Bint, Ferdinand Bordewijk

Algemene informatie:
Titel: Bint
Auteur: Ferdinand Bordewijk
Uitgever: Nijgh & Van Ditmar, ‘s-Gravenhage
Uitgave, jaar:  21e druk, 1983
Aantal bladzijdes: 78 p

Korte samenvatting
De Bree is docent Nederlands en gaat aan het begin van het schooljaar werken op de school van Bint. Op de school van Bint heerst een stalen tucht dit heeft te maken met het systeem van Bint. De Bree moet de meest beruchte klas van de school lesgeven. Deze klas, 4D, heeft als bijnaam ‘de hel’. De stalen tucht pas goed bij De Bree. Hij pakt zijn eigen klassen erg streng aan om te laten zien wie de baas is. De meeste leerlingen vinden het naar om onder deze strenge omstandigheden te werken. De leerling genaamd Van Beek heeft tegenover het docententeam gedreigd met zelfmoord als hij een onvoldoende voor zijn schoolwerk zou krijgen. Van beek pleegt dan echt zelfmoord als hij te horen krijgt dat hij een onvoldoende heeft gekregen. Bint voorspelt dan dat er moeilijkheden zullen ontstaan omtrent Van Beek…

Eigen mening
Aan het begin moest ik erg wennen aan de schrijfstijl. Er worden korte zinnen gebruikt dat het verhaal een beetje onpersoonlijk maakt. In het begin valt het ook nog eens op dat de Bree de klas vreemd aanspreekt, namelijk zo: “Dat jullie door elkaar zit en verkeerde namen opgeeft beschouw ik niet als kinderachtigheid. Net zo min als wat jullie daarnet hebt uitgehaald met deze tafel.” Dit kan te maken hebben met dat De Bree zijn klassen als wezens ziet.

Ik vond het boek vooral interessant en een beetje leuk, omdat ik graag wilde weten hoe het verder zou aflopen met Bint, De Bree en de hel. Ik was erg benieuwd naar hoe alles zou gaan op een school waar er een stalen tucht heerst. Ik denk dat niet iedereen dit boek even interessant en/ of leuk zal vinden, maar het is niet al te lang en naar mijn mening wel het uitproberen waard.

De passievrucht, Karel Glastra van Loon

Algemene informatie:
Titel: De passievrucht
Auteur: Karel Glastra van Loon
Uitgever: L.J, Veen, Amsterdam/ Antwerpen
Uitgave, jaar:  48e druk, 2009
Aantal bladzijdes: 237 p

Korte samenvatting
De hoofdpersoon Armin krijgt na een medisch onderzoek te horen dat hij onvruchtbaar is en dit altijd al is geweest. Dit komt als een schok aan, omdat hij een zoon van 13 jaar heeft! Hij kan niet aan zijn vrouw Monika vragen wat er aan de hand is, want die is op het moment al 10 jaar lang dood. Hij is vastberaden om de dader, de echte vader van zijn zoon Bo, te vinden. Hij verdenkt iedere man die een enigszins goede relatie had met Monika, maar hij ziet er één over het hoofd…

Persoonlijke mening
Ik vond het boek best makkelijk lezen. Heel zelden werden er moeilijke woorden gebruikt. Als er moeilijke begrippen werden gebruikt dan had dit vaak te maken met het correctiewerk van Armin. Dit was voor de rest van het verhaal niet erg belangrijk. Soms kwam ik een zin tegen die ik best leuk vond bijvoorbeeld deze: ‘‘Heb jij eigenlijk kinderen?’ vroeg ze toen we weer beneden waren. ‘Nee,’ zei ik. En ik dacht: Je liegt de waarheid.’’ Hier is Armin op bezoek bij de vrouw van een ‘hoofdverdachte’.

Het boek is eigenlijk een psychologische roman, maar het heeft ook wat weg van een detective en dan in het specifiek een whodunit (wie heeft het gedaan). Het boek gaat namelijk erg over Armin. De manier waarop hij met de situatie omgaat, wat hij voelt en wat hij denkt zijn dingen die naar voren komen. Hij is echter ook op zoek naar ‘de dader’. Hierdoor heeft het verhaal ook wat weg van een detectiveroman. Op sommige momenten was ik wat meer geïnteresseerd in het vinden van de dader, waardoor ik niet echt zat te wachten op mening van Armin. Zijn gedachtes waren wel erg duidelijk doordat dit sterk naar voren kwam.

