Recensie Hoe ik talent voor het leven kreeg

Auteur: Rodaan Al Galidi
Jaar uitgave:
2016
Uitgeverij:
Jurgen Maas
Plaats:
Amsterdam
Aantal pagina’s:
462
Genre: R
oman (?)

 

 

Samenvatting:
Rodaan al Galidi beschrijft hoe de verteller op Schiphol wordt behandeld en wat er vervolgens allemaal gebeurt. Daar zitten schokkende gebeurtenissen bij waarbij ik me nauwelijks kan voorstellen dat dit echt in Nederland gebeurt. Rodaan Al Galidi beschrijft dat bij vreemdelingenzaken geldt ‘regels zijn regels’ , maar af en toe worden die regels om onverklaarbare redenen gewijzigd. Hij beschrijft hoe hij veroordeeld wordt tot nietsdoen, zich melden en wachten op post van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND).

Rodaan beschrijft in dit boek zijn ervaringen en over de manier waarop sinds de jaren negentig wordt omgesprongen met vluchtelingen, politiek dan wel economisch. Rodaan verteld dat alle namen in dit boek fictief zijn, maar een aantal ambtenaren van de Sociale Dienst en van de Vreemdelingenpolitie en sommige baliemedewerkers van het AZC en vrijwilligers zullen zich wel achter de oren krabben.

Rodaan laat Semmierv (de hoofdpersoon in het boek) natuurlijk vooral zijn kant van het verhaal vertellen, maar het is niet eendimensionaal. Hij geeft een kijkje in hoe het in een asielzoekerscentrum toegaat. Hij beschrijft medewerkers, vriendelijke en onvriendelijke. Hij beschrijft hoe hij buiten het AZC niet wordt herkend door medewerkers.

Hij ontziet ook zijn medebewoners niet. Een bont gezelschap mensen, heel treffend neergezet. Er zijn wel degelijk ook toneelspelers bij. Die krijgen vaak nog het meeste voor elkaar. Een van de bewoners wordt bijv. plotseling een ‘oprecht christen’ als hij merkt dat dit maakt dat hij versneld door de procedure komt en toegelaten wordt in Nederland. Hij beschrijft ook de beeldschone Russische Jelena, die met haar schoonheid iedereen in verwarring achter laat. En de vrouw die met haar naaimachine kleren repareert maar op een dag de naaimachine in moet leveren omdat een medewerker haar verdenkt van ‘geld verdienen’. Hij beschrijft hoe je met geld of als homoseksueel sneller een vergunning krijgt. Hoe een eerlijk verhaal minder snel wordt geloofd, hoe hij vol wantrouwen opnieuw wordt verhoord en elk woord wordt gecheckt met zijn eerdere verhaal.

Hoe ik talent voor het leven kreeg is een roman over angst, onzekerheid, willekeur en uitzichtloosheid. Velen worden depressief, gek, slaafs, monddood, lethargisch of maken zelfs een eind aan hun leven. Een stuk of acht (!) gedurende het verblijf van Semmier in het AZC in de kleine Nederlandse stad.

Rodaan beschrijft hoe Semmier tussen schapen in een vrachtwagen van Irak naar Jordanië reist. Met allerlei smokkelaars en valse paspoorten langs de grenzen in verschillende Aziatische landen. Hoe hij in Nederland komt, hoe hij ten einde raad dan maar in Duitsland probeert asiel te krijgen, maar weer terug gestuurd wordt naar Nederland. Hoe belangrijk een paspoort is omdat je zonder niets bent.

Mijn mening:
Ik heb mijn mening deze keer ook een beetje in de samenvatting verwerkt.
Ik vind dit een erg mooi boek. Al begin ik me als nederlander wel een beetje te schamen. Rodaan is kritisch op Nederland, maar het boek is helemaal niet zeurend, zelfs een beetje humoristisch. Ik zou dit boek een 8 geven.

