rosjalie

In 1959 gaat Hendrik Jan Marsman schrijven onder de pseudoniem Bernlef. Hij word bekend met onder het grote publiek met zijn boek Hersenschimmen. In 1993 komt het boek Eclips uit. Dit boek word vaak gezien als het tegenovergestelde van Hersenschimmen. Waarbij het in Hersenschimmen gaat over het verlies van geheugen gaat het er bij Eclips om de terugkeer van geheugen. Eclips is een psychologische roman.

Het verhaal begint met een ongeluk. Een man rijdt met zijn auto het water in. Als de auto bijna helemaal volgelopen is met water weet hij uit de auto te komen. In het water merkt de man dat de linkerhelft van zijn lichaam niet meer goed werkt. Hij kan zijn armen en benen niet meer bewegen, maar ook kan hij niet meer zien met zijn linkeroog. Toch weet hij het water uit te komen en een stukje te lopen. Bij een afgelegen kantoorgebouw komt de man een bewaker tegen. Maar door het ongeluk kan hij niet meer goed praten en hij kan de bewaker niet duidelijk maken wat er aan de hand is. De bewaker denkt dat het een gekke zwerver is en stuurt hem weg. De man weet niet meer hoe hij heet of waar hij woont. Hij kan zich alleen nog dingen uit zijn jeugd herinneren.
Na een stukje lopen komt de man bij een volkstuintje. Hij ziet een klein huisje dat niet op slot zit en waar niemand is. Ook is hier een pomp in de tuin waar hij zichzelf en zijn kleren wast. Gewikkeld in kranten op de grond komt hij de nacht door. De volgende ochtend vindt hij een radio. Als hij de radio aanzet komt er pianomuziek uit. De linkerhelft van zijn lichaam lijkt op de muziek te reageren. Hij voelt eerst tintelingen in zijn linkeroor en daarna gaan de tintelingen verder door de rest van zijn linkerhelft. Door de muziek komen er ook dingen over zijn jeugd naar boven en uiteindelijk herinnert hij zich zijn eigen naam. Kees is zijn naam.
Kees heeft al een tijdje niet gegeten en gaat ernaar op zoek. Hij komt terecht bij een soort snackbar. Hier staat een meisje achter de toonbank en er zit een vrouw met een hoed vol kunstbloemen aan een tafeltje. Kees probeert door op zijn buik te wrijven duidelijk te maken dat hij honger heeft. De vrouw, Toos, koopt een broodje voor hem.  Daarna neemt Toos hem mee naar een leegstaand kantoorgebouw. Hier brengen ze samen de nacht door. De volgende dag gaan ze naar een vuilstort waar Toos spullen zoekt om te verkopen. Als Toos iets vindt vertrekt ze naar de stad en laat Kees achter. 
Op de vuilstort betrapt Kees twee broers als ze bezig zijn met criminele activiteiten. De broers Karel en Cor nemen Kees mee naar hun caravan en houden hem daar gevangen. Op een avond moet Kees op de uitkijk staan als Cor en Karel iets gaan stelen. Als ze klaar zijn dumpen ze Kees langs de weg.
Kees wordt gevonden door een Boer die in de buurt woont. Met de boer gaat Kees douchen op een kerkhof. Ondertussen gaat het steeds iets beter met het lichaam van Kees. Op het kerkhof ziet hij Kees staan op een grafsteen en hij rent weg het dorp in. In het dorp herkent Kees allemaal winkels en zijn oude basisschool.  Maar niemand herkent hem en hij fiets naar de volgende plaats Bergen. Hier wordt hij herkend door de eigenaar van een boekhandel. Kees heeft in het verleden namelijk met deze man samen gewerkt. Maar Kees fiets alweer door naar Bergen aan Zee. Hij gaat het strand op en hier herinnert hij zich het ongeluk weer en de naam van zijn vrouw. Hij weet zelfs het telefoonnummer van zijn huis en besluit de volgende ochtend te bellen. Als hij wakker wordt begint hij te lopen en komt hij twee agenten tegen. Ze waren opzoek naar hem en hij wordt meegenomen naar het politiebureau. Hier wordt hij weer herenigd met zijn vrouw, Marion. Kees weet nu alles weer behalve wat hij heeft meegemaakt tussen het ongeluk en de hereniging met zijn vrouw.

