De kleine blonde dood

Dit boek is geschreven door Boudewijn Büch. Er spelen zich eigenlijk twee verschillende verhalen af in dit boek. Namelijk het verhaal van Boudewijn toen hij klein was, het gaat hier vooral over de relatie tussen zijn vader en hemzelf. En het verhaal van Boudewijn, Mieke en hun zoon.
Boudewijn zijn vader komt uit de tweede wereldoorlog en is van joodse afkomst. Hij is toen dus ook gevlucht vanuit Duitsland naar Nederland. Hij heeft hiervan een trauma overgehouden en is heel erg anti-Duits. Zo erg dat hij zijn zoon verbied de grens over te gaan naar Duitsland wanneer hij met een schoolreisje bij de grens is. Wanneer Boudewijn dus toch de grens over gaat om een vlinder voor zijn vader te vangen, word zijn vader woedend en begint Boudewijn te slaan. Zijn vader slaat Boudewijn en zijn moeder wel vaker, vooral wanneer zij het hebben over de tweede wereldoorlog. Boudewijn word na een tijdje naar een inrichting in Brabant gestuurd. Hier heeft Boudewijn een vreselijke periode omdat hij niets mag doen, zelfs niet lezen. Wanneer hij weer thuis komt raakt hij in een coma omdat hij al twee jaar lang een blindedarmontsteking heeft. Wanneer hij weer wakker word kan hij weer naar zijn normale school. Jaren later krijgt Boudewijn een brief van zijn moeder waarin staat dat zijn vader is overleden. En twee weken daarna ook een brief van zijn vader, die hij verbrand.
Boudewijn heeft zijn oude docent Engels (Mieke) zwanger gemaakt en krijgt een kind Micky, zelf is Boudewijn homoseksueel. Mieke heeft drank problemen waardoor Boudewijn de voogdij van Micky op zich neemt. Wanneer hij naar Parijs gaat en een vriendin op Micky laat passen geeft zij hem mee aan Mieke. Daar valt Micky van de trap en komt in een coma terecht. Later word Micky klinisch dood verklaard en na 20 dagen geeft Boudewijn het op en trekt de steker eruit. Micky word vervolgens gecremeerd waar alleen Boudewijn bij aanwezig is. Boudewijn denkt dan alleen nog maar aan alle leuke momenten met zijn vader en zijn zoon Micky.

Ik vond het boek erg mooi, maar hou eigenlijk niet zo van dit soort boeken waar alles slecht afloopt. Wel vind ik dit een heel interessant boek omdat het laat zien dat een trauma van de tweede wereldoorlog de vader van Boudewijn zo beïnvloed, dat hij zelfs zijn eigen kinderen en vrouw mishandelt uit haat tegen de Duitsers. En dat Boudewijn daar de rest van zijn leven nog last heeft.
tijdens het lezen had ik ook veel moeite in het begin om het boek door te komen, omdat het mij geen leuk verhaal leek. Maar naarmate ik verder kwam ging het steeds makkelijker omdat het toch wel interessant werd. Want het leek even of het met de hoofdpersoon goed ging tot hij zijn zoon verloor. Ik zou dit boek daarom ook alleen aanraden als je van drama verhalen houd die niet goed aflopen.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>