De kroongetuige, Maarten t hart

De kroongetuige gaat over jaloezie en over een huwelijk dat wordt bedreigd door kinderloosheid. Daar bovenop komt nog bij dat iemand van moord beschuldigd wordt. Het gaat hierbij niet zozeer om de vraag hoe de schuldige zelf de beschuldiging ervaart, maar hoe zijn omgeving en in het bijzonder zijn echtgenote daarop reageert. Zij is dan ook de eigenlijke hoofdpersoon van het boek, een kroongetuige die niet gehoord wordt.

Ik vond dit boek super leuk! Het is een van de leukste boeken die ik gelezen heb. Dit boek is super spannend, en daardoor kon ik lekker vlot lezen. Maarten ’t hart weet de spanning goed op te bouwen. Je vraagt je telkens af wie de dader is? Er zijn hierdoor ook verschillende personages die ik verdachte, bijv. Lambert, Arianne en Robert. Maar ik verdachte op een gegeven moment ook Thomas. Dit kwam doordat zijn advocaat ook twijfelde maar ook Leonie. Ik vind raadselachtige boeken super leuk, omdat het verhaal dan meestal ook super spannend is, zoals in dit geval.

Er komen twee thema’s in het boek voor. Het eerste thema is een huwelijk dat wordt bedreigd (het huwelijk van Thomas en Leonie en alles wat daarmee samenhangt, voornamelijk de kinderloosheid en de jaloezie van Leonie.
Het tweede thema is de misdaadkant van de roman: een raadselachtige verdwijning van een jonge vrouw. Dit soort onderwerpen vind ik heel erg leuk.

Het verhaal is geschreven in een meervoudige ik-vertelsituatie. In hoofdstuk 1 is Thomas de ik-persoon. In het tweede hoofdstuk schrijven Thomas en Leonie allebei brieven in de ik-vorm. In hoofdstuk 3 tot en met 5 ligt het perspectief bij Leonie. Ik vond dit totaal niet verwarrend, integendeel ik vond het juiste heel erg leuk en duidelijk. Zo wist ik per persoon hoe die over iets denkt en dacht. Dat maakte het verhaal ook erg duidelijk en daarom ook extra leuk.

Het verhaal heeft een gesloten einde. Dat vond ik wel jammer, want ik blijf me wel afvragen waar Jenny gebleven is. Ze zou echt gestraft moeten worden, omdat ze Thomas zo heeft gebruikt. Maar heel erg is het eigenlijk niet. Omdat Thomas gewoon weer een vrije man is.  Ik vond dit boek zeer geslaagd. Het is dus zeker aan te raden!

Vals licht, Joost Zwagerman

Dit boek gaat over een 15-jarige jongen, genaamd Simon Prins. Hij bezocht vaak een hoerenbuurt, maar werd op een gegeven moment verliefd op Lizzie Rosenfeld. Hij heeft steeds meer contact met haar. Op een dag vroeg Simon aan Lizzie waarom ze prostituee was, daarop beantwoorden Lizzie dat ze haar studiegeld moest afbetalen, en dit dus de snelste en makkelijkste manier was. Simon geloofde haar, maar dit bleek echter een groot leugen te zijn. Bedreigingen van fysieke aard, afpersing, molest vanwege verdwenen geld, of bedreiging van emotionele aard, jaloezie en verraad vormen splijtzwammen in hun relatie.

Het thema van het boek is de tot mislukte liefde tussen een student en een prostituee. Ik vond het boek niet leuk. Dit komt door de manier waarop het boek is geschreven. Het verhaal was erg vermoeiend en moeilijk om te begrijpen.

De schrijver koos voor vermoeiende zinnen, zo blijkt dit uit het volgende citaat van het boek:

Ze bepleisterde haar wangen met witte poeders en dikke crèmes, omzoomde haar ogen met oorlogskleuren als een heuse squaw en besmeurde haar glooiende, vleugelvormige mond met een lipstick van een dieppaarse kleur die van haar zachte lippen een hoofdwond maakte. […] Als ze zich afschminkte haalde Simon opgelucht adem. Met de watjes en het flesje reinigingsmelk paste Lizzie een soort omgekeerde archeologie toe op zichzelf. Zij diepte vanonder vele lagen doodsheid haar huid op die kon herademen. Onder het tl-licht vloeiden daar poriën open als lentebloemen in een winterkas.’