In de wetenschap wordt veel onderzoek gedaan naar geheugenverlies, maar het is nog steeds niet duidelijk hoe iemand met geheugenverlies alles meemaakt. Alles in het boek Eclips is verzonnen door Bernlef. Ik vind dat hij dit erg geloofwaardig heeft gedaan. Ook al is het boek verzonnen toch lijkt alles heel realistisch. Bernlef verbeeldt het leven met geheugenverlies wel erg zwaar. Er komen weinig grappige momenten voor in het boek. Ook al heeft Kees niet echt door wat er met hem gebeurt toch krijg je veel medelijden met Kees, omdat hij helemaal alleen rondzwerft. 
In het begin weet Kees zich bijna niets te herinneren. Zijn gedachten zijn dan nog erg warrig. Hierdoor zijn sommige stukken in het begin van het boek ook nog erg verwarrend. Op die momenten denkt Kees aan veel dingen tegelijk en lopen er allerlei dingen door elkaar heen. In de loop van het verhaal wordt dit minder. Het taalgebruik is redelijk makkelijk. Bernlef gebruikt geen onnodig lange zinnen en moeilijke woorden. In het algemeen is Eclips makkelijk en snel te lezen.
Ik vond het zelf een leuk boek om te lezen, maar ik verwacht dat mensen die niet zo van lezen houden dit boek te saai en langdradig zullen vinden.

Komt een vrouw bij de dokter is geschreven door Raymond van de Klundert, beter bekent als Kluun. Het is een psychologische roman van 317 bladzijdes. Het boek kwam uit in 2003 en werd in 2009 verfilmd. Kluun heeft het boek geschreven uit eigen ervaring en is zo goed als waar gebeurd.

Het boek gaat over het stel Stijn en Carmen, en hun dochter Luna. Carmen en Stijn hebben beiden een eigen bedrijf. Ze hebben een goed leven met veel vrienden. Maar als er bij Carmen borstkanker wordt geconstateerd veranderd alles in dit gelukkige gezin. Door een fout van een dokter heeft Carmen een erge vorm van kanker. Een half jaar eerder was de kanker over het hoofd gezien, waardoor de tumor steeds groter is geworden. De behandelingen zullen dan ook erg zwaar en moeilijk worden.
Carmen en Stijn lijken een perfect koppel. Maar er is en probleem met Stijn. Hij denkt niet monogaam te kunnen zijn. Hij deelt daarom ook regelmatig het bed met andere vrouwen. Carmen heeft wel een vermoeden van dit alles, maar heeft geen idee hoe erg het is. Ze praten er nooit over. Wel gaat Stijn altijd mee als Carmen naar het ziekenhuis moet, dit in tegenstelling van veel andere echtgenotes.
Tussen Stijn en de vrouwen waarmee hij het bed deelt is nooit een band. Er is geen liefde in het spel. Tot Stijn Roos ontmoet en verliefd word op haar. Één keer per jaar ziet hij haar met carnaval en elke keer probeert hij haar te versieren, maar ze gaat er nooit op in omdat ze weet dat hij getrouwd is. Maar de laatste keer met carnaval gaat het anders en besluiten ze af te spreken. Er ontstaat een verhouding tussen Stijn en Roos en ze beginnen van elkaar te houden.
Ondertussen is Carmen Kaal geworden en heeft ze haar borst moeten laten amputeren. Het gaat steeds slechter met haar en de kanker heeft zich uitgezaaid. Ook tussen Carmen en Stijn gaat het steeds slechter. Stijn verteld dat hij veel moeite heeft met het feit dat Carmen nog maar één borst heeft.
Als de twee op vakantie gaan, komt het hoge woord over Stijn’s vreemdgaan eruit. Stijn verteld Carmen dat hij ontzettend veel vreemdgaat, maar kan haar niet over Roos vertellen. Er gaat ruim een jaar voorbij voor het moment bereikt wordt dat het zo slecht gaat met Carmen dat ze het opgeeft. Ze wil over de mogelijkheid tot euthanasie beschikken. Carmen heeft er vrede mee dat ze dood gaat en neemt van iedereen die ze kent afscheid.
Het moment van afscheid nemen is gekomen, vooral het afscheid van Luna is erg heftig. Stijn en Carmen nemen kort afscheid, dan krijgt Carmen haar drankje. Het duurt lang voor Carmen het opgeeft, ze krijgt nog een extra spuit die haar leven definitief zal beëindigen.