Het verhaal zit naar mijn mening best goed in elkaar. Het is te allen tijde duidelijk wat het doel is. Daarnaast zijn er ook flashbacks waarin je meer over Armin, Monika en Bo te weten komt.

Over het algemeen is dit een leuk en interessant boek. Het is het waard om dit boek uit te proberen als je houdt van psychologische romans.

Scooter dagboek, Ingmar Heytze

Algemene informatie:
Titel: Scooter dagboek
Auteur: Ingmar Heytze
Uitgever: Podium, Amsterdam
Uitgave, jaar:  ???, 2005
Aantal bladzijdes: 107 p

Korte samenvatting:
Het boek gaat over een dichter met reiswee, een angst tussen reisangst en heimwee in. Hij is hierdoor niet in staat om verder te reizen dan wat hij ‘groot Utrecht’ noemt. Dit is een denkbeeldige cirkel met als middelpunt Utrecht, omdat hij daar woont. Hij probeert zijn groot Utrecht telkens uit te breiden door ritjes te maken op een scooter en later op een motor. Zijn doel is om de zee te bereiken, maar zal dit hem ook lukken?

Eigen mening:
Om te beginnen vind ik de manier waarop het verhaal wordt verteld erg duidelijk. De fobie van de hoofdpersoon wordt erg goed beschreven. Je weet hierdoor hoe de hoofdpersoon met de situatie omgaat en wat hij van verschillende dingen vindt. Daarnaast is de manier waarop de hoofdpersoon dingen beschrijft leuk en soms ook grappig.

Het boek gaat eigenlijk de hele tijd over hoe de hoofdpersoon met zijn reisangst omgaat. De opbouw van dit boek is naar mijn mening vrij goed. Het doel van de hoofdpersoon wordt al vrij snel duidelijk. Hierdoor weet je waar het verhaal eigenlijk naartoe probeert te gaan en dat maakt het goed te volgen.

Ik vond het boek leuk en soms ook wel grappig. Dit kwam vooral door de beschrijvingen van de hoofdpersoon. Dat is ook de reden waarom ik dit boek aanraadt.

De ooggetuige, Simone van der Vlugt

Algemene informatie:
Titel: De ooggetuige
Auteur: Simone van der Vlugt
Uitgever: Ambo | Anthos
Uitgave, jaar:  ???, 2012
Aantal bladzijdes: 92 p

Korte samenvatting:
Manon Jonker is een vrouw van 22 jaar en ze is slechtziend. Op een dag gaat ze naar een juwelierszaak die ze vaak bezoekt en mag daarom gerust van de eigenaar, genaamd Rob, naar de wc. Als ze de wc uitkomt wordt Rob onder schot gehouden en hetzelfde geldt al snel voor Manon. Rob vertelt dat Manon blind is en hij wordt daarna meegenomen naar achter in zijn zaak. Hier wordt hij vervolgens doodgeschoten. Manon blijft ongedeerd en belt gelijk de politie op het moment dat de daders gevlucht zijn. Manon is helaas niet in staat om de politie veel informatie te geven, doordat ze slechtziend is. De volgende dag komt er veel over de gebeurtenis in de media. In de media wordt verteld dat de getuige van de overval een slechtziende vrouw was. De overvallers komen erachter wie de getuige is waarvan ze dachten dat ze blind was. Na een bedreiging van één van de criminelen wordt Manon steeds vaker lastiggevallen…

Eigen mening:
Ik vond het verhaal best kort en soms voorspelbaar. Nadat Manon al eens is bedreigd biedt een collega aan om met haar naar huis te lopen. Net voordat ze willen vertrekken blijkt het dat deze collega ineens niet meer mee kan lopen, omdat hij zijn kinderen op moet halen van de crèche. Hierdoor loopt Manon alleen naar huis en is het vrij voorspelbaar dat er wat met haar zal gebeuren.

