Recensie : Kinderjaren

Titel: Kinderjaren

Auteur: Jona Oberski

Jaar: 1978

Bladzijdes: 102

Samenvatting :

Het boek gaat over de kinderjaren van een joods jongetje. Je beleeft de oorlog vanuit zijn perspectief. Aan het begin van het verhaal woont hij met zijn beide ouders in Amsterdam. Maar dan breekt de oorlog uit en worden ze alle drie gedeporteerd . Je leest hoe dit jongetje, in het begin ongeveer 4 jaar, dit allemaal ervaren heeft en wat hij allemaal gedaan heeft. Het is een autobiografisch boek. Jona vertelt in dit boek over zijn ervaringen als kind in een concentratiekamp .Jona werd namelijk zelf met zijn ouders als eerst gedeporteerd naar Westerbork en daarna naar Bergen-Belsen. Hier kwam zijn vader te overlijden en werden moeder en zoon getransporteerd naar Auschwitz. Maar doordat een Russische bommenwerper de wagon raakte en de trein hierdoor ontspoorde kwamen ze vrij.

Mening over het verhaal :

Doordat het verhaal vanuit een kind zijn perspectief is geschreven is het boek veel ‘’heftiger’’ om te lezen dan wanneer een volwassen persoon het geschreven heeft vind ik. Zo is het jongetje zich helemaal niet bewust van de omstandigheden waar hij zich in bevindt. Zijn moeder probeert hem telkens ook te beschermen tegen de harde werkelijkheid, door te zeggen dat ze in de trein zitten om naar Palestina te gaan. Doordat het jongetje zich niet bewust is van de gruwelijkheden , beschrijft hij realiteit zoals het is en probeert deze niet mooier te maken. Dit maakt dat je de gruwelijkheden nog beter kunt voorstellen. Het is een erg zielig boek door de dingen die het jongetje meemaakt, Doordat de schrijver dit allemaal meegemaakt heeft besef je de gruwelijkheden van de oorlog pas echt. Het taalgebruik is simpel, dit doordat het vanuit een kind zijn perspectief is geschreven. Er komen ook geen lastige woorden in voor en je hebt het boek zo uit. Ik vind het boek zeker een van de betere die ik heb gelezen voor lezen voor de lijst. Het is zeker een aanrader.

Recensie : Rico’s vleugels

Titel: Rico’s vleugels

Auteur: Rascha Peper

Jaar: 1997

Bladzijdes:238

Samenvatting :

Het rijke excentriek echtpaar Eduard en Cecile Rochel leeft voor hun schelpencollectie. Zij verhuizen van de Filipijnen naar Nederland, dit doordat het roerige tijden zijn voor buitenlanders in de Filipijnen. Zij willen de schelpencollectie nu overdragen aan een museum, zodat deze veilig is. Het echtpaar heeft een villa gehuurd aan de Noordzeekust om nog een keer hun schelpencollectie te controleren en kijken of alle gegevens kloppen en tenslotte om afscheid te nemen van hun geliefde schelpencollectie. Alles verloopt prima totdat Cecile naar haar zuster moet gaan omdat deze op sterven ligt. Hierdoor komt 14 jarige Rico Gabriel Eduard helpen met de collectie op verzoek van de dokter die de schelpen in het museum wilt hebben. Dan blijkt er iets op te bloeien tussen Eduard en Rico, en blijkt Eduard een donker geheim te hebben.

Mening over het verhaal :

Ondanks dat het boek erg dik is, heb ik daar niets van gemerkt. Rascha heeft mij vanaf het begin weten te boeien, mede door haar schrijfstijl. Het zijn voornamelijk de korte  gedetailleerde zinnen die een erg goed beeld schetsen van het verhaal. Wat ik wel vond tegenvallen was dat er vaak vaktermen worden gebruikt voor de schelpen, die ik in het begin niet snapte. Gelukkig blijkt vaak uit de context wel dat het om schelpen gaat. Verder bouwt Rascha de spanning erg goed op in het verhaal. Hierdoor was ik erg benieuwd naar het einde. Wel vind ik het einde een beetje vaag, want voor mijn gevoel is het een soort open eind geworden voor een van de hoofdpersonen. Dit had ik liever niet gehad. Al met al zou ik dit boek wel aanraden.