Komt een vrouw bij de dokter vind ik een erg aangrijpend boek. Dit komt natuurlijk door het onderwerp, kanker en doodgaan, maar ook door het feit dat het boek waar gebeurd is. Daarnaast is het boek erg schokkerend, omdat Stijn regelmatig vreemd gaat. Ik denk dat niet veel mensen zullen begrijpen hoe je dat kan doen als je vrouw zo ziek is. Kluun heeft hier ook veel kritiek op gekregen.
Een nadeel van dit boek vond ik dat er tussen door stukjes tekst stonden met extra informatie. Deze stukken gaven je extra informatie over bijvoorbeeld de vrienden van Stijn en Carmen of de plek waar ze werken. Ik vond deze stukken onnodig en heb ze ook vaak overgeslagen, omdat ik niet precies wist wanneer ik ze moest lezen. Ze paste vaak niet echt in het verhaal.
Het taalgebruik is erg makkelijk en van deze tijd. Er worden geen moeilijke woorden gebruikt en hierdoor leest het boek erg makkelijk. Wel vond ik dat er af en toe wel erg luchtig over het onderwerp werd geschreven. Op een moment van bijvoorbeeld een uitslag in het ziekenhuis kwamen er vaak grapjes tussen door. Deze grapjes vond ik af en toe ongepast.
Ik zou dit boek zeker aanraden aan andere, omdat het onderwerp erg aangrijpend is en het boek makkelijk te lezen is.

De verbouwing is geschreven door Saskia Noort. Ze werd geboren op 13 april 1967 in Bergen. De verbouwing is het vierde boek van Saskia Noort. Eerder schreef ze al ‘Terug naar de kust’, ‘De eetclub’ en ‘Nieuwe buren’. De verbouwing werd uitgegeven in 2009 door Ambo-Anthos. Deze literaire thriller heeft 260 bladzijdes.

De verbouwing gaat over Mathilde die op een dag haar privé-kliniek voor plastische chirurgie opent. Ze heeft een zestien jarige zoon, Thom, en is getrouwd met Rogier. Het huwelijk tussen Rogier en Mathilde loopt niet zo goed sinds Roggier depressief is. Deze depressie ontstond doordat Roggier werd ontslagen. Hierna heeft hij zich gestort op de verbouwing van hun huis en drinkt hij veel te veel. Rogier en een vriend Hylke maken steeds weer andere plannen om het huis te verbouwen en het gevolg is dat het allemaal niet opschiet en dat het project bovendien handenvol geld kost.

Als Mathilde op een avond aan de bar zit in een restaurant komt ze een oude schoolvriend tegen, Johan. Op het gymnasium hebben de twee een korte relatie gehad en die avond maken ze een praatje. Ze vertelt hem over de verbouwing in hun huis en Johan blijkt relaties te hebben in de aannemerswereld. Hij bied aan om haar te helpen, maar Mathilde slaat dit aanbod af. De zondag erna gaat ze naar de kliniek die net geopend is. “Toevallig” komt Johan langs en hij vertelt zijn financiële plannen aan Mathilde. Hij wil een keten van klinieken openen. De maandag erna krijgt Mathilde op haar werk rozen van Johan die haar vraagt of ze met hem wil samenwerken. Hij zal een groot bedrag inleggen in ruil voor aandelen van het bedrijf van Mathilde. Door de verbouwing zitten Mathilde en Rogier erg in de schulden. Dus het is een erg aantrekkelijk aanbod. Maar Mathilde weet ook heel goed dat Johan niet te vertrouwen is.

Rogier komt een Poolse vrouw tegen, Marzena, die hem kan helpen met de verbouwing. Ze kan voor een erg goedkope prijs Poolse arbeiders laten werken. Mathilde weet dat Johan hier iets mee te maken heeft. Hylke ziet het werken met de polen niet echt zitten en het volgende moment krijgt hij een ongeluk. Dit ongeluk is veroorzaakt door Johan zodat Hylke zijn plannen niet kon dwarsbomen.  Mathilde gaat akkoord met de opdracht aan Marzena. De Polen die worden ingehuurd, moeten echter in het tuinhuis van zoon Thom slapen. Thom vindt de Polen later wel “cool”: hij drinkt alcohol en blowt met hen. De polen hebben het alleen niet het beste voor met Thom. Op een avond is Thom dan ook spoorloos verdwenen en als ze hem vinden moet zijn maag leeg gepompt worden in het ziekenhuis. Hierna loopt Thom weer weg en hij krijgt onderdak van Johan.
Intussen krijgen Rogier en Marzena een soort van relatie met elkaar. Ook hier heeft Johan voor gezorgt. Ook dwingt Johan Mathilde om haar kliniek uit te breiden. Als ze niet alles doet wat hij zegt kunnen er nog wel eens vervelende dingen gebeuren. Mathilde krijgt in de kliniek bezoek van ene Eus die een Poolse hoer Juli heeft meegenomen. Het jonge meisje heeft een perfect lichaam, maar moet grotere borsten van Eus krijgen. Mathilde heeft het vermoeden dat Juli helemaal geen borstvergroting wil en weigert. Maar Eus is de man die het grote geld heeft binnengebracht in de kliniek en die kan haar weigering niet goed hebben. Hij wil zijn geld terug met een half miljoen aan rente erbij als ze de borstvergroting niet wil uitvoeren.

