopen om bij zijn vader te gaan wonen. In dit boek wordt uitvoerig het leven en zijn herinneringen in het dorp Reetveerdegem beschreven. Uiteindelijk wordt hij ongewenst zelf vader en vergelijkt hij zijn rol als vader met die van zijn eigen vader. Bij een latere terugkeer naar het dorp blijkt dat hij er helemaal niet meer thuishoort. Hij is het milieu waarin hij is opgegroeid min of meer ontgroeid.

Mijn mening:

Ik vond dit boek niet heel eenvoudig om te lezen. In het begin moest ik erg wennen aan de stijl. Dingen die eigenlijk niet echt van belang zijn worden heel gedetailleerd beschreven. Aan de andere kant kun je je een goed beeld vormen van de situatie door zoveel details. Door het vlaams, waarvan ik enkele woorden moest opzoeken, las het niet altijd gemakkelijk. Ik denk dat dit verhaal een afrekening is van de auteur met zijn jeugd. Hij is geboren in een milieu waar hij eigenlijk geen invloed op had. En door dit boek heeft hij eigenlijk wel invloed op de manier hoe hij zich zijn jeugd herinnerd.

Gebr.

Boek: Gebr.

Auteur: Ted van Lieshout

Jaar van uitgave: 1996

Genre: roman, jeugd

 

korte samenvatting:

Gebr. staat voor gebroeders. Dit boek gaat over twee broertjes Lukas en Marius, waarvan er een is overleden. Maus (Marius) had een onbekende ziekte en hij is daar op 14-jarige leeftijd aan overleden. Lukas heeft het een half jaar later nog steeds heel moeilijk met de dood van zijn broertje. Zijn moeder is haar zoon verloren, maar is nog steeds moeder. Hij is zijn enige broertje verloren maar is hij dan nog steeds broer? Een halfjaar na de dood van Maus wilt zijn moeder op zijn verjaardag nota bene, al Marius’ spullen verbranden als een soort ritueel. Lukas vind dit helemaal niks maar hij kan er niks tegen doen. Hij mag wel nog wat spullen uit Maus’ kamer pakken die hij graag wil bewaren, maar niks uit het bureau (dat is privé). Toch pakt Lukas het dagboek van Maus uit zijn bureau. Hij bladert het door naar de eerste lege pagina en begint daar te schrijven. Hij schrijft zijn verhaal aan Maus. Door in het dagboek te schrijven wordt het dagboek ook van hem en dus kan zijn moeder het niet verbranden. Na een tijdje begint hij toch het dagboek te lezen zodat hij tussen de regels door kan schrijven. Lukas (Luuk) is anders dan anderen. Hij vindt zichzelf bijzonder. Hij valt namelijk eigenlijk op jongens. Door het lezen van het dagboek komt hij erachter dat Maus eigenlijk ook op jongens viel. Maus heeft last van trillende handen, later van trillende armen, en nog later trilt zijn hele lichaam. Hij kan dus ook niet goed meer schrijven op het laatst. Uiteindelijk overleed hij aan zijn ziekte, waarvan al de doktoren nog steeds niet weten wat het is. Pas een halfjaar na de dood van Maus wordt duidelijk aan welke ziekte hij leed.

 

Mijn mening:

Ik vond het een mooi verhaal over broederschap en rouw. Ik kon heel duidelijk lezen dat Lukas door middel van het dagboek, de dood van zijn broertje een plek kon geven. Ook heeft hij door het dagboek een reis naar zichzelf gemaakt en is hij dingen over zichzelf duidelijk gaan zien. Het boek was makkelijk te lezen en niet stroef. Het was een vloeiend verhaal. Het was ook wel een verdrietig verhaal. Lukas wist niet meer wie hij was nu hij geen broertje meer had. Hij twijfelde aan zijn eigen broederschap en dacht dat hij zijn broertje kwijt was geraakt. Uiteindelijk hebben ze elkaar toch weer gevonden en heeft hij, ookal is zijn broertje er niet meer, toch nog zijn broertje in hemzelf teruggevonden.

