Ex-drummer

Het ik-personage wordt door drie gehandicapte mannen gevraagd om samen met hen een rockgroep te beginnen en deel te nemen aan een wedstrijd. Ze noemen hun band « The Feminists », een groep waarin alle leden een handicap hebben. De bassist heeft een stijve arm, de zanger slist, de tweede gitarist is bijna doof en het ik-personage is de drummer, zijn handicap is dat hij niet kan drummen. Als ze bekend maken welke liedjes ze gaan spelen, blijkt één liedje dezelfde titel te hebben als dat van een concurrerende band, en die willen hun lied niet veranderen. Als het ik-personage met de leider van die groep gaat praten, schrijft hij ineens voor hen een nieuw lied, waarna iedereen tevreden is. Behalve het hoofdpersonage zelf dan, want later in het verhaal komt dit lied in de top dertig. Voor ze aan de wedstrijd kunnen beginnen wisselen ze regelmatig van roadie, want telkens weer bleek het een homo te zijn, en het ik-personage wou met homo’s zo weinig mogelijk te maken hebben. Als ze dan eindelijk deelnemen winnen ze nog ook. Maar als de anderen van de groep door willen gaan met concerten geven, besluit het hoofdpersonage op te stappen.

Ik heb dit boek gekozen omdat ik zelf drum maar mijn ervaringen zijn toch echt wel wat anders dan de ervaringen die in dit boek worden omschreven. Het is over de top en af en toe gewoon belachelijk om te lezen, ik vond het geweldig!

Fabriekskinderen

Op een vreselijk koude, vroege winterochtend moeten Saartje, Evert en Sander zoals elke ochtend vertrekken naar de wolspinnerij, waar ze heel hard moeten werken in slechte omstandigheden. Saartje heeft al vanaf het opstaan een tikkend gevoel in haar hoofd en krijgt tijdens het werken koorts. Sander wordt door zijn grote broer Evert op straat achtergelaten wanneer hij niet meer verder wil en valt op de stoep in slaap. De jonge baron Willem van Hoogstadt vindt hem en neemt hem mee naar huis: hij geeft hem eten en kleren en laat hem vertellen over het miserabele leventje dat hij leidt. Daarna neemt de baron Sander in huis, zodat hij nooit meer arm hoeft te zijn. Intussen is Saartje weer thuis en zo vreselijk ziek dat ze ‘s nachts in haar bedje overlijdt.

Dit is een behoorlijk duister boek maar er ontbreekt spanning voor mij. Ondanks dat het zo’n kort boek is had ik er moeite mee om er door heen te komen.

Het diner

De stellen Claire en Paul Lohman en Babette en Serge Lohman gaan dineren om te bespreken hoe ze om moeten gaan met een incident betreffende hun kinderen. Michel, de zoon van Paul en Claire, en Rick, de zoon van Serge en Babette, hebben namelijk per ongeluk een dakloze vrouw gedood. Ze wilden gaan pinnen, maar de zwerver lag in het pinhokje. Ze gooiden een stoel, afval en een lamp op haar. Op het einde gooiden ze ook nog een lege jerrycan en een lucifer. Door de lucifer ontplofte de jerrycan, die waarschijnlijk toch nog gasdampen bevatte, waardoor de vrouw op slag dood was. Beau, de geadopteerde zoon van Serge en Babette, heeft het zien gebeuren en chanteert Michel en Rick ermee. Hij heeft het filmpje dat Michel en Rick van het incident hebben gemaakt op internet gezet en wil dat Rick en Michel veel geld betalen, waarna hij het filmpje zou verwijderen.
Terwijl de situatie van de kinderen aan tafel wordt besproken, blikt Paul telkens terug op het zijn leven van voor het incident. De onderwerpen van de flashbacks komen overeen met de onderwerpen van het gesprek en de gebeurtenissen in het restaurant, waardoor je als lezer telkens meer te weten komt over wat er precies is gebeurd.
Beau is aan het eind van het verhaal spoorloos. Ik denk dat hij óf is gevlucht voor Michel en Rick, óf is vermoord door Michel en Rick.

Ik vond dit een spannend en zeer meeslepend boek omdat je langzaam maar zeker te weten komt wat er echt gebeurt is en omdat het een open einde heeft blijft de spanning er in zitten zelfs na dat je het uit hebt. Zeker een aanrader.