Eus komt een tweede keer terug met Johan en dan komt het ware verhaal naar buiten. Ze willen een 3-jarig meisje, Cindy, een nieuwe lever geven en Juli moet die gaan leveren. Mathilde wordt dus nu betrokken in orgaanhandel, want wanneer ze zo’n transactie een kleine twintig keer zou hebben gedaan, is ze van de schulden van Eus verlost. Ze weigert, maar de prijs die dit inhoudt, is de verdwijning van Thom, die immers in handen van Johan is. In het huis van Johan is Thom inmiddels bij zijn speurtocht naar eten en drinken gestoten op een dossier dat Johan over de kliniek, Mathilde, Rogier, en Hylke heeft bijgehouden. Hij doorziet de criminele activiteiten van Johan en wil weglopen met het dossier. Maar één van de Poolse bewakers wil hem tegenhouden en hij moet zich los vechten. Er wordt ook op hem geschoten en hij raakt gewond.

Mathilde bedenkt een plan waar Marzena, die de moeder van Cindy blijkt te zijn,aan mee werkt. Thom is naar de kliniek gevlucht met het dossier. Hij ontmoet zijn moeder en vertelt haar alles. Hij wil naar de politie gaan, maar hij is aan zijn enkel gewond. Hij vertelt ook dat hij een wapen van de Polen heeft gekocht en Mathilde zegt dat hij het moet gaan halen. Ook Marzena heeft later een wapen bij zich.

Eus Krijgsman en zijn Poolse bewaker worden neergeschoten door een ingeschakelde Pool. Thom neemt tenslotte Johan voor zijn rekening. Alle sporen van bloed e.d. worden uitgewist, het lijk van Johan wordt naar buiten gesleept en Mathilde belt 112. De politie denkt aan een afrekening in het criminele circuit. Een rechercheur vertelt dat Mathilde met zeer gevaarlijke criminelen in zee is gegaan en dat ze blij mag zijn dat ze dood zijn.

Ik vond de verbouwing een spannend boek. In het begin gebeurd er nog niet veel, omdat er dan nog veel vertelt word over het leven van Mathilde. Zo komen er dan nog veel flashbacks voor over hoe Rogier en Mathilde elkaar ontmoet hebben en over zoon Thom. Het eerste deel moest ik even doorheen komen. Daarna gebeurd er heel veel tegelijk en is het een erg spannend boek. Dat er veel gebeurd kan je lezen in de samenvatting. Hierdoor was het ook lastig een overzichtelijke samenvatting te maken en heb ik niet alle gebeurtenissen beschreven. Het boek is makkelijk te lezen door het eenvoudige taalgebruik en korte hoofdstukken. Wat ik goed vond aan dit boek is dat je van tevoren niet weet hoe het af gaat lopen. Vaak heb je met boeken al een vermoeden over de afloop.De verbouwing bleef tot het einde erg spannend en verassend.

In 5 vwo werd gevraagd wie er mee wilden doen met de Inktaap. Dit hield in dat je 3 boeken moest lezen en hier een beoordeling over moest geven. Het boek dat het best scoorde bij de jongen van Nederland zou de Inktaap winnen. Ik begon met het lezen van Het Schervengericht, omdat het een erg dik boek was en ik daar waarschijnlijk veel tijd voor nodig zou hebben. Uiteindelijk heb ik niet meegedaan aan de Inktaap. Het Schervengericht won de Inktaap in 2009.