Naast de vermoeiende zinnen was de opbouw niet goed, omdat je al makkelijk wist wat er zou gebeuren. En dat maakt het verhaal minder spannend. Dit boek was voor mij ook niet realistisch, omdat Simon goedgelovig is. Hij geloofde Lizzie meteen, en iedere keer weer en iedere keer weer loog ze het verhaal bij elkaar.

Ik zou dit boek niet aanraden, omdat het toch een boek is waarbij je alles kan voorspellen. En de vermoeiende zinnen en de slechte opbouw maakt het ook niet spannend en leuk.

 

Sonny Boy, Annejet van der Zijl

When there are grey skies
I don’t mind the grey skies
You make them blue, Sonny boy

Friends may forsake me
Let them all forsake me
You pull me through, Sonny boy

You’re a sent from heaven
And I know your worth
You’ve made a heaven
For me right here on earth

And then the angels grew lonely
Took you ’cause they’re lonely
Now I’m lonely too, Sonny boy

Dit verhaal gaat over de 19-jarige Waldemar Nods die in 1928 besloot om van Suriname naar Nederland te verhuizen. In Nederland ontmoet hij Rika van der Lans. Zij is met William getrouwd en hebben 3 kinderen. De relatie eindigt en William vertrek naar Goedereede voor zijn werk. Rika zet een pension op. Haar eerste klant is Waldemar. Zij beginnen een realtie, maar het leeftijdverschil is wel 21 jaar. De kinderen vinden dit niet kunnen en verhuizen naar William. Hij eist de voogd op de kinderen. Rika wilt dit natuurlijk niet.

In 1929 werd Rika zwanger en beviel ze van een zoontje, genaamd Waldy. Zijn bijnaam is Sonny boy. Waldemar en Rika zijn gelukkig. Maar niet iedereen is blij met Sonny. Rika was nog getrouwd met William en kreeg een kind van een neger. Dat werd in die tijd als schandalig gezien. Het gezin verhuist naar Schevingen. Rika start opnieuw een pension, dit werd een groot succes.

In 1940 begint de oorlog. Van Schevingen wordt een grote verdedingsvestiging gemaakt. Rika krijgt een ander huis, en helpt de joden. Maar zal zij verraden worden?

Het thema van dit boek is liefde, cultuur en tweede wereldoorlog. De motieven hiervoor zijn de liefde tussen twee personen uit verschillende culturen, verzet, en Jodenvervolging.

Het lezen van dit boek ging heel moeizaam. Dat kwam omdat ik het bij het beging erg saai vond. Er gebeurde te veel, en dat maakte het verhaal voor mij niet zo leuk. Het boek werd hierdoor voor mij ook niet spannend. Ook vond ik het onderwerp erg saai.

Het taalgebruik was wel makkelijk. Wat ik wel leuk vond aan het boek zijn de geschreven brieven die op sommige bladzijdes stonden. Ik vond het einde niks, omdat het slecht afliep. De hoge verwachtingen van ‘Sonny Boy’ zijn bij mij niet waargemaakt. Het is over het algemeen geen slecht boek. Je moet ervan houden.

 

Het achterhuis, Anne Frank

Anne Frank, een joods meisje die met haar ouders en zus naar Amsterdam gevlucht zijn. Het verhaal speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog. In 1942 kreeg ze op haar 13e verjaardag een dagboek. In de eerste weken van de bezetting zijn er al een aantal wetten voor de joden. Maar na een tijdje gaat het te ver, en gaat het gezin Frank onderduiken. Ze betrekken het achterhuis van het kantoorpand, waarin haar vader, Otto Frank, heeft gewerkt. Door middel van een boekenkast worden ze van de buitenwereld afgesloten. Het werk in het kantoor gaat gewoon door, dus de onderduikers moeten overdag muisstil zijn. Zo mag de wc niet doorgetrokken worden. Het was zeker zwaar voor Anne Frank. Het doel was om niet gevonden te worden door de Duitsers, maar dit is uiteindelijk mislukt.

