Recensie Warenar

Titel: Warenar
Auteur:
Hooft, P.C.
Uitgeverij: Cornelis Lodowijcksen vander Plassen
Eerste druk: 1617
Genre: Blijspel
Pagina’s: 96

Samenvatting
Warenar heeft een neurotisch karakter, hij is tijdens zijn hele leven al erg zuinig en spaart een pot goud die hij erg bang is te verliezen. Warenar heeft een dochter genaamd met de naam Kleartje. Kleartje moet trouwen met de buurman van Warenar (Rijckert). Warenar is hier blij mee omdat Rijckert erg rijk is en hoopt op deze manier nog meer geld binnen te harken. Rijckert stuurt de knecht Lekker naar Warenar om te helpen met het voorbereiden van de bruiloft. Echter is Klaertje al zwanger van Ritsert en Ritsert besluit dit tegen Warenar te vertellen en vraagt of hij kan trouwen met Klaertje. Rijckert en Warenar vinden dit goed en er word dus besloten dar Ritsert gaat trouwen met Klaertje.

Eerder had Rijckert Lekker naar Warenar gestuurd als bediende om te helpen om de bruiloft voor te bereiden.  Warenar vertrouwt lekker niet en denkt dat hij de pot met goud wilde stelen. Hij is zo angstig hiervoor dat hij de pot goud verstopt bij het kerkhof, Lekker ziet dit en besluit de pot met goud te stelen. Ritsert ontdenkt dit en dwingt lekker hem terug te geven aan Warenar. Als dank geeft Warenar de pot goud weg als huwlijks cadeau aan Ritsert en Klaertje.

Recensie
Warenar is het eerste boek wat ik gelezen heb dat geschreven is in de vorm van een toneelstuk en was dan ook als het aan mij ligt de laatste keer. Het leest niet fijn, iets wat geschreven is voor een toneelstuk hoort ook als een toneelstuk opgevoerd te worden niet als een boek. Daarnaast is het ook nog is in rijm geschreven iets wat voor mij niet gehoeven had. Het voegde niks extra’s toe aan het verhaal. Het verhaal zelf vond ik mager en simpel, ik had geen enkel moment dat ik door wilde lezen, eerder wilde ik het ‘boek’ weg leggen en het liefst niet meer openen. Het verhaal wat geen diepte had en ook op geen enkele manier uniek of inspirerend zou een komedie moeten voorstellen, echter heb ik geen enkel moment gehad in het boek waarbij ik überhaupt een lach op me gezicht kreeg. Dit kan wellicht liggen aan het feit dat het middeleeuwse humor is.

Ik zou het boek aan niemand aanraden, ook niet als je de middeleeuwen interessant vind. Het kan er aan liggen dat het boek geschreven is voor de middeleeuwen en dat ze het toen een goed boek vinden, dan ben ik in elk geval blij dat ik niet in de middeleeuwen leefde.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>