Het Schervengericht is geschreven door A.F.Th van der Heijden. Het is een psychologische roman met 1051 bladzijdes en werd uitgegeven in 2007. Het boek gaat over een bekende filmregisseur die eind 1977 word beschuldigd van verkrachting van een minderjarige. Hij komt terecht in een gevangenis in Californië. Hij laat een baard staan en neemt de naam Remo aan zodat hij niet herkent zal worden. Remo moet voor drie maanden de gevangenis in. In die tijd word er een psychologisch onderzoek gedaan naar hem om te kunnen bepalen of hij nog een echte straf moet krijgen. In de gevangenis leert Remo ene Maddox. Het hele gezicht van Maddox zit in het verband, net als zijn handen. Dit komt doordat hij hele erge brandwonden heeft. In de vorige gevangenis is hij namelijk in brand gestoken door een medegevangenen. Tussen Remo en Maddox ontstaat een soort van vriendschap. Dit kom mede doordat ze allebei ontzettend klein zijn. Ze hebben samen de taak om schoon te maken in hun deel van de gevangenis en hierdoor kunnen ze veel praten. Remo blijft zich altijd afvragen wie Maddox nou echt is, want hij kan zijn gezicht natuurlijk niet zien.
Ondertussen denkt Remo veel na over zijn leven. In 1969 worden zijn hoogzwangere vrouw en vrienden vermoord in zijn huis. Dit is gebeurt door een groep die tegen het kapitalisme en de rijke waren. De leider van deze groep was Charles Manson. Hij had heel veel vrouwelijke aanhangers die hij heel erg in zijn macht had. Manson haalden zijn ideeën uit Beatles nummer, waarvan hij dacht dat er een geheime boodschap in stond.
Na de dood van zijn vrouw, kind en vrienden raakt Remo in een depressie. Na een tijdje komt hij erachter dat Maddox Charles Manson is en dus de moordenaar van zijn vrouw. Natuurlijk is Remo erg boos, maar hij wil ook erachter zien te komen waarom Maddox het heeft gedaan. Als hij hoort wat Maddox allemaal te zeggen heeft gaat het helemaal fout tussen de twee.

Zoals ik eerder al zei is het een erg dik boek. Dit komt doordat alles heel uitgebreid en lang beschreven word. Ik vond dat alles net iets te uitgebreid was. Ook is het in het begin moeilijk te begrijpen. Ik kwam er pas na een tijdje achter dat het verhaal uit verschillende ogen word vertelt. Als je eenmaal in het verhaal zit is het wel goed te begrijpen. Ik vond het verhaal spannend en wilde graag weten hoe het afliep. Ik raad het mensen aan die van lezen houden. Als je er niet van houd denk ik niet dat je het leuk vind omdat je heel erg in het verhaal moet komen.

Sophie moet chemo’s en bestraling ondergaan en word kaal. Ze koopt steeds meer pruiken. Bij elke pruik die ze op heeft is ze een ander persoon met verschillende namen en karakter eigenschappen. Uiteindelijk heeft ze negen pruiken met de namen: Stella, Sue, Daisy, Platina, Blondie, Bebé, Ludia, Pam en Oema. Sophie vertelt hoe haar leven eruit ziet met kanker. Ze blijft een gewoon meisje, maar het ene moment is ze ziek van de chemo en het andere moment gaat ze stappen. Ook vertelt ze over de knappe doctoren en de jongens waar ze verliefd op is. Langzamerhand verdwijnt de kanker uit haar lijft, maar toch moet ze bestraald worden. Dit kan wel schadelijk zijn voor andere delen van haar lijf. Aan het eind van de bestraling blijkt dat de kanker weg is en ze dus weer gezond is. In totaal heeft 54 weken met chemo gehad. In die tussen tijd heeft ze veel mensen ontmoet, waaronder Chantal. Zij heeft ook kanker en ze worden goede vriendinnen. Aan het eind van het boek gaat het erg slecht met Chantal.

Bernlef werd geboren op 14 januari 1937. De eerste druk van het boek hersenschimmen kwam uit in 1984. Deze psychologische roman heeft 166 bladzijdes. Bernlef heeft verschillende boeken over dementie en vergeetachtigheid. In dit boek gaat het over een man die dement word.

