Het stuk is zo goed als af. Het loopt tegen de 2000 woorden aan. Ik ben benieuwd of er een krant/ tijdschrift bereid is om het (in de huidige lengte) te publiceren. Ik hoop van wel, want het is zo een goedlopend stuk, het is niet te lang en mijn standpunten zijn bondig uitgelegd. Het inkorten zou een uitdaging worden, maar als het dan gepubliceerd wordt, kunnen mensen altijd nog het volledige stuk op mijn weblog lezen.

Van de week stond er een artikel (van, geloof ik, minstens dezelfde lengte) in de HP de Tijd over een verwant onderwerp. Hier kwamen ook theorieën van Jelle Jolles aan bod. Dit laat, naar mijn mening, zien dat motivatie in het onderwijs een actueel onderwerp is, waar meer om te doen is dan één leerling die zich hier zorgen om maakt. Dat een leerling zich hier zorgen om maakt laat al zien dat er iets groters speelt.

Op dit moment worden de laatste loodjes en verbeteringen aan het artikel/stuk gelegd. Daarna ga ik het stuk een dezer dagen naar de eerste (en hopelijk laatste) krant verzenden. Dan volgen eventueel nog andere kranten of een weekblad zoals HP de Tijd.

Op 6 april 2012 plaatste Nico van Lieshout (docent Nederlands op het Helen Parkhurst) een bericht over mijn brandende kwestie op de schoolwebsite.

Een paar dagen daarvoor had hij mij het stuk al laten lezen. In eerste instantie had ik wat twijfels bij het stuk. Ik vroeg mij af op wie Nico kritisch was in zijn column en mailde hem hierover. Bovendien vond ik het jammer dat hij enkel mijn brandende kwestie besprak. Na wat miscommunicatie ontving ik een mail terug met zijn mening en gedachten over het onderwerp. Zijn reactie is zeker de moeite waard om te lezen:

“Het onderwerp van mijn tekst is jouw brandende kwestie van 13 maart. Ik vind dat een oovertuigende tekst en een pleidooi dat met passie is gebracht. Mij valt eraan op dat je de natuurlijke staat van het kind, dat zijn dromen najaagt en zijn mogelijkheden als vanzelfsprekend ontdekt, idealiseert. Dat is een denkwijze die in de achttiende eeuw voor het eerst (naar ik meen) door Rousseau is ontwikkeld in zijn invloedrijke boek Emile, ou de l’éducation. Ook het denkbeeld dat de natuurlijke staat van het kind wordt aangetast zodra het kind met de maatschappij in het algemeen en school in het bijzonder in aanraking komt, is bij Rousseau terug te vinden. Lees verder →

Ik vond het heel eng om dit te lezen. Dit essay van Tex Gunning bevat een heel groot deel van mijn gedachten over het onderwijs. Het had grotendeels mijn stuk kunnen zijn.

In mijn presentatie heb ik niet alles verteld. Bijna alles wat ik heb gelezen, gezien of onderzocht is te vinden op deze weblog. Wil je meer weten, iets terugkijken of -lezen? Neus vooral rond. Kon je niet bij de presentatie zijn? Veel van wat ik heb verteld is ook terug te vinden op deze weblog. Reacties, vragen of discussies zijn van harte welkom!

De eerste versie van het stuk is af. Er moeten nog wat tekstuele dingen aangepast worden en ik moet nog een oproep bijvoegen (wat ga jij, of jij, er mee doen?).
Binnenkort volgen misschien wel al kleine delen van het stuk. Daarna zal ik het volledige stuk posten (wanneer ik hopelijk te horen krijg dat het ergens gepubliceerd wordt). Ook zal ik een bericht posten over waarom ik bepaalde dingen wel, niet, of op die manier in het stuk verwerkt heb.

Vanavond presentatie, ik ben benieuwd naar de reacties!

Klopt. Dit omdat ik druk aan het schrijven ben.

Ik ben nu begonnen met een anekdote/ voorbeeld. Komt wel goed naar voren en past bij het stuk, maar toch twijfels of een oproep (“beste scholen, docenten, ouders, leden van het ministerie van onderwijs”) niet leuker/passender is. Misschien is dat er ook nog wel op een andere manier in te verwerken.

Al zo’n 1200 woorden aan notities/flarden tekst.

“When I was 5 years old, my mother always told me that happiness was the key to life. When I went to school, they asked me what I wanted to be when I grew up. I wrote down ‘happy’. They told me I didn’t understand the assignment, and I told them they didn’t understand life.”