PAAZ

Boek: PAAZ

Auteur: Myrthe van der Meer

Jaar van uitgave: 2012

Genre: Psychiatrische Roman

 

Korte samenvatting:

Emma Nieuwenhuis is redactrice bij een uitgeverij. Ze is 26 en ze leeft voor haar werk. Ze leidt aan een ernstige depressie en wordt opgenomen. Ze heeft een niet erg realistische kijk op haar belevingswereld. Ze wil liever dood zijn en denkt dat dat normaal is, dat iedereen dat wilt. Dit heeft ze overigens al haar hele leven. Ze ziet zelf ook niet goed in dat ze een serieus probleem heeft en is in het begin ook niet bereid om daar aan te werken. Ze wordt opgenomen op de Psychiatrische Afdeling van het Algemeen Ziekenhuis (PAAZ). Vijf maanden lang maakt ze een reis door van emoties, behandelingen en diepe dalen. Pas als ze inziet dat ze een serieus probleem heeft kan ze werken aan haar herstel. Emma is een moeilijk geval voor het personeel op de PAAZ. Emma’s problemen zijn ontstaan in haar kindertijd. Emma raakt bevriend met andere patiënten op de afdeling en gaat steeds meer kleine dingen waarderen. Ze zal nooit echt beter worden maar heeft niet meer de neiging tot zelfmoord en voelt zich op sommige moment wel degelijk gelukkig.

 

Mijn mening:

Ik vond dit een leuk boek om te lezen. Het verhaal op zich is natuurlijk niet leuk maar lezers van dit boek begrijpen wat ik bedoel. Het is namelijk heel grappig geschreven. Het leuke aan dit boek vind ik ook dat het eigenlijk autobiografisch is en dat Myrthe van der Meer een pseudoniem is. Het boek is ook in een eenvoudige stijl geschreven, leest makkelijk weg. De ervaringen worden redelijk nuchter beschreven. Ook geeft dit boek een goed inzicht van het leven op een psychiatrische afdeling. Dat vind ik interessant. Een indrukwekkend boek.

 

 

 

 

 

 

Kom hier dat ik u kus

Boek: Kom hier dat ik u kus

Auteur: Griet Op de Beeck

Jaar van uitgave: 2014

Genre: Roman, liefde, familie

 

Korte samenvatting:

Het verhaal gaat over Mona, en bestaat uit 3 delen: Haar leven als kind, als vierentwintigjarige en als vijfendertigjarige.

Deel 1: Mona’s moeder (Agnes) verongelukt als zij pas negen jaar oud is. Haar vader is tandarts en stort zich volledig op het werk en Mona zorgt voor haar drie jaar jongere broertje Alexander. Zij kunnen niet echt goed met elkaar opschieten. Mona mist haar moeder soms, hoewel zij vaak heel streng tegen haar was. Al een halfjaar na de dood van haar moeder krijgt haar vader een nieuwe vriendin, Marie. Later trouwt zij met Mona’s vader en moeten Mona en Alexander haar mama noemen. Dat vinden ze best moeilijk. Als Mona 11 jaar wordt kondigen haar vader en Marie aan dat ze een kindje verwachten. Het meisje heet Anne-Sophie. Mona bemoeid zich graag met de verzorging van Anne-Sophie maar dat vindt Marie niet goed. Marie raakt depressief en vertrekt samen met de kleine Anne-Sophie naar haar ouders. Mona voelt zichzelf hiervoor verantwoordelijk (schuldig) en ze vraagt Marie om terug te komen. Als een soort straf voor zichzelf drukt Mona de sigaret van Marie uit op haar arm.

Deel 2: Als Mona 24 is werkt ze als dramaturg bij het toneelgezelschap van de beroemde regisseur Marcus. Die eigenlijk nooit heel positief over haar is en haar altijd een beetje op de achtergrond laat. Alexander, die dan 21 is, heeft een elf jaar oudere vriendin Charlie. Zij is in verwachting en daarom stopt hij met zijn studie medicijnen. Zijn vader en Marie zijn daar niet trots op. Mona krijgt een relatie met Louis een schrijver. Maar ze weet eigenlijk niet zeker of hij wel echt om haar geeft. Ze zien elkaar maar weinig omdat hij zijn sociale leven belangrijker vindt. Mona weet dat ze eigenlijk niet over zich heen moet laten lopen maar ze blijft toch steeds naar hem teruggaan. Ook laat ze zich overhalen door haar baas Marcus om cocaïne te gebruiken en met hem te vrijen. Het kindje van Alexander en Charlie is een jongetje en heet Marvin. Anne-Sophie heeft het moeilijk maar ze praat er met niemand over.