Ik vond dit een goed boek, omdat het me erg heeft geraakt. Het leven van Anne Frank is erg heftig. Het thema van het boek is de oorlog. Door de Tweede Wereldoorlog wordt het leven van Anne erg beïnvloed. Anne schrijft over dingen die haar bezighielden. Zo vertelt ze haar relatie met de andere onderduikers, hoe ze zich hierbij voelt. Maar ook haar ontwikkeling van een meisje naar een vrouw speelt een belangrijk onderdeel van het boek. Anne Frank gebruikt een makkelijke taal, ze kan alles zo realistisch vertellen over wat er allemaal in het achterhuis gebeurt.

Dankzij Anne Frank weet ik nu ongeveer hoe het leven als joods meisje geweest moet zijn. Het moest verschrikkelijk voor haar geweest zijn. Ze leefde elke dag wel in angst, ze wilde echt niet gevonden worden door de Duitsers. Helaas gebeurde dit wel, en werd ze naar een concentratie kamp gebracht. Ik vond het boek erg gemakkelijk om te lezen. De opbouw was erg goed en het was ook erg spannend, ondanks dat ik als wist hoe het verhaal zou eindigen.

Ik raad dit boek zeker aan, omdat het een boek is waarbij je erachter komt hoe het leven tijdens de Tweede Wereldoorlog voor de joden was. Het is een leerzame boek, maar ook een boek die je erg raakt.

 

 

Echte mannen eten geen kaas, Maria Mosterd

Maria is een gewoon meisje van 12 die bij haar moeder woont. Ze wil meer spanning in haar leven en stoer zijn. Zoals dat groepje jongens die altijd rondhangt op het parkeerterrein van de school. Ze wil het liefst dat een van die jongens haar vriendje wordt. Haar droom blijkt een werkelijkheid te worden als een van die jongens Manou haar aanspreekt. Ze weet echter niet dat Manou een lover boy is. Ondertussen gaat het thuis niet goed. Ze heeft namelijk telkens ruzie met haar moeder. Haar moeder vindt dat ze zich de laatste tijd raar gedraagt. Na een tijdje komt ze erachter dat Manou een lover boy is. Maria moet steeds vaker met mensen naar bed om geld te verdienen. Maria wordt naar verschillende opvangtehuizen gestuurd. Dit leverde haar niks op, dus besloot ze om naar India te gaan.

Ik vond dit boek erg interessant en boeiend. Het liet me inzien dat je leven in een keer kan worden veranderd door een beslissing. Ik vind het wel jammer dat er niet duidelijk wordt geschreven hoe Maria zich voelt. Ook wordt er niet duidelijk gezegd wat er allemaal gebeurd. Het gaat allemaal veel te snel. Ik vond het boek daarnaast niet zo spannend, omdat de schrijfster je niet echt meetrekt in het verhaal. Als ik zou weten hoe Maria zich voelt, zou ik haar beter kunnen begrijpen. En dat maakt een verhaal voor mij spannender.

Ik zou dit boek niet aanraden, omdat dit boek niet goed beschrijft hoe Maria zich voelt. Zo kan je haar niet begrijpen. En dat maakt het lezen van het boek minder leuk en minder spannend.

 

Terug naar de kust, Saskia Noort

Maria blijkt zwanger te zijn van haar derde kindje, maar ze besluit om het kindje weg te halen en de relatie met de vader te beëindigen. Daarna gebeuren er verwarde dingen. Maria wordt namelijk bedreigd, ze krijgt nare brieven en sms’jes. Ze werd zelfs met de dood bedreigd. Alleen maar vanwege haar levensstijl en de gepleegde abortus. Maria wordt natuurlijk bang en neemt dit ook erg serieus. Zo ging ze met haar kinderen bij onderduiken bij haar zus. Haar zus woont in hetzelfde huis waar ze is opgegroeid. Hierbij komen er allerlei jeugdherinneringen op. Het is niet niks wat Maria heeft meegemaakt in haar jeugd. Deze zou ze het liefst willen vermijden, maar dat lukt niet. In de tussentijd vraagt haar familie zich af of alles in orde is met Maria de geestelijkheid. Maar de vijand komt ondertussen wel steeds dichterbij.