De hoofdpersoon in het boek is Maarten klein. Hij is 71 jaar en woont samen met zijn vrouw Vera in Amerika. Maarten is met pensioen, hiervoor werkte hij als secretaris. Het boek begin met iets dat Maarten wekelijks doet. Hij kijkt uit het raam en wacht op de kinderen die uit school komen. Elke week lopen ze langs het huis van Maarten en hij kijkt hier altijd naar. Maar op de dag waarmee het boek begint komen de kinderen niet langs. Dit komt omdat het zondag is en de kinderen dan geen school hebben. Maar Maarten weet pas dat het zondag is als zijn vrouw het vertelt. Langzamerhand begint Maarten steeds meer te vergeten. Zo gaat hij bijvoorbeeld een keer de hond uit laten en verdwaalt hij. Ook vind het dingen in huis waarvan hij niet meer weet waar het vandaan komt. Bijvoorbeeld foto’s en ansichtkaarten. Het verhaal word verteld uit de ogen van Maarten, dus je maakt mee hoe het waarschijnlijk zal zijn om dement te worden. Hij vergeet steeds meer en op een gegeven moment kan hij niet meer voor zichzelf zorgen. Daarom komt er een verpleegster in huis, maar dit bevalt Maarten niet en hij is erg boos op de verpleegster en zijn vrouw. Aan het eind van het boek loopt het zo uit de hand dat Maarten naar een inrichting moet. Hier eindigt het boek ook en op dit moment herkent Maarten niemand en heeft bijna geen heldere momenten meer.

Ik heb dit boek gelezen toen ik op vakantie was. Het leek me een interessant boek om te lezen. In het begin vond ik het inderdaad interessant, maar na een paar hoofdstukken verslapte mijn aandacht omdat er eigenlijk niks in het verhaal gebeurd. Het spannendste moment is als Maarten verdwaald of wegloopt. Het is dus niet een erg spannend boek, maar het is wel makkelijk leesbaar. Er komen geen moeilijke woorden in voor en het bevat geen moeilijke onderwerpen. Ook heeft het boek maar 166 bladzijdes en heb je het verhaal dus redelijk snel uit. Aan het eind gaat Maarten naar een inrichting en hier heeft hij helemaal geen heldere momenten meer. Omdat je het verhaal ziet uit de ogen van Maarten staat er dus ook niks helders meer in het verhaal. Het gaat echt absoluut nergens over en vaak was het niet begrijpbaar. Natuurlijk hoort dit deel ook bij het dement zijn, maar het was te lang in vergelijking met de rest van het boek. Dit boek is goed geschikt voor een boek dat je moet lezen voor school. Het is interessant, maar niet erg spannend.  

Ook dit boek geschreven door D.Hooijer heb ik gelezen voor de Inktaap. Het heeft 172 bladzijdes en is gepubliceerd in 2007. Sleur is een roofdier is een bundel van 9 verschillende verhalen. De verhalen gaan vooral over mensen met problemen. Door de sleur van het leven gaan ze dingen doen en denken die niet goed uitpakken.

Het eerste verhaal gaat over een man die met zijn vrouw en haar zoon in een huis woont. De man heeft een erg moeilijke band met de zoon van zijn vrouw. Ook gaat het steeds slechter met de relatie met zijn vrouw. Op een dag vind hij brieven die zijn vrouw van haar ex-man heeft geschreven. Uit de brieven blijkt dat ook ze vaker met elkaar schreven. Ondertussen word de relatie met de jongen steeds beter en de relatie met zijn vrouw steeds slechter. Uiteindelijk staat de ex-man voor de deur en ontstaan er allemaal problemen. Het eindigt ermee dat de man en de vrouw uit elkaar gaan.

Het verhaal met de titel Bosgrond en peredrups gaat over een oude man. De man gaat is alleen en woont in een redelijk groot huis. Hij besluit de beneden verdieping te gaan verhuren. Er komt een vrouw te wonen. De man gaat vaak naar een mannen- en vrouwenbordeel. Hier ontmoet hij Berenice die af en toe bij hem langs komt. Berenice is nog het enige lichtpuntje in zijn leven. Maar er ontstaan problemen tussen Berenice en de vrouw op de beneden verdieping.

De andere 7 verhalen zijn ook een beetje in deze trant geschreven. De verhalen waren allemaal verschillend van lengte. Ik vond eigenlijk alle verhalen erg ingewikkeld en saai. Vaak snapte ik het hele verhaal lang niet waar het over ging. Doordat het allemaal korte verhaaltjes waren, was er ook geen tijd om in het verhaal te komen. Hierdoor moest je elke keer weer opnieuw beginnen en dat vond ik erg vervelend. Daarom raad ik dit boek ook niet aan.