Deel 3: Mona’s leven draait volledig om haar vader, die ernstig ziek is. Hij heeft kanker en ligt in het ziekenhuis. Haar vader wordt gek van Marie en zij mag dan ook niet vaak op bezoek komen. De band tussen Mona en haar vader wordt steeds hechter. Zij zorgt ervoor dat hij in contact komt met een oude geliefde. Anne-Sophie reist door Amerika omdat zij het thuis niet meer aan kon. Mona’s vader overlijdt en zij ziet eindelijk in dat ze voor zichzelf moet kiezen.

 

Mijn Mening:

Ik vond het boek makkelijk te lezen. Af en toe wat moeilijke woorden omdat het deels vlaams is, maar daardoor begreep ik het verhaal niet minder. Ergens is het best een zielig verhaal omdat Mona weinig eigenwaarde heeft opgebouwd en zichzelf eigenlijk altijd ‘teveel’ voelt. Ook maakt ze veel vervelende dingen mee door haar strenge moeder en onrustige jeugd. Je ziet in dit verhaal goed dat dat ook invloed heeft gehad op haar toekomst. Het is een mooi verhaal over familie en de liefde/verhoudingen daarin. Ik vond vooral het laatste deel ontroerend. Mona leert haar vader hier echt goed kennen en ze groeien veel dichter naar elkaar toe. Een zielig verhaal maar toch ook wel weer een mooi einde.

Beatrijs

Boek: Beatrijs, tekst & vertaling

Auteur: onbekend

Jaar van uitgave: 2002

Genre: Maria-legende

 

Korte samenvatting:

Het verhaal gaat over een non, Beatrijs, die kosteres is in een klooster. Ze wordt beheerst door de liefde en is zeer verliefd op een vriend. Al heel lang. Ze besluit het klooster te verlaten om met hem een werelds bestaan te leiden. Zeven jaar lang leven zij in de natuur en krijgen zij samen twee kinderen. Maar ondanks dat hij haar beloofd heeft dat alleen de dood hen kan scheiden, verlaat hij haar. En zij blijft alleen achter met haar kinderen. Ze hebben geen geld, niks om van te leven. En zij ziet geen andere weg dan geld te verdienen met haar lichaam. Veertien jaar lang leeft ze een zeer zondig leven. Maar ondanks haar zonden zei ze nog elke dag de zeven Maria-gebeden. Ze krijgt ontzettend veel berouw van haar zonden en wilt terug naar het klooster. Ze bid naar Maria, of zij haar alstublieft haar zonden wil vergeven. En dat gebeurt. Op een nacht hoort zij een stem die haar vertelt dat ze terug moet gaan naar het klooster, de deur staat wijd open voor haar en haar kleding zal ze daar vinden. Niemand heeft haar gemist in het klooster, omdat Maria haar taken heeft overgenomen. In het klooster biecht ze al haar zonden en wordt ze vergeven. Ze leeft verder als non in het klooster.

 

Mijn mening:

Makkelijk om te lezen en ook leuk. Het verhaal is zeer god/mariagericht. Beatrijs bid elke keer of haar zonden vergeven mogen worden. Het verhaal heeft natuurlijk een moraal, wat goed past bij een middeleeuws verhaal. Ook is het in rijm geschreven, omdat het oorspronkelijk een vertelling is die verspreid werd door een alwetende verteller.