Het thema van het boek is jaloezie. Doordat Maria abortus heeft gepleegd wordt ze gestalkt. Maria is bang en vlucht naar haar zus. Wanneer we dieper in het boek gaan, komen we erachter dat Ans Maria (de zus) jaloers is op Maria. Ze geeft haar allerlei medicijnen. Maria denkt dat het aan haar zelf ligt, ze denkt namelijk dat ze aan een geestelijke ziekte leidt. Maar ze komt erachter dat dit niet waar is. Ans is zo jaloers op Maria, omdat zij naar de stad is verhuisd en een gezinnetje heeft. En kinderen kan krijgen. Ans heeft dit niet en kan ook geen kinderen krijgen. Ze wordt dan ook helemaal gek als ze hoort dat Maria abortus heeft gepleegd.

Niemand gelooft dat Maria bedreigd wordt, en diegene tot staat is om haar te vermoorden. De politie kan daarnaast niks doen, omdat er nog niks gebeurd is. Dit vond ik heel raar, want waarom doet de politie pas iets als er iets gebeurd is. Maria werd dus niet serieus genomen. Ze begon zelfs over haar zelf te twijfelen. Ze dacht dat ze misschien wel geestelijk ziek was.

Dit boek begint direct al heel erg spannend. Maria had net abortus gepleegd. Als lezer wil je natuurlijk direct weten waarom ze die abortus heeft gepleegd. Een paar bladzijdes verder word ze al bedreigd, hierdoor komen er dan al allerlei vragen op. Zoals waarom wordt ze bedreigd? Heeft dat te maken met de abortus? En door wie wordt ze bedreigd? Ik vond dit boek erg spannend en boeiend. Zo kon ik echt niet stoppen met lezen. Er gebeuren raadsachtige dingen in het boek, waarvan je de afloop echt wil weten. De ontknoping was erg verrassend voor mij. Ik had totaal niet verwacht dat de zus Maria bedreigde. Het kwam dus als een totale verrassing.

Ik vond dit echt een leuke raadsachtige boek, ook omdat je niet wist welke personages je in het boek kon vertrouwen. Zo dacht ik telkens dat ik wist wie de dader was, maar uiteindelijk had ik het mis. Doordat dit boek erg leuk en raadselachtig is, raad ik em aan!

 

Vallen, Anne Provoost

Vallen gaat over de zestienjarige Lucas Beigne. In de zomervakantie ging hij naar de Belgische Ardennen. Lucas brengt met zijn moeder de vakantie door in het huis van zijn pas overleden grootvader in de Belgische Ardennen. Lucas komt erachter dat er iets mysterieus is aan zijn overleden grootvader. Caitlin is ook in het dorp aangekomen. Dankzij Caitlin komt Lucas erachter wat zijn grootvader verkeerd had gedaan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij raakt ook bevriend met Benoit en Alex. Zij willen mensen die niet geboren zijn in Nederland, terug laten keren naar hun land van herkomst. Benoit kan heel goed mensen overtuigen en mensen betrekken met zijn ideeën, en vooral Lucas omdat hij zo onzeker is. Ondertussen kijkt Caitlin krachteloos toe hoe Lucas steeds verder op het verkeerde pas raakt door zijn nieuwe vrienden.

Het thema van dit boek is racisme en rechtse ideeën. Lucas komt hier in aanraking mee. Er wordt aan twee kanten bij hem getrokken. Aan de ene kant Caitlin die het daar totaal mee oneens is. En aan de andere kant Benoit, die hem wil betrekken met rechtse ideeën. Het thema van het boek is ook liefde en vriendschap, omdat Lucas op zoek is naar echte vriendschap en liefde. Caitlin is daar ook op zoek naar.  Benoit en Alex hebben nooit liefde gekend, als ze dat wel hadden gekend hadden ze mischien geen rechtste ideeën gekregen over de samenleving.

Je leest dit verhaal vanuit het perspectief van Lucas. Tijdens het boek kom je telkens meer te weten. Je ontdekt als lezer telkens meer, zoals het verleden van zijn grootvader. In het boek wordt er veel achterhouden. Dit zorgt voor veel spanning en wekt ook veel nieuwsgierigheid op. Hierdoor wil je telkens verder lezen, zodat je telkens meer begrijpt. Dit was heel leuk om als lezer te ervaren.