Recensie : Het huis van de moskee

Titel :  Het huis van de moskee

Auteur : Kader Abdolah

Uitgever : De Geus

Bladzijdes:  410

Samenvatting:

Het huis van de moskee gaat over Aga Djan en zijn familie in Iran. Zijn familie is eigenaar van de belangrijkste moskee van het dorp waar zij in wonen. Iedereen kent Aga Djan en heeft respect voor hem. Maar dan veranderen de tijden.  Er komen de religieuze leiders die radicaler zijn en Aga Djan moet als belangrijk man de spanningen in de samenleving en in zijn familie proberen te bezweren.

Mijn mening over het boek :

Ik vond dit het beste boek dat ik tot nu toe heb moeten lezen voor lezen voor de lijst. Eerst zag ik nogal op tegen de hoeveelheid bladzijdes die ik moest gaan lezen, maar na de eerste paar bladzijdes had ik er geen moeite meer mee. Het boek is voornamelijk vanuit Aga Djan zijn perspectief geschreven maar soms komen ook andere familieleden aan het woord. Kader schrijft zeer gedetailleerd, wat erg fijn is en waardoor je Iran en het dorpje van Aga Djan als het ware zelf ‘beleeft’. Kader laat je eerst kennis maken met de verschillende personen in het verhaal en wanneer er dan iets naars gebeurt met hun ‘grijpt’ het je meer dan bij een boek waar dit niet is.  Een nadeel van de verschillende personen is wel dat ik soms even niet wist waarvan ik de personen kende aangezien er zoveel verschillende personen in het boek voorkomen. Kader laat je langzaam zelf de veranderen meemaken in een samenleving die radicaliseert, dit vond ik erg knap.  Het zijn in het begin kleine dingen die veranderen maar die ervoor zorgen dat er uiteindelijk een zeer streng regime komt. Het taalgebruik is makkelijk, soms komen er Perzische woorden in voor maar achterin het boek is een verklarende woordenlijst. Al met al zou ik dit boek zelf aanraden ondanks de hoeveelheid bladzijdes.

Recensie Passievrucht

Zakelijke gegevens:

Titel:  De Passievrucht

Schrijver:  Karel Glastra van Loon

Uitgeverij : Eldorado

Korte samenvatting boek:

Het boek gaat over Armin, Monika en hun zoon Bo. Ze vormen een gelukkig gezin, totdat Monika komt te overlijden. Armin krijgt na de dood van Monika een nieuwe vriendin, waarmee hij kinderen wilt. Maar dit lukt niet. Na een doktersonderzoek blijkt dat Armin zijn hele leven onvruchtbaar is geweest. Vanaf dan begint Armin’s zoektocht naar de echte vader van Bo.

Mening over het boek

Ik vond het een erg goed boek. Het is vanaf het begin af aan interessant. Juist doordat ik lage verwachtingen had van het boek, is het ontzettend meegevallen. Het verhaal is vanuit Armin’s perspectief geschreven. De scenario’s zijn realistisch geschreven, en hoewel Armin’s ontdekking erg naar is blijft hij humoristisch. Het boek is niet lastig om te lezen en er staan ook niet echt lastige woorden in. Ik vind daarnaast ook dat alle personages goed zijn uitgewerkt, en je ze hierdoor leert ‘ kennen’. Dit vond ik echt een pluspunt doordat dit in de boeken die ik tot nu toe heb gelezen niet echt het geval was. Armin is een interessant en slim hoofdpersoon, waardoor je blijft lezen.