Op sommige momenten werd het verhaal toch spannend, omdat ik niet wist hoe de situatie zou aflopen. Het verhaal is over het algemeen wel oké. Het boek wordt leuker als je zelf wat meer over de gebeurtenissen nadenkt en probeert te achterhalen wat voor extra informatie een bepaalde gebeurtenis geeft.

Ik vond de ooggetuige niet een heel speciaal boek, maar het was leuk om te lezen. Ik raad dit boek wel aan. De een vindt er misschien wat minder aan dan de ander doordat het een beetje voorspelbaar is, maar in een thriller weet je niet altijd zeker of wat je vermoedt ook daadwerkelijk gebeurt.

De kleine Johannes, Frederik van Eeden

Algemene informatie:
Titel: De kleine Johannes
Auteur: Frederik van Eeden
Uitgever: Athenaeum – Polak & Van Gennep, Amsterdam
Uitgave, jaar:  14e druk, 2006
Aantal bladzijdes: 160 p

Korte samenvatting:
Het boek gaat over een jongen genaamd Johannes. Hij houdt erg veel van de natuur en van dieren. Op een dag ontmoet hij het elfje Windekind. Windekind neemt Johannes mee naar de dierenwereld. Hier voelt Johannes zich zeer gelukkig, omdat hij voor het eerst een echte vriend heeft en hij zich in een omgeving bevindt waar hij vindt dat hij thuis hoort. Door het omgaan met Windekind vervreemd Johannes van de mens. Op een dag gaan ze samen naar de kabouter genaamd Wistik. Wistik vertelt over een boekje waarin de waarheid van alles staat en dit maakt Johannes nieuwsgierig. Windekind waarschuwt Johannes voor de ongelukkigheid die hij zal voelen als hij het boekje achterna gaat. Johannes is echter te nieuwsgierig en gaat terug naar Wistik waarna hij Windekind niet meer kan vinden. Hij komt weer terecht in de mensenwereld en besluit om op zoek te gaan naar ‘het ware boekje’. Na veel ervaringen in de mensenwereld moet Johannes een keuze maken die de rest van zijn leven zal beïnvloeden.

Persoonlijke mening:
Het verhaal ziet er op het eerste gezicht erg raar uit. Dit komt omdat het een symbolisch sprookje is over de groei van een kleine jongen naar levenswijsheid. Het verhaal ziet er misschien wat raar uit, maar ik vond het wel een leuk en interessant verhaal. Ik vond het verhaal leuk, omdat het goed doorliep. Het verhaal was erg interessant door de gebeurtenissen uit het boek. Je moet er dan wel weer aan denken dat het een symbolisch sprookje is.

In het boek wordt er gebruik gemaakt van oud-Nederlands. Het is daarom in het begin even wennen aan de schrijfstijl en zo af en toe is er een stukje dat wat lastiger is om te lezen.

In het boek is er sprake van een auctoriale vertelsituatie. Ik vond de manier waarop bepaalde dingen werden beschreven wel mooi. Emoties werden op bepaalde momenten ook mooi weergegeven. Bijvoorbeeld: “En totdat de tranen, die in zijn wijd geopende ogen welden, de schone zon omfloersten en de pracht van hemel en aarde deden wegdeinzen in een duistere, trillende schemering… ‘Zo moet gij bidden! zeide toen Windekind’ “. Hier liet Windekind aan Johannes zien hoe men moet bidden.

In het verhaal symboliseert iedere personage weer wat anders. Het is erg interessant om te zien wat voor een effect iedere personage heeft op Johannes en hoe dat effect verandert als gevolg van de ervaringen die hij opdoet. Johannes probeert eigenlijk de juiste wereld voor hem te zoeken. En zijn ideeën veranderen hier dan ook iedere keer weer over. Totdat hij op een moment een keuze moet maken.

Ik vond het boek leuk en interessant. Het is rustig te lezen en er wordt geschreven in het oud-Nederlands. Ik raad dit boek eigenlijk aan iedereen aan die een rustig verhaal wilt lezen. Er zit ook diepgang in, maar als je daar niet gevoelig voor bent, hoef je daar niet op te letten.

