Leesautobiografie sammie

  • Leesautobiografie

Wie ben ik?

hallo ik ben Sam lange, ik ben 15 jaar oud bijna 16.

ik woon in een rijtjeshuis met me vader en me moeder( en 2 konijnen ). ik woon nu nog in de brommy & tommy straat maar in begin van oktober ga ik verhuizen. een dag voor me verjaardag krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis.

voor dat ik begin over mijn lees geschiedenis is het misschien verstandig om te weten dat ik dyslectisch en daarom veel problemen heb met lezen.

ik werd vroeg veel voor gelezen, ik had heel veel soorten boeken.

mijn lieveling boek was eigenlijk niet echt een boek maar toen ik nog heel klein was had ik een heel dik boek met liedjes en daar moest altijd uit gezongen en gelezen worden.

mijn familie werd gek van dat boek want elke dag kwam dat boek minimaal 1 keer naar voren.

dit was ook 1 van de eerste aantekeningen met lezen voor mij want ondanks dat ik nog echt heel klein was proberen ik de volgen en te kijken in het boek wat er allemaal gebeuren.

toen ik kleiner was vond ik het ook heerlijk om lekker voor gelezen te worden mij moeder vond dit altijd wel leuk om te doen maar mijn vader niet, die is namelijk net als dat ik ben dyslectisch.

mijn moeder leest uit der zelf ook wel veel, als ze vrije tijd heeft pakt ze graag een boek.

mijn vader luistert graag boeken omdat hij zelf niet zo goed kan lezen daarom vond hij het ook moeilijker om aan mij voor te lezen.

toen ik net begon met lezen kreeg ik altijd boeken van mensen voor me verjaardag, ik vond dit altijd heel leuk omdat ik graag zo snel mogelijk goed wilde kunnen lezen.

maar naar verloop van de tijd toen ik iets ouder werd en het meer op school behandelt werd begon ik het vreselijk stom te vinden, en waarom? ik kon het gewoon niet. ik werd ook in allemaal extra lesjes gezet om maar beter te kunnen gaan leren lezen. maar naar een tijdje kon ik nog niet lezen.

ik begon het maar vervelend en saai te vinden wat ik snapte nooit wat er stond of het koste me heel veel moeite.

er werden naar loop de tijd steeds testen bij me uitgevoerd omdat ze wouden weten waarom ik niet kon lezen. dat maakte het nog stommer voor me, ik voelde me een beetje een loser.

want terwijl iedereen leuke boekjes aan het lezen was of tijdschriften was ik stomme testen aan het doen. buiten school las ik dan ook echt niet, ik had me interesse er voor verloren.

na al die stomme testen gedaan te hebben bleek dat ik dyslectisch was. daarom moesten ik naar een instituut voor mensen zo als ik na schooltijd. ik leerde daar alle basis dingen op nieuw aan, ondertussen zat ik in groep 5 voor de tweede keer. omdat ik op dat instituut al zo veel extra’s deed wouw ik eigelijk thuis niks meer doen, ik wouw niet lezen want ik vond dat ik genoeg had gedaan. 

ik kreeg jammer genoeg wel huiswerk van dat instituut mee om te maken. 

daardoor had ik nog minder zin om te lezen. waar het eigenlijk op neer kwam is dat ik alleen als waneer het moest. ik had geen lievelings boek want ik las alleen wat ik moest lezen verder niks.

toen ik naar de middelbare ging werd ik best wel geconfronteerd met veel lezen, los van dat je de stof die in je boek staat moet lezen moet je ook extra boeken lezen voor bijvoorbeeld een boekenkring. ik schrok daar best van en zat eigenlijk ook meteen in de problemen want ik wist niet wat ik leuke boeken vond, ja zo kort mogelijk dat vond ik fijn. gelukkig had ik een hele leuke Nederlands docent in de eerste meneer Everaarts, hij ging samen met mij kijken wat voor boeken ik nou leuk zou vinden. hij gaf me allemaal boeken mee maar ik vond eigenlijk alles maar stom of te dik. dus hij gaf me op een gegeven moment een dichtbundel mee, met als argument ‘ ja, je houd van korte verhaaltjes’. en dat was hem voor mij dat vond ik nou leuk dichtbundels lezen. 

