Warenar

Auteur: P.C. Hooft

Titel: Warenar
Uitgever: Noordhoff Uitgevers, Groningen/Houten
Aantal pagina’s: 159
Genre: komedie, schouwspel
Link naar een samenvatting van het boek: http://www.scholieren.com/boekverslag/43414
Over P.C. Hooft:
Hooft stamde uit het Amsterdamse regentengeslacht Hooft en was de zoon van Cornelis Hooft, die tal van functies in het bestuur van Amsterdam bekleedde, onder andere als burgemeester. Hij was familie van Louis de Geer, Andries Bicker, Cornelis de Graeff en Johan de Witt.
Op 17-jarige leeftijd werd Pieter Corneliszoon Hooft door zijn vader, zoals gebruikelijk was met zonen uit gegoede families, op educatieve reis naarFrankrijk en Italië gestuurd. De bedoeling hiervan was dat hij zich zou voorbereiden op een toekomstige handelscarrière. De jonge Hooft raakte tijdens zijn reis echter dermate gefascineerd door de kunst van de Italiaanse renaissance, dat hij de rest van zijn leven hoofdzakelijk aan het beoefenen van kunst zou wijden.
Hooft is tweemaal getrouwd geweest. In 1610 trouwde hij met Christina van Erp, die in 1624 op 32-jarige leeftijd overleed nadat eerder vier kinderen waren gestorven. Na haar dood hertrouwde Hooft in 1627 met Leonora Hellemans (1595-1661). Zijn weduwe kocht het pand op Keizersgracht 65, dat het echtpaar al jaren bewoonde.
Recensie:
Warenar is geschreven in de vorm van een toneelstuk en valt onder de genre komedie, dit kunnen we alleen al afleiden uit de titel waarin Warenar, het stukje nar, staat voor gek. Warenar is namelijk zeer gierig, zo gierig dat hij beschreven wordt als een ‘gek’. Het boek begint met een proloog en wordt vervolgens opgedeeld in verschillende ‘bedrijven’ die weer bestaan uit verschillende tonelen. Het hele verhaal loopt in chronologische volgorde op twee flashbacks na. De structuur van het boek is een belangrijk aspect van het verhaal om het goed te kunnen begrijpen. In de tijd dat dit boekje geschreven is, 1616, was het zeer normaal om in zo een stijl te schrijven, vooral P.C. Hooft deed dit vaak. Het boek is in oud Nederlands geschreven wat het zeer typerend voor deze tijd maakt. Dit zorgt er wel voor dat het meer tijd kost om het boek goed te kunnen lezen en begrijpen. P.C. wil de lezer overduidelijk een boodschap meebrengen met het lezen van zijn boek, hij wil de mens wijzen op zijn gebrek. Ook wil Hooft een weergave creëren over het Amsterdamse volksleven in die tijd.

Hooft is echter niet de eerste die over dit onderwerp schrijft, het is namelijk een reactie op Aulularia van Plautus. Hij schrijft het als een soort bewerking van het toneelstuk waar hij het op gebaseerd had. De thematiek en motieven zijn ongeveer gelijk aan elkaar, het is niet identiek.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>