Twee vrouwen, Harry Mulisch

Algemene informatie:
Titel: Twee vrouwen
Auteur: Harry Mulisch
Uitgever: De Bezige Bij, Amsterdam
Uitgave, jaar:  29e druk, 2010
Aantal bladzijdes: 140 p

Korte samenvatting:
Het verhaal begint met een vrouw, Laura Tinhuizen, die te horen krijgt dat haar moeder is overleden. Haar moeder woont in Nice en ze besluit om direct ernaartoe te reizen. Ze zegt dat de dood van haar moeder niet het enige is dat haar is overkomen en dan volgt het relaas van haar liefdesgeschiedenis.

Laura is 35 jaar en woont in Amsterdam. Ze is gescheiden van Alfred Boeken met als voornaamste reden dat ze samen geen kinderen konden krijgen. Op een zaterdag in februari ontmoet ze Sylvia Nithart. Na een wandeling besluiten ze om naar Laura’s huis te gaan. Het duurt niet lang voordat Sylvia bij Laura intrekt. Ze hebben allebei liever dat hun ouders niets van de relatie afweten.

Na een reis naar Laura’s moeder in Nice, die niet al te best afliep, gaan de gesprekken wat vaker over kinderen. Sylvia vraagt eens heel nadrukkelijk of zij een kind van haar zou willen. Laura zou dit wel willen, maar beseft ook dat het niet mogelijk is. Samen gaan ze naar een voorstelling. Hier komen ze Alfred tegen. Sylvia flirt dan met Alfred zonder dat Laura het echt door heeft. De relatie tussen Sylvia en Laura loopt hierna niet zo goed meer. Sylvia is heel afstandelijk geworden. Ze besluiten dat het beter is als Sylvia even weer op bezoek gaat bij haar ouders. Sylvia belooft om Laura over drie dagen op te bellen, maar Laura krijgt na drie dagen geen telefoontje. Als Laura dan Sylvia’s ouders belt, blijkt Sylvia daar niet te zijn. Waarom heeft Sylvia haar niet gebeld? Waar is Sylvia eigenlijk? En waarom is Sylvia nou weg?

Eigen mening
Het verhaal is geschreven vanuit het ik-perspectief van Laura. Er worden twee verhaallijnen door elkaar verteld. De eerste gaat over de reis naar haar moeder. De tweede gaat over haar liefdesgeschiedenis. Het grootste deel van het boek gaat over de liefdesgeschiedenis. Ik vond het lezen van het boek niet onprettig, omdat het nog goed te volgen was.

Het verhaal heeft naar mijn mening een goede spanningsopbouw. Het boek begint tragisch met de dood van Laura’s moeder, maar het zijn de reacties daarop dat het spannend maakt. Laura besluit om gelijk weg te gaan. Des te langer ze aan het rijden is, besef je dat het eigenlijk steeds slechter met haar gaat. In het relaas van haar liefdesgeschiedenis loopt de spanning soms erg hoog op door een onverwachte gebeurtenis. Dat Sylvia na drie dagen niet terugbelt is hier een voorbeeld van.

De manier waarop bepaalde dingen in het boek werden beschreven vond ik best cool. Als Laura zich niet goed begint te voelen onderweg naar haar moeder dan wordt dat onder andere duidelijk door de manier waarop het is beschreven. “Ik startte, gaf voorzichtig gas, en langzaam zette de aarde zich weer onder mijn wielen in beweging.” Als het ware beweegt Laura zelf niet om zich te verplaatsen. Ze verplaatst zich doordat de aarde beweegt. Op die manier wordt beschreven dat ze erg duizelig is.

Ik vond het boek interessant, spannend en aangrijpend. Ik lees niet vaak over relatieproblemen, maar dat ga ik nu wel wat vaker doen. Ik raad iedereen eigenlijk dit boek aan, omdat het verhaal zo interessant is.