Wat ik apart vond aan het boek is dat je Lucas ziet veranderen. Hij wordt namelijk beïnvloedt door zijn vrienden, en dat heeft een negatief effect op hem. In de meeste boeken begrijp je het personage. Maar in dit geval kreeg ik telkens meer kritiek op hem. Wat heel raar hiervan is, is dat je het aan de andere kant ook begreep. Zo begreep ik waarom hij een asielzoekershuis in brand stook, maar aan de andere kant was ik er fel tegen.

Een kritiekpunt wat ik heb over dit boek is over haar schrijfstijl. Ze maakt namelijk uitgebreide beschrijvingen van de omgeving. Dit vond ik best irritant, vooral als je nieuwsgierig ben over wat er ging gebeuren. Hierdoor werd het boek moeilijk om te lezen. Daarnaast was het heel onduidelijk waar het verhaal zich afspeelt. Hierdoor begreep ik het verhaal ook minder snel, waardoor het een beetje saai werd. Maar daarna werd alles duidelijk.

Vallen laat je denken, maar door de ingewikkelde en soms langdradige schrijfstijl verliest het verhaal zijn kracht. Dat is jammer, want het verhaal spreekt uiteindelijk wel aan. Ik zou dit boek alsnog wel aanraden, omdat het verhaal toch erg spannend is. En erg leuk is om te lezen.

 

Zonder genade

Het verhaal gaat over een gezin, waarin de ouders een moeilijke tijd doormaken. Hun zoon is namelijk vermoord. Jem, de zoon, is doodgeschoten in een discotheek door een gefrustreerde hockeyspeler. Franka en Phinus, de ouders, gaan elk op hun eigen manier om met dit verlies. Franka wil samen rouwen, gedachtes ophalen en Jem levend houden. Terwijl Phinus bij voorkeur alles wil vergeten, zo vlug mogelijk, want in stilte heeft hij te maken met schuldgevoelens. Om hun relatie te verbeteren, besluiten ze om er een weekend tussenuit te gaan. Jammer; er komt niets van de gehoopte relatie. De geheimen komen uit, waardoor de weg terug voorgoed afgesloten lijkt te raken.

Het thema van dit boek is het overwinnen van het verliezen van iemand die je lief hebt. Dus de rouwverwerking. Zoals hierboven gezegd is, gaan de ouders elk op hun eigen manier om met het verlies. Hierdoor ontstaan er conflicten tussen hen. Phinus wil bijvoorbeeld al de spullen van Jem weggooien, terwijl Franka alles zo wil laten liggen. Phinus gedraagt zich tegenover Franka heel erg onredelijk, dit komt doordat hij veel last heeft van schuldgevoelens.

in het hele heelal heeft geen atoom overwogen hem een klein, bemoedigend zetje te geven, hem te helpen een weg te vinden naar verlossing van zijn schuld”.

Hij heeft erg veel spijt over zijn ontrouw tegenover Franka. Maar dat wordt overtroffen door het schuldgevoel van de dood van Jem. Zo zien we dat ook in het boek.

 “Het volle gewicht van wat hij op zijn geweten heeft, snijdt hem de adem af. Wat doet, vergeleken met zijn werkelijke schuld, dat ene moment van ontrouw er nog toe?”.

Phinus komt er later achter hoe onnodig zijn schuldgevoelens wel niet zijn. Het boek vertelt ons dus dat we een groot verlies niet alleen moeten verwerken. We moeten iemand hebben met wie we erover kunnen praten. Iemand met wie we onze gevoelens kunnen delen. Als we dit dus doen, dan kunnen we makkelijker het verlies accepteren. Als je alle gevoelens voor jezelf houdt, dan wordt het heel erg moeilijk.