Recensie : Sonny Boy

Zakelijke gegevens:

Titel:  Sonny Boy

Schrijver:  Annejet van der Zijl

Uitgeverij : Nijgh & Van Ditmar

Samenvatting Boek:

Sonny boy gaat over Waldemar, een Surinamer die naar Nederland komt en de Nederlandse Rika. Rika en Waldemar worden verliefd, en het schandaal is niet te overzien. Hun liefde lijkt vanaf het begin af aan verdoemd. Ten eerste hebben ze een leeftijdsverschil van 17 jaar, ook  was niet gebruikelijk in die tijd dat een witte vrouw een relatie had met een donkere man. Daarnaast is Rika ook gescheiden, en heeft ze 4 kinderen uit dat huwelijk gekregen. Het stel krijgt samen ook 1 kind , Waldy genoemd, Hij krijgt de bijnaam Sonny Boy .Het stel kent moeilijk tijden, maar hun liefde wint het telkens. Uiteindelijk besluiten de twee om een pension te openen, en vanaf het begin is het een succes. Dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit, en goedhartig als het stel is besluiten ze om Joden te laten onderduiken in hun pension. Dit gaat een geruime tijd goed, totdat ze verraden worden en beide in concentratiekampen terecht komen. Komen ze hier ooit uit? En zien ze elkaar weer terug ?

Mening over het boek

Ik vond dit boek een van de beste boeken die ik tot nu toe heb gelezen voor lezen voor de lijst. Dit komt doordat het een aangrijpend verhaal is, vooral als je beseft dat het waargebeurd is. De personages worden goed beschreven, en geven hierdoor een duidelijk beeld over de hoofdpersonen. Het boek is niet lastig om te lezen, en er komen ook geen lastige begrippen voor. Waar ik mij soms wel aan stoorde, was de wijze waarop het boek geschreven is. Het verhaal is nogal ‘’kinderlijk’’ opgeschreven, erg simpel. Dat had voor mij niet gehoeven. Al met al vind ik dit boek een aanrader.

Recensie Blauw water

Zakelijke gegevens:

Titel:  Blauw water

Schrijver:  Simone van der Vlught

Uitgeverij : Anthos

Samenvatting Boek:

Het verhaal gaat over een vrouw genaamd Lisa, die samen met haar dochtertje op een afgelegen plek woont. Als Lisa op een dag de was zit op te hangen, staat er plots een man voor haar. Het blijkt een ontsnapte tbs’er te zijn. Doordat haar dochtertje nog binnen zit, heeft Lisa geen andere optie dan naar binnen te gaan, de tbs’er gaat met haar mee. Ze zijn nu gevangen door hem. Wat is de tbs’er van plan ? En zal ze ooit kunnen ontsnappen ?

Mening over het boek:

Ik vond het een goed boek. Ik had het best wel snel uit doordat het ‘vlot’ te lezen is. Het verhaal zou realistisch kunnen zijn, wat het leuker maakt om het te lezen. Het taalgebruik is erg simpel, en het verhaal is makkelijk te begrijpen. Soms vond ik de gebeurtenissen in het boek nogal dramatisch. Dan leek het verhaal niet meer zo realistisch.Het was een boek dat een goede spanningsopbouw had, waardoor je benieuwd werd naar het einde. Al met al vind ik het boek wel een aanrader.

Recensie : Paaz

Zakelijke gegevens:

Titel:  Paaz

Schrijver:  Myrthe v/d Meer (pseudoniem)

Uitgeverij : The House of books.

 

Samenvatting Boek:

Emma denkt dat ze het voor elkaar heeft. Ze heeft een leuke vriend, een goede baan en is best gelukkig. Wanneer ze wordt opgenomen op de psychiatrische afdeling, snapt ze dit dan ook niet . Haar enigste probleem was namelijk dat ze dood wilde zijn, dat is toch niet erg?  Op de Paaz leert Emma verschillende mensen kennen, ieder met zijn eigen problemen. Langzaamaan begint Emma te beseffen dat ze niets voor niets is opgenomen. Emma zal tijdens de opname naar oplossingen moeten zoeken, om weer normaal te kunnen functioneren in de samenleving. Zal dit haar lukken ?

 

Mening over het boek:

Ik vind het een erg goed boek. Het is best een ‘heftig’ onderwerp, maar het onderwerp is zo gebracht dat je er niet helemaal ‘belast’ mee wordt. Het gevoel voor humor helpt daar bij.Het zorgt er namelijk voor dat de zware onderwerpen , ook wel een grappig randje krijgen.