Ferguut

Algemene informatie:
Titel: Ferguut
Auteur: ??
Vertaling: Willem Kuiper
Uitgever: Athenaeum-Polak & Van Gennep, Amsterdam
Uitgave, jaar: ??, 2002
Aantal bladzijdes: 139 p

Korte samenvatting:
Het boek Ferguut begint met koning Artur er zijn ridders die op een wit hert jagen. Na veel moeite krijgen ze het toch te pakken. Onderweg terug naar het hof komen ze langs een kasteel. Een boerenzoon ziet deze ridders en is zeer onder de indruk. Hij besluit daarom ook om zelf ridder te worden. Hij gaat naar het hof van Artur waar hij tot ridder wordt geslagen. Een zekere ridder genaamd Keye laat het niet om hem te beledigen. Boos verlaat Ferguut het hof om zichzelf te bewijzen. Hij gaat op een lange tocht waarbij hij onder andere een speciale hoorn wilt bemachtigen. Om dit te doen moet hij de zwarte ridder verslaan. De zwarte ridder is erg gevreesd en heeft van vele ridders het hoofd ontnomen. Hij ontmoet zijn ware liefde, maar wijst in de eerste instantie haar liefde af. Hoe zal het hier verder mee aflopen? Ferguut beleeft vele avonturen, maar zal hij wel iedere keer victorieus zijn?

Eigen mening:
Het verhaal werd verteld vanuit een alwetend perspectief. Hier vielen mij een aantal dingen op. De ene keer werd er heel oppervlakkig verteld. Dit merkte ik vooral bij het beschrijven van personages zoals een draak of een reus. Er werd bijvoorbeeld alleen gezegd dat de reus heel groot en oerlelijk was. Bij het beschrijven van de grootte werd er echter wel een maat gegeven. Dit voegde wel wat toe aan de beeldvorming, maar het bleef oppervlakkig. Een andere keer wordt er heel uitvoerig beschreven. Dit is te zien bij het beschrijven van de schoonheid Galiëne (de liefde van Ferguut).

Het viel me ook op dat het verhaal erg snel ging. Om ridder te worden moet Ferguut zijn ouders verlaten. Dit gebeurt in no-time. Er ontstonden wat spanningen tussen zijn ouders. Zijn vader stond het niet toe, maar zijn moeder vond dat Ferguut er juist voor moest gaan. Deze spanningen werden zo snel en oppervlakkig opgelost, waardoor ik me afvroeg waarom ze er überhaupt waren.

Het verhaal vond ik wel leuk. Ferguut werd iedere keer weer geconfronteerd met een probleem of hij koos ervoor om een gevaarlijke opdracht te doen. De gevechten waren niet altijd episch/ spannend. Het voelde dan alsof alles min of meer gewoon gebeurde. Andere gevechten waren wel wat spannender, omdat er in zo’n gevecht meer gebeurde.

Ik vond Ferguut over het algemeen wel een leuk boek om te lezen. Het is een tijdje geleden dat ik weer zo’n actieboek heb gelezen. Het gaat volgens mij vooral om de gebeurtenissen en niet om de details daaromheen. Als je een boek wilt lezen waar de nadruk op de gebeurtenissen ligt, dan is dit een aanrader.

Erik of het kleine insectenboek, Godfried Bomans

Algemene informatie:
Titel: Erik of het kleine insectenboek
Auteur: Godfried Bomans
Uitgever: Meulenhoff Boekerij bv, Amsterdam
Uitgave, jaar: 58e druk, 2013
Aantal bladzijdes: 129 p

Korte samenvatting:
Erik of het kleine insectenboek gaat over het jongetje Erik Pinksterblom. Hij ligt op een avond in bed. De volgende dag heeft hij een toets over insecten. Hij heeft het hele boek genaamd ’Solms beknopte natuurlijke historie’ uit zijn hoofd geleerd. Hij heeft het gevoel dat er iets bijzonders gaat gebeuren en opeens ziet hij allerlei schilderijen bewegen en met elkaar praten. Erik wilt graag weten wat er in het schilderij de Wollewei gebeurt. Opeens wordt hij zo klein dat hij in het schilderij kan stappen.

In het schilderij Wollewei leven er alleen maar insecten. Erik bevindt zich nu in een insectenwereld. In het schilderij komt Erik allerlei insecten tegen en deelt dan zijn kennis over insecten met de insecten. Hij noemt hierbij het boek Solms en de insecten zien hem als een groot geleerde. De insecten worden hierdoor onzeker, omdat ze niet altijd weten of wat ze doen wel in het Solms staat. Hoe zorgt Erik ervoor dat de insecten weer helemaal vertrouwen op hun instinct? Komt Erik weer terug in de echte wereld? En als Erik terug komt in de echte wereld hoe zal het dan met zijn toets gaan?