ik ging allemaal dichtbundels lezen en zelf gedichten schrijven. ik kreeg ook opdrachten er voor mee, en dat vond ik leuk. van uit daar ben ik met hem verder gaan kijken want ik moet toch wel beginnen aan echten boeken te lezen. en in de tweede ben ik van dichtbundels meer over gestapt naar trilogieën. ik kan me daar helemaal in vast zetten omdat ik helemaal nieuwsgierig er van wordt wil ik maar door lezen.

ik lees nu eigenlijk nog het liefste wel trilogieën, ik vind nu bijvoorbeeld ook belangrijk of een boek spannend is want daar hou ik wel van spannende boeken. het enige probleem bij mij is nog steeds dat ik lezen niet echt graag doe omdat het me veel energie kost en dat vind ik maar niks. ook ben ik heel vaak heel druk ik heb niet echt tijd om een boek te pakken en te gaan lezen.

Als ik soms tijd heb lees ik wel en dan lees ik bijvoorbeeld boeken als hongergames of mazerunner. ik vond dat vooral leuke boeken omdat ik het kon vergelijken met de film en daardoor het beeld wat ik in me hoofd had van het boek wat duidelijker maken, en de spanning van de boeken vond ik leek om te lezen. 

een boeken reeks die ik minder leuk vond was over de middeleeuwen ik weet niet meer hoe de reeks heet ik had het geprobeerd te zoeken maar kon niks vinden. ik vond dit een stom boek omdat het super uitgebreid en lang dradig was. het eerste boek vond ik nog wel okay maar het tweede boek heb ik aan de kant gelegd het was zo saai ik kon het echt niet lezen zonder te gapen.

ook heb ik een paar boeken gelezen die te moeilijk waren, als ik het boek niet helemaal snap vind ik er niks aan ik ga het ook niet voor de tweede keer proberen maar leg het gewoon weg.

maar het is eigenlijk ook moeilijk te bepalen voor me zelf of ik een boek ga snappen want ik ga vooral af van het uiterlijk van het boek, spreekt het me aan dan pak ik het boek lees ik de achterkant vind ik het dan nog steeds een leuk boek ga ik het lezen. ook moet het boek niet te dik zijn van daar heb ik geen geduld voor. en ik blader altijd door het boek heen om te kijken of de letters me aan spreken, sommige boeken hebben hele kleine letters bijvoorbeeld die helemaal niet lekker lezen dan kies ik het boek ook niet.

ik vind een boek pas goed als ik een emotie voel tijdens het lezen( als het me raakt )

ik vind dat je als je een boek leest je moet kunnen verplaatsten in de hoofdpersoon (bijpersoon) om echte te snappen waar een boek over gaat. dat eigenlijk het enige dat ik echt belangrijk vind dat ik iets met het karakter gemeen heb of hem snap op bepaalde momenten dat vind ik bij een goed boek horen.

lezen voor de lijst 

ik snap opzicht waarom we moeten lezen voor de lijst het is goed voor onze algemene kennis we blijven bezig en je ziet Nederlandse taal op z’n best. 

Wat ik jammer vind ik is dat het Nederlandse schrijvers moeten zijn,  en dat het er zo veel moeten zijn ik lees nooit zo veel heb daar geen tijd voor.

ik hoop wel dat in die lijst mooie en spannende boeken staan.

ik heb namelijk best hoge verwachtingen van Nederlandse literatuur want ik hoor mijn moeder over sommige boeken vol lof spreken. zo ik ben erg benieuwd of het ook echt mooie of spannende boeken zijn. en in hoe verre het verschilt van jeugdboeken.

ik weet jammer genoeg mij niveau niet dus kan hier geen stukje over schrijven mijn excuses 

 

V42 sam lange