Het is vanuit de ik- perspectief geschreven waardoor je alles leest in Emma’s perspectief. Dit zorgt ervoor dat je met haar mee leeft en eigenlijk ook door krijgt hoe het op de psychiatrische afdeling er aan toe gaat.  De zinnen zijn makkelijk geschreven en er komen geen lastige woorden in voor.

Al met al zou ik het boek aanraden.

Recensie : Alleen maar nette mensen

Zakelijke gegevens:

Titel:  Alleen maar nette mensen

Schrijver:  Robert Vuijsje

Uitgeverij : Nijgh & Van Ditmar

Samenvatting Boek:

David Samuel heeft het op het eerste gezicht voor elkaar.  Zijn ouders zijn rijk, hij heeft een goede vriendin en aardige vrienden. Ook heeft hij zijn gymnasiumdiploma op zak. Toch is hij ontevreden. David is Joods maar wordt altijd aangezien als Marokkaan door zijn zwarte haren. Hierdoor heeft hij een identiteitcrisis. Hoort hij bij de witte of bij de buitenlanders ? Terwijl de rest van zijn vrienden verder gaat met studeren doet David niets. Hij is altijd met ‘nette mensen’ omgegaan maar heeft een verlangt naar een donkere vrouw. Hij is ontevreden met zijn relatie en is op zoek naar een donkere vriendin. Deze nieuwsgierigheid begon tijdens zijn middelbare schooltijd.Hij besluit naar de Bijlmer te gaan en hier te zoeken naar zijn ideale donkere vrouw. Tijdens deze zoektocht ontdekt David andere culturen en ziet ook de mindere kanten van deze culturen. Zal David uiteindelijk zijn donkere vrouw vinden ?

Mening over het boek:

Robert Vuijsje is erg direct. De vooroordelen van buitenlanders die al op de eerste pagina staan benadrukken dat. Dit krijg je gedurende het hele verhaal. De directheid en eerlijkheid maken het boek leuk om te lezen, maar zitten soms ook net op het randje. Je beleeft alles vanuit David’s perspectief waardoor je soms jezelf herkent. Het boek is makkelijk door te komen. Dit komt doordat er geen lastige begrippen instaan. Ook zijn het vrij korte zinnen die je moet lezen.

Het verhaal van David is boeiend om te lezen en maakt dat je het boek snel uit hebt. Het verhaal gaat over David’s zoektocht naar de donkere vrouw. Robert heeft veel stereotypes in het boek verwerkt, waardoor het boek geen diepgang kent. Hij had de stereotypes ook kunnen vermijden en deze kunnen ontkrachten. Ik vind het zelf jammer dat hij dit niet gedaan. Hoewel je wel kan lachen om deze types, zou ik het leuker hebben gevonden wanneer hij een meer realistische weergave had gegeven. Het gevoel voor humor die Robert gebruikt in het boek, vond ik persoonlijk erg grappig. Het gevoel van humor moet je wel liggen.

Al met al is het een boeiend boek dat je een kijkje geeft in de (stereotype ) wereld van buitenlanders. Ik zou het boek aanraden wanneer je houdt van makkelijke, minder ‘diepgaande’ boeken.

Recensie : Komt een vrouw bij de dokter

Zakelijke gegevens:

Titel: Komt een vrouw bij de dokter

Pseudoniem: Kluun

Uitgeverij : Podium Amsterdam

Samenvatting Boek:

Komt een vrouw bij de dokter gaat over het echtpaar Stijn en Carmen en hun dochtertje Luna. Stijn en Carmen zijn in de bloei van hun leven. Ze hebben een goed salaris , een mooi huis en een leuk gezin. Alles lijkt van een leien dakje te gaan totdat er bij Carmen  kanker geconstateerd wordt. De ziekte is al zover dat herstel er nauwelijks inzit. De diagnose zet het leven van Carmen en Stijn ondersteboven. Samen proberen ze het beste er nog van te maken. Helaas gaat dit niet zo makkelijk doordat Stijn voordurend vreemdgaat. Dit was voor de diagnose al zo, maar tijdens Carmen’s ziekte komt het nog veel vaker voor. Zullen ze als gezin nog stand houden?