Persoonlijke mening:
Het verhaal vond ik leuk bedacht. Erik is een doodgewone jongen die niets anders doet dan andere kinderen van zijn leeftijd. Nadat hij in het schilderij is gesprongen wordt hij als het ware een persoon met onbegrensde kennis. Het is leuk om te zien dat hij zo veel invloed heeft op de wereld in het schilderij. Wanneer menige insecten van Erik’s capaciteiten afweten, willen ze zelfs eerst alles bij hem vaststellen voordat ze zelf wat doen.

Ik vond het ook wel een grappig boek. Bepaalde handelingen die Erik deed maakte het dan zo grappig. Als hij op bezoek gaat bij de wepsen (zo spreekt hij het namelijk uit), heeft hij in het begin veel aanzien. Echter verliest hij dit aanzien. Hij heeft er helaas voor gekozen om een gedicht voor te dragen van ‘de nijvere bij’, terwijl de wespen erg op de bijen neerkijken. Ook bespeelt hij de bromvlieg zo driftig, tijdens het muziekuurtje, dat deze komt de overlijden.

Ik vond ook dat het verhaal goed doorliep, hierdoor had ik niet zo’n gevoel van: “Waar gaat dit heen.” Daarnaast was er altijd wel wat aan de hand, dus bleef het leuk.

Over het algemeen vond ik Erik of het kleine insectenboek een leuk boek om te lezen. Ik raad het daarom aan iedereen aan die wat leuks en een beetje gek wilt lezen.

Een vlucht regenwulpen, Maarten ‘t Hart

Algemene informatie:
???

Korte Samenvatting:
Het boek gaat over een celbioloog genaamd Maarten. Op het moment dat het boek begint is hij zich aan het voorbereiden om naar het bruiloftsfeest van zijn vriend Jakob en zijn echtgenote Jacqueline te gaan. Daar ontmoet hij de zus van Martha. Martha is het meisje waarop Maarten al vanaf de middelbare school op verliefd is. De zus van Martha en Maarten maken een afspraak om samen naar een concert te gaan. Later op die avond krijgt Maarten een dwanggedachte dat hij nog maar twee weken te leven heeft.

Er wordt heel uitgebreid verteld over Maarten’s verleden. Zo wordt er onder andere verteld over de manier waarop hij opgroeide, met wie hij een sterke band had en wat zijn angsten waren. Het wordt tijdens deze biografie ook duidelijk dat Maarten heel eenzaam is en waarom hij dat is.

Maarten gaat nog naar een congres over weefselkweek in Bern. Hier komt hij twee collega’s, Adrienne en Ernst, weer tegen. Ze besluiten om een wandeling door de bergen te maken. Tijdens de wandeltocht valt Maarten en dit wordt naar zijn idee zeker zijn dood. Blijkt de dwanggedachte toch waar te zijn en gaat Maarten dood? Hoe zit het eigenlijk nog met de zus van Martha? Hoe zal het dan verder gaan met de liefde van Maarten voor Martha?

Eigen mening:
Ik werd pas echt geïnteresseerd in het boek toen de dwanggedachte bij Maarten opkwam. In het begin vond ik het erg stom dat er zo’n dwanggedachte ontstond, maar eigenlijk wilde ik hierdoor juist weten wat er nou echt zou gebeuren. Naarmate ik verder las ging ik het boek steeds leuker vinden.

Het boek is geschreven vanuit één persoon, namelijk vanuit Maarten. Het verhaal begint terwijl de handelingen al zijn begonnen. Je zit gelijk al in het verhaal. Daarna maak je pas echt kennis met Maarten door een biografie. Deze biografie maakte het boek interessant en ook leuk. Het voegde diepgang toe aan een anders simpel en saai verhaal.

De schrijfstijl van Maarten ‘t Hart voegt veel toe aan het boek. Emoties en ruimtes worden met veel details en ook wel op een mooie manier beschreven. Hierdoor voelde ik me nog meer bij het boek betrokken. Zonder zo’n schrijfstijl zou het boek wat missen.

Maarten was erg bezig met zijn isolement en dit vond ik erg interessant. Hij wilt zelf eigenlijk geen contact met andere mensen. Ik was heel erg benieuwd naar hoe het zo’n persoon af zou gaan. De biografie zorgde ervoor dat ik steeds beter met hem mee kon gaan in de stappen die hij zette en de keuzes die hij maakte. 