Recensie Het bittere kruid

Auteur: Marga Minco
 Jaar uitgave: 1957
Uitgeverij:
Uitgeverij Prometheus Bert Bakker
 Plaats: Amsterdam
Aantal pagina’s:
96
Genre: 
autobiografisch proza

 

 

Samenvatting:
Het verhaal speelt zich af in de tweede wereld oorlog. De ik-persoon woont samen met haar familie in Breda. Ze zijn joods en krijgen daardoor veel moeiljkheden, ookal denkt haar vader in het begin dat het wel mee gaat vallen.
De ik-persoon is erg ziek in het eerste jaar van de oorlog. Haar ouders verhuizen ondertussen naar Amersfoort en trekken in bij Dave (de broer van de ik-persoon).
De ik-persoon wordt ontslagen uit het ziekenhuis en mag dus naar huis (in Amersfoort). Enkele weken later komt haar vader met een aantal gele sterren thuis, die op de jassen van hen genaaid moeten worden.
Op en dag komen de duitsers en worden haar ouders opgepakt. De ik-persoon weet te ontsnappen. Samen met Dave en zijn vrouw (Lotte) reizen ze naar Utrecht waar een onderduikadres is. Lotte en Dave worden opgepakt. De ik-persoon is nu alleen, maar krijgt via een kennis (Wout) een onderduikadres op het platteland.
Aan het einde van de oorlog is alleen haar oom in Zeist er nog. Ze zoekt hem op. Haar oom wil niet geloven dat al zijn familieleden zijn omgekomen. Hij blijft telkens bij het tramstation wachten totdat er een familielid terug komt. Dit gebeurt natuurlijk niet. Uiteindelijk sterft ook hij.

Mijn mening:
Dit boek is een autobiografie. De schrijver verteld over haar ervaringen toen ze jong was in de oorlog.
Het is een triest boek. Ik vind het een mooi boek, Marga beschrijft goed hoe angstig het leven als jood in die tijd was.

Recensie Het gouden ei

Auteur: Tim Krabbé
Jaar uitgave:
1984
Uitgeverij:
Prometheus
Plaats:
Amsterdam
Aantal pagina’s:
98
Genre:
misdaadsroman

 

 

Samenvatting:
In het boek gaan Rex en Saskia, een liefdeskoppel, samen op vakantie naar Frankrijk. Onderweg moeten ze tanken. Saskia gaat afrekenen en naar het toilet bij het tankstation. Ze blijft erg lang weg. Rex vraagt zich na een tijdje af waar ze blijft en gaat naar haar opzoek. Ze blijkt spoorloos verdwenen. Niemand heeft haar gezien.
Rex ontmoet later een andere vrouw: Lieneke. Acht jaar na de vermissing van Saskia trouwt hij met haar. Toch blijft de vermissing in zijn hoofd zitten. Hij besluit een advertentie in de krant te zetten. Er komt een man genaamd Raymond Lemorne op af. Hij is de moordenaar van Saskia, maar dit weet Rex niet. Raymond wil hem alleen vertellen wat er met Saskia is gebeurd, als Rex hetzelfde wilt ondergaan. Rex stemt daar mee in. Het blijkt dat Saskia levend onder de grond begraven is en Rex ondergaat hetzelfde lot. Lieneke snapt niks van de spoorloze verdwijning van Rex. 

Mijn mening:
Ik vind dit een mooi boek, met een spannend verhaal.  Het verhaal is ook nog eens vrij kort, wat er voor zorgt dat het makkelijk wegleest. Tim Krabé heeft een mooie schrijfwijze. De emoties beschrijft hij goed.
Ik zou dit boek een 7,5 geven.

Recensie Turks fruit

Auteur: Jan Wolkers
Jaar uitgave:
1969
Uitgeverij: Meulenhoff
Plaats: Amsterdam
Aantal pagina’s: 189
Genre: Psychologische roman

 
Samenvatting:
De eerste keer dat de ik-persoon Olga ontmoet, is wanneer hij wilt liften en Olga voor hem stopt. De ik-persoon beschrijft hoe mooi hij haar vindt. Blijkbaar ziet Olga hem ook wel zitten, want de rit resulteert meteen tot een vrijpartij op een parkeerplaats in de auto. Uiteindelijk eindigt de autorit in een ongeluk. Na dit ongeluk zien ze elkaar lange tijd niet meer. De ik-persoon reist meerdere malen naar Alkmaar in de hoop haar tegen te komen. Hij probeert haar ook telkens te bellen, maar haar moeder laat haar niet aan de telefoon komen. Uiteindelijk ziet hij haar voor de tweede keer op het terras van een poffertjeskraam.