Mening over het boek :

Komt een vrouw bij de dochter is geschreven vanuit Stijn’s perspectief. Je leest hoe hij de dingen ervaart en de gedachtes die hij daarbij heeft. Stijn’s perspectief is erg realistisch geschreven. Veel dingen die hij denkt, zijn herkenbaar. Dit maakt het boek leuker om te lezen. Ook is het zo dat de gebeurtenissen die in het boek geschreven zijn, zo gebeurt kunnen zijn. Hierdoor lees je niet alleen de leuke momenten maar je leest ook de mindere momenten die het gezin meemaakt.

Het verhaal is gemakkelijk geschreven. Je komt geen moeilijke begrippen tegen. Soms wat medische termen,maar deze worden wel nader uitgelegd. Het verhaal leest verder ook vlot doordat de zinnen kort zijn. Een van de pluspunten van het verhaal is de humor van Stijn en de eerlijkheid waarmee hij het verhaal verteld. Ook wordt er een goed beeld gegeven van Carmen’s ziekte. Hierdoor leer je meer over de ziekte zelf.

Al met al is dit een echte aanrader om te lezen ondanks het zware onderwerp dat in het boek behandeld wordt.

Recensie Isabelle

Zakelijke gegevens:

Titel: Isabelle

Schrijver: Tessa de Loo

Uitgeverij : De Arbeiderspers

Samenvatting Boek:

Isabelle gaat over de hoofdpersonage Isabelle die ontvoert wordt door Jeanne. Isabelle is een bekende actrice die in het Franse plaatsje Auvergne kwam om bij te komen van haar werk. Ze logeerde bij haar ouders. Isabelle heeft veel aanbidders en als ze op een keer niet meer terug komt van haar dagelijkse bergwandeling, wordt er een zoektocht gehouden. Deze zoektocht leidt tot niets en ze raakt in vergetelheid. Niet door iedereen, want de plaatselijke leraar Bernard Buffon is vastberaden om haar te vinden. Bernard is een groot bewonderaar van Isabelle.Op eigen initiatief zet hij zijn zoektocht naar haar voort. Ondertussen heeft Jeanne Isabelle ondergebracht in haar eigen huis. Jeanne werkt overdag in de horeca en haar grootste hobby is schilderen. Wanneer de twee vrouwen een gesprek voeren wordt al snel duidelijke waarom Jeanne Isabelle heeft ontvoerd . Jeanne wilt haar namelijk schilderen. Ze wilt zien hoe lelijk Isabelle kan worden, want ze wilt de lelijk van Isabelle schilderen. Jeanne vindt zichzelf erg lelijk en Isabelle lelijk zien worden geeft haar voldoening. Om dit voor elkaar te krijgen krijgt Isabelle geen eten en drinken.  Zal Isabella ooit teruggevonden worden ?

Mening over het verhaal.

Het boek vond ik in het begin niet zo heel interessant. Dit kwam doordat ik dacht dat het verhaal voorspelbaar zou worden. Maar dit was niet zo. Je leerde gaandeweg de verschillende personages goed kennen. Helaas was dit minder bij een van de hoofdpersonages van het verhaal, namelijk Isabelle zelf. Terwijl het verhaal juist om haar draait. Haar ontvoerster leer je wel goed kennen. Je leest bijvoorbeeld haar gedachtegang en komt ook over haar achtergrond te weten. Dit alles zorgt ervoor dat je langzamerhand sympathie krijgt voor haar. Dit is ook het geval voor het derde hoofdpersonage, Bernard Buffon. Als je Isabelle beter zou leren kennen, dan zou het boek wat meer diepgang gekregen hebben volgens mij.

Het boek is verder gemakkelijk te lezen. Er zijn nauwelijks lastige woorden te vinden. De beschrijvingen van de omgevingen maakt dat je gemakkelijk een beeld kan vormen van deze omgevingen. Dit zorgt ervoor dat je prettiger leest vind ik zelf. Ik vind zelf dat het boek nogal ‘vluchtig’ is geschreven. Het verhaal zou eigenlijk nog uitgebreider geschreven kunnen worden. Maar al met al was het een vermakelijk boek om te lezen.

Roshnie