Ik vond een vlucht regenwulpen een leuk boek. De mate waarin ik betrokken was bij de hoofdpersoon maakte het leuk. Dit geldt echter niet voor iedereen. Het verhaal is niet bepaald spannend en menige zouden het saai noemen. De uitgebreide beschrijvingen zijn ook niet voor iedereen even wenselijk, omdat dit voor wat leesvertraging zorgt. Als je houdt van uitgebreide beschrijvingen en graag heel erg betrokken wilt zijn bij de hoofdpersoon, dan is een vlucht regenwulpen een aanrader.

Specht en zoon, Willem Jan Otten

Algemene informatie:
Titel: Specht en zoon
Auteur: Willem Jan Otten
Uitgever: Malmberg, Den Bosch
Uitgave, jaar: ??, 2006
Aantal bladzijdes: 147 p

Korte samenvatting:
Het verhaal begint met een schilderij die naar een groot vuur wordt gebracht. Dit schilderij is een groot schilderij van twee bij anderhalve meter. Dit schilderij begint zijn leven als schildersdoek in de winkel van Schendel. Op een dag wordt hij gekocht door Felix Vincent. Het schildersdoek wordt door Vincent ergens in het atelier geplaatst. In het atelier maakt hij elke ontmoeting mee van Vincent en zijn klanten.

Op een dag komt er een mysterieuze man binnen die Specht heet. Specht wilt dat Vincent zijn zoon schildert, zijn zoon leeft echter niet meer. Specht is ervan overtuigd dat alleen Vincent zo’n zware taak aan kan. Vincent zal als beloning in totaal honderdduizend euro krijgen. Als hij wat beeldmateriaal heeft gezien, besluit hij om de opdracht aan te nemen. De zoon van Specht heet Singer. Vincent heeft wat beelden gezien, maar voor de rest weet hij vrijwel niets af van Singer en zijn vader Specht.

Vincent is erg trots op het schilderij als het af is. Het schilderij wordt echter niet opgehaald door Specht op de afgesproken datum. Het schilderij blijft daartoe nog maanden in het atelier staan. Op een dag komt de journalist Minke bij Vincent op bezoek. Zij vertelt wat er echt met Singer is gebeurd en wat voor een persoon Specht echt is. Vincent gelooft haar en besluit het schilderij te verbranden. Het schilderij leeft echter nog voort in een foto die ervan is gemaakt. De vraag die dan al snel bij je opkomt is: “Heeft Minke wel echt de waarheid verteld?” Zo niet, wat is er dan werkelijk aan de hand?

Persoonlijke mening:
Het eerste dat opvalt bij dit boek is het vertelperspectief. Het boek is namelijk geschreven vanuit het perspectief van het schildersdoek. Dit vertelperspectief maakte het boek erg interessant. Zo wist ik ten alle tijden wat het doek dacht en wist. Het was zo interessant, omdat ik meekreeg hoe het doek allerlei dingen om zich heen waarnam. Het doek beschreef zijn waarnemingen soms ook uitgebreid, waardoor je ook kon meeleven met andere personen.

Iets uit het boek dat me heel erg aansprak had te maken met het idee: ‘zijn, is gezien worden’. Dat is het idee, dat je eigenlijk pas weet dat je bestaat als andere mensen jouw bestaan erkennen. Dit heeft mij een beetje aan het denken gezet. Dit idee was zeer aanwezig in het boek. Dat is te zien op de manier waarop het doek naar bepaalde dingen, zoals het leven, kijkt.

Ik vond het verhaal best goed. Het begon erg abrupt in een ernstige situatie waardoor ik wilde weten wat er was gebeurd en hoe het af zal lopen. Het verhaal was best spannend. Er gebeurde telkens meer. Op een gegeven moment is er zo veel aan de hand waardoor het erg spannend is.

Dit boek heeft een leuk verhaal en is op een interessante manier geschreven. Afhankelijk waar je interesses liggen vindt de een er wat meer aan dan de ander. Als je op zoek bent naar een wat psychologische roman, dan is het zeker aan te raden!