Na nog wat erotische ervaringen, besluiten ze te gaan samenwonen en te trouwen. De tijd dat ze samen zijn wordt uitgebreid beschreven door de ik-persoon; hoe Olga model staat voor de beelden die de ik-persoon maakt als kunstenaar en hoe ze samen seks hebben. Ook beschrijft de ik-persoon de relatie met de ouders van Olga. Hij vindt de vader van Olga een aardige, dikke man. De moeder van Olga vindt hij een heks, dit benadrukt hij ook vaak in het verhaal.
In het huwelijk van Olga en de ik-persoon speelt de moeder van Olga ook een grote rol. Ze probeert steeds contact met Olga te zoeken en duidelijk te maken dat de ik-persoon niet de geschikte man voor haar is. Steeds meer begint Olga hier zelf in te geloven.
Op een moment, wordt Olga telefonisch door haar moeder uitgenodigd voor een diner met haar familie en zakenmensen. De ik-persoon mag ook komen. Olga begint te flirten met een zakenman, terwijl de ik-persoon er bij is. De ik-persoon weet niet wat hij moet doen. Hij is woedend. Hij wordt er zo misselijk van dat hij uiteindelijk de hele tafel onder kotst. Dit is dan ook het moment waarop hun liefdesrelatie eindigt.

De ik-persoon komt in een diep dal terecht. Hij blijft hele dagen in bed liggen kijkend naar naaktfoto’s van Olga en verlangt terug naar de tijd dat ze samen gelukkig waren. Hij heeft seks met vele vrouwen en meisjes, omdat hij zich beter wil voelen en niet wilt denken aan het verlies van Olga.
Olga is nu met een amerikaanse ingenieur getrouwd en is van plan met hem naar Amerika te vertrekken. De ik-persoon krijgt af en toe nog brieven van haar waarin ze verteld hoe ze het daar heeft. Dit worden er steeds minder, tot ze ineens weer voor de deur van de ik-persoon staat. Ze is gescheiden van de amerikaan. Ze voelt zich dood ongelukkig. Ook moet ze naar de dokter omdat ze regelmatig last heeft van haar buik en hoofd. Ze blijkt kanker te hebben en haar gezondheid gaat heel snel achteruit. Ze vraagt regelmatig of de ik-persoon in het ziekenhuis langs wil komen. Dat doet hij natuurlijk. Ze wordt langzamerhand kaal en sterf uiteindelijk met een pruik op.

Mijn mening:
Ik vindt dit boek zeker een aanrader. De manier van schrijven van Wolkers spreekt me erg aan. Aan het begin had ik het idee dat dit boek voornamelijk om de seks draaide, maar gaande weg kwam ik erachter dat er een heel sterk verhaal aan verbonden is.

 

Recensie Karel ende Elegast

Auteur: onbekend
Jaar uitgave: 1270 (ca.)
Uitgeverij:
Amsterdam University Press (Tekst en Context)
Plaats:Amsterdam
Aantal pagina’s:
96
Genre:
Karelroman

 

 

Samenvatting:
Karel ligt rustig te slapen, als hij plotseling wakker wordt van een stem. Die stem zegt hem dat hij uit stelen moet gaan. Karel wil eerst geen gehoor geven aan deze opdracht, want een koning gaat nu eenmaal niet uit stelen. Als de stem hem voor de derde keer maant, beseft Karel dat het God is die hem deze opdracht geeft en kan hij niet anders dan doen wat God hem zegt – ook al begrijpt hij er niets van. Het paleis is in diepe rust verzonken als Karel op pad gaat. In het bos komt hij zijn verbannen vazal Elegast tegen, die Karel wel wil helpen. Samen gaan ze op weg naar het kasteel van Eggerik, de broer van Karel. Daar gebeuren allerlei wonderlijke dingen en wordt ook duidelijk waarom Karel deze merkwaardige opdracht kreeg.