 

Hersenschimmen

Boek: Hersenschimmen

Auteur: J. Bernlef

Jaar van uitgave: 1984

Genre: Roman, liefde

 

Korte samenvatting:

Het verhaal wordt verteld vanuit het ik-perspectief van Maarten Klein, een 71-jarige man die van oorsprong Nederlands is maar sinds vijftien jaar samen met zijn vrouw in Gloucester, Massachusetts (VS) woont. Hij begint langzaam maar zeker te dementeren. Het verhaal gaat over de dementie die zijn leven binnen sluipt, en de gevolgen daarvan voor hem en zijn omgeving. Maarten en zijn vrouw Vera zijn na al die jaren nog steeds gelukkig met elkaar en vertoeven lekker op hun oude dag in een fijn huisje. Maarten merkt zelf dat hij het heden en het verleden door elkaar begint te halen. Maar verbloemt dit nog zoveel mogelijk voor de buitenwereld. Het begint met kleine dingen, zoals dat hij voor het raam staat te wachten op de schoolbus die elke dag langskomt, maar het is zondag. Hij krijgt steeds meer moeite met zich dingen te herinneren. Dingen van kort geleden weet ie vaak niet meer, maar dingen van heel lang geleden nog wel. En hij gaat dan helemaal in die herinneringen op. En handelt dus ook naar die gedachten. Op een dag denkt hij dat hij naar een vergadering moet van zijn werk, terwijl hij al lang gepensioneerd is. Vervolgens gaat hij dus alleen naar de plek van de afspraak, waar hij natuurlijk niemand aantreft. Hij merkt zelf al dat het niet helemaal goed gaat, maar hij geeft dit niet toe. Ook vergeet hij vaak dat mensen en dieren dood zijn, en vraagt dus bijvoorbeeld nog vaak naar zijn vader, of de overleden hond van kennissen. Na een tijdje trekt Vera het niet meer en haalt er een hulp bij, Phil Taylor. Zij komt bij hen in huis maar Maarten vergeet telkens wie zij is, en hij vindt het dus elke keer maar weer raar dat er een jong meisje in zijn huis is. Het gaat steeds slechter en je merkt ook aan de zinnen dat zijn gedachten door elkaar lopen. Op het eind zijn er alleen nog maar losse woordjes, die met puntjes ertussen een zin vormen.

 

Mijn mening:

Ik vond dit een redelijk saai boek. En ik vond het ook moeilijk om er doorheen te komen. Wat het zo saai maakte was dat het veel herhaling betrof en er werden vaak hele oude losse herinneringen beschreven. Het was geen samenhangend verhaal en daar hou ik altijd wel van in een boek. Het boek is ook niet onderverdeeld in hoofdstukken, het gaat maar door en door. Wel kon ik soms lachen om de acties van Maarten. Vooral aan het einde ging het boek eigenlijk nergens meer over en zijn het vooral losse woordjes die je leest. Uiteindelijk zijn er ook wel mooie dingen aan het verhaal, want de liefde tussen Vera en Maarten is wel heel duidelijk te voelen.

Karel ende Elegast

Boek: Karel ende Elegast

Auteur: Onbekend

Jaar van Uitgave: 2009 (klassieke lijsters)

Genre: Chanson de Geste, chansons de roi, Karelroman

 

Korte samenvatting:

Koning Karel ligt te slapen en plotseling komt er een engel die tot hem spreekt. De engel beveelt hem dat hij moet gaan stelen, en als hij dat niet doet, dat dat zijn dood zal betekenen. Koning Karel gelooft niet dat hij dat echt heeft gehoord en gaat verder slapen. Nadat de engel driemaal dezelfde boodschap heeft gebracht, besluit hij toch maar te gaan. In het bos komt hij een geheel zwart geklede ridder tegen, die zich niet kenbaar wilt maken. Ze raken in een gevecht, die wordt gewonnen door de koning. De zwarte ridder stelt zich voor als Elegast. Elegast houdt zichzelf in leven door te stelen, omdat de koning hem zijn land en bezit heeft ontnomen. De koning stelt zichzelf voor als Adelbrecht, en vraagt Elegast om samen met hem de koning (dus eigenlijk hemzelf) te gaan bestelen. Elegast stemt hier niet mee in omdat ondanks dat hij verbannen is, hij nog steeds trouw blijft aan de koning. Elegast stelt voor om Eggeric van Eggermonde, de kwaadaardige zwager van Koning Karel, te bestelen. Ze komen aan bij het kasteel en Elegast gaat naar binnen, Karel blijft buiten staan om de spullen aan te nemen. Elegast steelt veel dingen, en de koning vindt het zo wel genoeg. Maar Elegast wil nog één grote schat stelen, een heel kostbaar zadel. Dit zadel bevindt zich in de slaapkamer van Eggeric en zijn vrouw. Doordat Elegast teveel geluid maakt wordt Eggeric wakker. Eggeric maakt dan ook zijn vrouw wakker maar die verzekert hem ervan dat er niets is. Eggeric is nogal kwaadaardig en de vrouw vraagt hem wat hij zal gaan doen. Eggeric zegt haar dat hij de Koning zal gaan vermoorden, die ochtend vroeg. Zijn vrouw wordt woedend, want Karel is haar broer. Eggeric geeft haar een harde klap en er spuit bloed uit haar ogen, neus en mond. Elegast doet een toverspreuk waardoor Eggeric en zijn vrouw weer in diepe slaap komen. Vervolgens vangt hij wat bloed van haar op in zijn schoen, pakt hij het zadel en vertrekt samen met Adelbrecht (koning). Elegast verteld hem wat hij heeft gehoord en dat Adelbrecht op moet passen. Koning Karel beseft nu waarom de Engel hem de opdracht gaf om te gaan stelen, zodat hij ‘s ochtends weg zou zijn en dus niet vermoord kon worden. Adelbrecht stelt aan Elegast voor om zelf de koning te gaan waarschuwen en vertrekt dus naar zijn eigen kasteel. De volgende dag wordt er hof gehouden en koning Karel ontvangt de verraders (Eggeric en zijn mannen) en beschuldigt hen van samenzweren tegen hem. Zij ontkennen dit, maar Elegast toont aan d.m.v. het bloed in zijn schoen dat de koning de waarheid spreekt. Ze beslechten de strijd door een gevecht tussen Elegast en Eggeric. Eggeric wordt gedood en Elegast krijgt zijn vrouw en burcht van de koning.

 

Mijn mening:

Het geloof speelt een hele grote rol in dit boek en dat merk je duidelijk. God’s naam wordt in iedere passage genoemd. Ik vond vooral de gebeden niet erg makkelijk te lezen, en het was ook redelijk saai. Ik kan wel begrijpen dat dit als een spannend verhaal wordt gezien, want in een redelijk kort verhaal worden een paar spannende gebeurtenissen verteld. De koning die uit stelen gaat, dat is sowieso moeilijk voor te stellen. De koning werd namelijk behoorlijk vereerd en zou zoiets nooit doen. Maar ook het moment in de slaapkamer en het einde van het boek, de strijd tussen Eggeric en Elegast is wel spannend. De populariteit van dit boek herken je aan verschillende punten, natuurlijk de veelvuldige overlevering (zes handgeschreven fragmenten en zes drukken is veel voor een middeleeuwse tekst). Maar ook in de tekst merk je het, het gaat bijvoorbeeld over belangrijke thema’s als feodaliteit, godsdienstigheid en moraal. Maar ook dat de tekst niet is omgezet in proza, wat wel gebruikelijk was voor ridderromans. Dit is wel echt een typisch middeleeuws verhaal en dat merk je zeker tijdens het lezen. Verder was het niet moeilijk te begrijpen en was het een logische vertelling.

Twee Vrouwen

Boek: Twee vrouwen

Auteur: Harry Mulisch

Jaar van uitgave: 1975

Genre: psychologische roman, liefde

 

Korte samenvatting:

Het boek is geschreven vanuit het ik-perspectief van een vrouw van wie je de naam niet weet. Veel later in het boek kom je erachter dat ze Laura Tinhuizen heet. Het verhaal begint met dat ze te horen krijgt dat haar moeder is overleden, die woont in Nice, en daar gaat ze naar toe. Ze zegt dat de dood van haar moeder niet het enige is dat haar is overkomen en zo begint ze eigenlijk haar verhaal te vertellen. Ze is gescheiden van haar man, Alfred Boeken, omdat zij geen kinderen konden krijgen. Op een dag loopt ze in de stad en daar ziet ze een jonge vrouw voor de etalage van een juwelier staan, Sylvia. Ze raken in gesprek en eigenlijk al meteen dezelfde dag gaat Sylvia bij haar wonen. De ik-persoon heeft nog nooit een relatie gehad met een vrouw, Sylvia daarentegen wel al verschillende keren. Beiden verzwijgen ze de relatie voor hun moeders. Verder weet iedereen van de relatie. Eerder het jaar, in mei, bezoekt Laura haar moeder (die toen nog leefde). Sylvia gaat mee. Sylvia zou eigenlijk niet tussen het gesprek komen maar doet het toch. Laura’s moeder heeft de situatie snel door, de relatie tussen de twee dus, en begint met haar wandelstok op Sylvia in te slaan. Hierdoor verslechterd de relatie tussen Laura en haar moeder, maar ook de relatie tussen Sylvia en Laura. Weer terug thuis hebben ze veel gesprekken over kinderen. Sylvia vraagt aan Laura of zij een kind van haar zou willen. Laura beantwoord de vraag met Ja, maar zegt erbij dat dat toch niet mogelijk is. Ze bezoeken een theatervoorstelling Orfeus en Euridyke. Waarvan het verhaal eigenlijk slaat op de relatie van Sylvia en Laura. Bij de theatervoorstelling zien ze Alfred. Sylvia en hij raken in gesprek. Later gaat de relatie tussen Sylvia en Laura alleen maar bergafwaarts en Sylvia vertrekt. Laura raakt hierdoor emotioneel in een diep dal. Ze komt erachter dat Sylvia ervandoor is gegaan met Alfred (haar ex-man dus). Hierna gaat haar leven in een treinvaart…

 

Mijn mening:

Ik vond dit boek wel vermakelijk alleen soms was het wel iets te psychologisch. De gedachten gingen soms heel veel waardoor er allemaal andere dingen werden beschreven dan het werkelijke gevoel zelf. Er werden heel veel achterliggende verwijzingen beschreven. Het thema van het boek is voor die tijd wel controversieel. Het boek is geschreven in de jaren ’70 en in die tijd was homoseksualiteit nog niet zo geaccepteerd als dat het nu is. Ook werd er niet zo’n schijnwerper op gezet als in dit boek.

In het boek lopen er twee verhaallijnen door elkaar. Daardoor is het soms wel even overschakelen, maar je herkent het verschil vrij snel. Dus echt moeilijk te lezen vond ik dit boek niet. De precieze schrijfstijl van Harry Mulisch is op het begin wel even wennen, maar zo weet je wel precies wat iemand denkt en wat er gebeurt. Ik vind ben blij dat ik dit boek heb gelezen voor mijn lijst.

Vals Licht

Boek: Vals licht

Auteur: Joost Zwagerman

Jaar van uitgave: 1991

Genre: psychologische roman, liefdesroman

 

Korte samenvatting:

Al vanaf zijn vijftiende is Simon Prins zeer geïnteresseerd in de prostitutie. Hij loopt vaak over de Achterdam, een straat in Alkmaar, waar er meisjes achter de ramen zitten. Hij raakt geobsedeerd en maakt er een gewoonte van om elke vrijdagmiddag door de straat te lopen en stiekem opzij te kijken. Al snel kwam hij alles te weten over de prostitutie en de gebruiken in die wereld. Nadat hij de middelbare school heeft afgerond verhuist hij naar Amsterdam om daar te gaan studeren. Ook daar loopt hij zo’n twee keer per week in de steegjes van de rosse buurt. Op een gegeven moment informeert hij bij een prostituee naar de prijs (vijftig gulden) en hij gaat er naar binnen. Hij vertelt een schuilnaam, zoals iedereen dat daar doet, ook de prostituees zelf. Heel veel indruk heeft het niet op hem gemaakt daarbinnen. Zo gaat het een tijdje verder. Totdat hij op de Ruysdaelkade het boek ‘Nooit meer slapen’ in een van de peeskamers ziet liggen. Dat trekt zijn aandacht. Een paar weken later gaat hij bij dat meisje naar binnen, omdat hij denkt dat zij anders is dan alle anderen. De prostituee heet Lizzie Rosenfeld. Later neemt zij hem, tegen de beroepscode in, mee naar haar kamer, die zij haar onderwaterkamer noemt. Het is er altijd donker en de enige verlichting die er is zijn waxinelichtjes die zij aansteekt. Door Lizzie komt hij steeds meer over de prostitutie, wat hij het schaduwleven noemt, te weten. Lizzie houdt er nogal een aparte leefwijze op na, ze slikt alle soorten vitaminepillen die er bestaan, maar ondertussen stopt ze zich vol met snoep. Ook slaapt ze vrijwel nooit. Simon wordt als maar nieuwsgieriger naar Lizzie. Maar zij laat weinig los over haar werk en verleden. Ook wordt ze achtervolgd door een mosgroene Opel, als Simon Lizzie ernaar vraagt zegt zij alleen dat het een lastige klant is. Terwijl hij rondneust in haar onderwaterkamer vindt Simon foto’s van ex-vriendjes van Lizzie. De eerste was Jasper, met hem is ze zelfs getrouwd geweest. Hij is eigenlijk degene die haar dit werk heeft aangesmeerd. Simon bezoekt Lizzie op in haar peeskamer en Lizzie is heftig aan het overgeven. De collega waarmee Lizzie de keuken achter de peeskamers deelt, Tanja, vertelt Simon dan allerlei dingen waarover Lizzie tegen Simon gelogen heeft. Lizzie en Simon krijgen ruzie over alle leugens die Lizzie hem verteld heeft. Lizzie stopt na een tijdje met werken (voor Simon), en ze gaan samenwonen in Simon’s etage omdat zij haar huur niet meer kan betalen. Simon komt erachter dat Lizzie nog meer leugens verteld heeft over dat ze verslaafd was aan Heroïne. Maar later legt Lizzie uit dat zij schulden heeft bij drugsdealers omdat zij een tijdje als tussenhandelaar heeft gewerkt. Zij was opgelicht en daardoor moet zij voor de schulden opdraaien, ze heeft dus nooit gebruikt. Simon en Lizzie gaan uit elkaar omdat Lizzie vertrekt om weer de prostitutie in te gaan. Een tijd lang horen/zien ze elkaar niet. Later zoekt Simon haar nog een keer op bij haar Tante in Nijmegen. Ze heeft haar leven weer opgepakt, ze werkt nu niet meer maar ze studeert en heeft een nieuwe vriend. Ze houdt van Simon, maar ze verteld hem dat ze nooit met hem samen kan zijn omdat hij haar doet herinneren aan alles wat zij eigenlijk wilt vergeten.

Mijn mening:

In het begin vond ik het moeilijk om de structuur van het boek te volgen. Het wordt niet chronologisch verteld maar er wordt steeds een switch gemaakt tussen dingen die in Simon’s latere leven gebeuren en tussen Simon vroeger. 1 hoofdstuk is in de stijl van Simon’s latere leven en daarna volgt er een hoofdstuk die de Simon van vroeger beschrijft. Vanaf hoofdstuk 6 wordt alleen nog maar Simon’s leven met Lizzie beschreven. Na drie hoofdstukken kwam ik erachter dat het boek in deze stijl is geschreven en daarna las het wel prettig.

Je weet eigenlijk al vrijwel aan het begin van het boek dat er een onmogelijke liefde ontstaat tussen Lizzie en Simon. Ze liegt continu maar dat doet ze eigenlijk om hem en zichzelf te beschermen. Maar ze weten ook dat ze zo niet samen kunnen zijn. Simon’s gedachten worden heel uitgebreid, tot in detail, beschreven. Dat is echt de psychologische kant van het boek. Ook wordt Lizzie’s persoonlijkheid via Simon heel uitgebreid beschreven.

Het taalgebruik was over het algemeen goed te volgen en het paste ook goed bij de personages. Bijvoorbeeld Lizzie heeft best grof taalgebruik en Simon praat vaak op een rustige beleefde toon.

Ook de titel vind ik goed bij het boek passen. Het heeft betrekking op verschillende dingen uit het boek. Bijvoorbeeld in de peeskamers waar het rode licht brand, zoals rood de kleur van liefde is, maar de liefde in die peeskamers is natuurlijk een illusie (vals). Ook heeft de titel Vals licht betrekking op de relatie van Simon en Lizzie. In de ruimtes waar zij samen zijn. Het is er altijd donker, alleen met kaarsjes aan. In dat ‘Valse Licht’ speelt het grootste gedeelte van hun liefdesrelatie zich af.