Het boek is te verdelen in drie delen: in de put, memory en ga terug naar af. Deze drie delen geven een totaal beeld van het leven van Franka en Phinus. Elk deel is verdeeld in hoofdstukken, die allemaal weer op elkaar lijken. Ze beginnen namelijk allemaal met: ‘Wat’. Enkele voorbeelden: ‘Wat Phinus verzwijgt’, ‘Wat Franka concludeert’, ’Wat Phinus achterlaat’.  Dit is erg goed en leuk gedaan, omdat je dan als lezer direct iets meer te weten komt over de inhoud. Zo weet je dan direct dat Phinus iets verzwijgt of dat Phinus iets achterlaat.

De opbouw van het boek vind ik erg apart. Het verhaal duurt vijf dagen, maar er zijn veel flashbacks, waardoor het verhaal langer lijkt te duren. Deze flashbacks kent vier periodes: de vroege jeugd van Jem, de periode vlak voor zijn dood, de periode na zijn dood en de jeugd van Phinus. Het verhaal wordt dus telkens verstoord door een terugblik naar een van deze periodes. Zo begon het verhaal met een flashback van de vroege jeugd van Jem.

Deze flashbacks zorgen ervoor dat het verhaal spannend blijft. Naarmate je verder leest krijg je telkens meer informatie. Hierdoor begrijp je telkens meer. Zo begreep ik aan het begin van het verhaal Phinus niet zo goed. Maar aan het eind van het boek begreep ik dankzij die flashbacks waarom hij zich zo gedroeg. Franka kan geen kinderen meer krijgen, dus is het erg lastig voor Phinus als Jem dood gaat. Hij had namelijk altijd al kinderen gewild, omdat hij zelf vroeger wees was. Een echt gezin heeft hij dus nooit gehad, en wanneer Jem dood gaat voelt hij zich weer wees. Ik moest dus terug in de tijd om zijn gedrag te kunnen begrijpen.

Maar deze flashbacks zorgen ook voor verwarring. Zo was het mij bij af en toe onduidelijk of dit stuk een flashback was of niet. Waardoor ik het verhaal niet meer zo goed begreep. Ik moest er dus heel goed bij nadenken. Dit leest niet altijd prettig.

Dit verhaal kan realistisch zijn, hoewel er een paar factoren in het boek zijn die niet erg realistisch zijn. Weliswaar zijn alle gebeurtenissen afzonderlijk realistisch, maar de opeenstapeling van zoveel vreselijke gebeurtenissen lijkt minder waarschijnlijk. Een voorbeeld: Sanne, de vriendin van Jem, heeft op de grafsteen van Jem gevreeën met Phinus, omdat ze zich eenzaam voelde. Dat iemand zich eenzaam voelt, en naar een kerkhof gaat begrijp ik nog wel, maar dat je daarna gaat vrijen met de vader van je overleden vriend is voor mij onbegrijpelijk. En dan nog wel op zijn grafsteen. En vervolgens wordt ze ook nog zwanger van Phinus.

Deze onrealistische gebeurtenis maakt het verhaal minder aantrekkelijk. Als lezer lees je een probleem in de volwassenwereld. Maar in de boeken van Renate Dorrestein is het dan een chaos in die wereld. Er blijven talloze problemen komen, waarvan je je gaat afvragen of die wel realistisch kunnen zijn voor een mens. Waardoor het verhaal weer minder interessant wordt. Het is dus een boek dat echt geen genade kent!

 

 


 

 

Hallo wereld!

Welkom op HPBlogs. Dit is het eerste bericht op je splinternieuwe weblog. Je kunt dit bericht zelf aanpassen of verwijderen.


Belangrijk: je wachtwoord aanpassen
Je hebt zojuist van het systeem een wachtwoord ontvangen. Dit is een vrij lastig wachtwoord, het is daarom aan te raden het direct aan te passen. Je kunt het aanpassen onder Gebruikers > Jouw Profiel > Wachtwoord veranderen. Je kunt daar een nieuw wachtwoord kiezen (wat je 2 keer moet invoeren, om te controleren op typefouten).


En nu?
Om je op gang te helpen, hebben we wat uitlegpagina’s online staan. HPBlogs.nl is onze website, waarop alle benodigde informatie over de weblogs te vinden is. Als je nog vragen hebt, kun je die ook via daar stellen.

Veel plezier met je nieuwe weblog! Je kunt nu dit bericht verwijderen en aan de slag.