 

Mariken van Nieumeghen

Boek: Mariken van Nieumeghen: tekst en vertaling

Schrijver: Onbekend, in deze uitgave: H. Adema

Jaar van uitgave: 2003

Genre: Toneelstuk, mirakelspel

 

korte samenvatting:

Mariken is een jonge vrouw die bij haar oom Gijsbrecht woont. Op een dag stuurt hij haar naar Nijmegen om inkopen te doen op de markt. Dit doet zij, maar als ze alles heeft, is het te laat en te donker om nog terug naar huis te gaan. Er woont een tante van haar in Nijmegen, maar als Mariken vraagt of zij een slaapplek voor haar heeft begint de tante Mariken uit te schelden en jaagt ze Mariken weg. Mariken is heel verdrietig en voelt zich zwaar beledigd. Moedeloos begint ze toch aan de tocht naar huis. Ze is zo verdrietig dat ze bij een grote struik stopt en gaat zitten om uit te huilen. Ze biedt zichzelf meerdere malen aan de duivel aan omdat zij zich zo slecht voelt. De duivel loopt naar haar toe. Hij stelt zichzelf voor als Moenen. Hij belooft Mariken dat hij haar de Zeven Vrije Kunsten zal leren (retorica, musica, logica, grammatica, geometrie, aritmetica en alchemie) en alle talen van de wereld die zij wilt leren. Op voorwaarde dat Mariken intiem met hem gaat samenleven. Ook moet Mariken haar naam veranderen, voortaan heet ze Emmeken. En als laatste moet ze beloven dat ze nooit meer een kruisteken op haar borst mag maken.

Moenen en Emmeken vertrekken richting ‘s-Hertogenbosch. Daar blijven ze enkele dagen en daarna vertrekken ze naar Antwerpen. Daar leven Moenen en Emmeken een zondig leven. Door hun toedoen wordt er elke dag wel iemand vermoord. Zeven jaar lang leven ze in Antwerpen. Maar Emmeken krijgt toch spijt en wilt graag haar familie opzoeken in Nijmegen. Dat doen ze en in Nijmegen schouwt Emmeken een toneelstuk aan. De boodschap in het stuk is dat God altijd iedereen vergeeft, hoe zondig ze ook geleefd hebben. Emmeken krijgt berouw en smeekt tot god om haar nog een kans te geven. Moenen eist haar ziel op en trekt haar mee de lucht in. Hij laat haar vallen en hoopt dat zij haar nek breekt. Dit gebeurt niet omdat Gijsbrecht altijd voor haar heeft gebeden.

Samen met haar oom bezoekt zij elke priester in Nijmegen. Maar geen van allen wilt haar absolutie geven of boetedoening opleggen voor haar vreselijke daden. Ze reizen af naar Rome en vragen de Paus om absolutie. Hij geeft haar deze. Als straf moet ze drie ijzeren ringen dragen. Als deze versleten zijn of vanzelf afvallen, zijn al haar zonden vergeven. Gijsbrecht brengt Emmeken naar een Klooster in Maastricht, waar Emmeken haar laatste jaren slijt.

 

Mijn Mening:

Ik vond dit een leuk stuk om te lezen. Het is mooi dat je op deze manier kunt lezen hoe mensen in die tijd tegen de geestelijke wereld aan keken. De vertaling maakte het makkelijk om te begrijpen. Je herkent het toneelstuk goed doordat iedereen op zijn beurt iets zegt. Tussen de bedrijven door is er een soort alwetende verteller die vertelt hoe iedereen zich voelt. De tijd waarin dit boek geschreven is, de middeleeuwen omstreeks 1500. Je herkent dit omdat het boek heel godsgericht is. Wat in de middeleeuwen ook het geval is, de geestelijkheid stond centraal. Omdat het een kort verhaaltje is denk ik dat het goed te begrijpen was voor veel mensen in die tijd. Dat was waarschijnlijk ook belangrijk. Ik vind het leuk om door middel van zo’n klein verhaal een beetje een beeld te krijgen van die tijd en literatuur uit die tijd. Ik zou het zeker aan iedereen aanraden om dit boekje te lezen, kleine moeite ;)