Mijn mening:
Het boek is simpel geschreven en heeft naar mijn mening niet heel veel diepgang. Al zou dat in de tijd dat het geschreven is waarschijnlijk anders gezien worden. Toch vind het een leuk verhaaltje!

Recensie Birk

Auteur: Jaap Robben
Jaar uitgave:
2014
Uitgeverij:
De Geus
Plaats:
Breda
Aantal pagina’s:
256
Genre:
ontwikkelingsroman

 

 

Samenvatting:
De 9-jarige jongen Mikael woonde samen met zijn vader en moeder op een afgelegen eiland. Op een dag verdwijnt de vader van Mikael, Birk, in zee. Hij probeerde de bal van Mikael te redden, maar kon daarna niet meer ontsnappen aan de stroming. Mikael komt die dag alleen weer terug bij hun huis en verzwijgd de verdwijning van zijn vader, ook omdat hij het niet goed lijkt te begrijpen.Het lichaam van Brik wordt nooit terug gevonden.
De moeder van Mikael, Dora, kan de dood van haar man niet verwerken. Ze geeft haar 9-jarige zoon de schuld. Toch wil ze hem ook bij haar houden op het eiland, omdat ze hem wil beschermen en misschien omdat het haar enige herinnering is aan haar man: Birk.

Mijn mening:
Ik ben dit boek gaan lezen, omdat ik een boek voor Nederlands moest kiezen en aan mijn moeder om raad vroeg. Ik vroeg om een leuk boek. Ze zei dat ik dan dit boek niet moest lezen, omdat het erg zielig en eenzaam was. Dat maakte me ook wel nieuwsgierig, dus ben ik juist dit boek gaan lezen.

Het boek heeft me echt geraakt. De eenzaamheid van Mikael wordt heel goed beschreven. Eigenlijk de totale eenzaamheid op het eiland. Het heeft me erg aan het denken gezet.
Als ik een cijfer zou moeten geven voor hoe leuk ik het boek vind dat zou het een 1 zijn. Maar als ik cijfer zou moeten geven voor hoe mooi ik het boek vind dan zou het een 9 zijn.

Recensie Warenar

Auteur: P.C. Hooft
Jaar uitgave: 
1617
Uitgeverij:
 Cornelis Lodowijcksen vander Plassen
Plaats: 
Amsterdam
Aantal pagina’s: 
96
Genre: 
blijspel

 

 

Samenvatting:
Warenar is achterdochtig, hij denkt dat Reym, de dienstmeid, van zijn pot die vol met goud zit, afweet. Ze mag niemand in het huis laten. De zuster van de buurman Rijckert, Geertruyd wil hem aan een vrouw koppelen voor het nageslacht. Rijckert wil wel wat met de dochter van Warenar.

Warenar gaat ermee akkoord dat Rijckert met Klaartje trouwt, maar Rijckert moet de kosten betalen. Klaartje is al negen maanden zwanger, wat alleen Reym weet.
In het tweede bedrijf worden de voorbereidingen voor het huwelijk getroffen. De kok en hulp moeten naar het huis van Warenar. Warenar denkt dat ze voor zijn pot met goud komen. Hij besluit zijn pot ergens anders te verstoppen.
Rijckert noemt de nadelen van rijke vrouwen.
Lecker vindt de pot met goud. Ritsert, de zoon van Geertruyd, vertelt dat Klaartje zwanger is van hem en vraagt Warenar of hij haar mag trouwen. Warenar dacht eerst dat hij zijn pot met goud had gestolen.
Ritsert komt erachter dat Lecker de pot gestolen heeft. Hij gaat met hem naar Warenar zijn huis. Reym haalt de schoonmoeder, Geertruyd, op voor de bevalling. Ze zegt dat het goedkoop is, een huwelijk en geboortefeest in één.
Warenar krijgt zijn pot terug, maar geeft deze aan Ritsert. Ritsert beloofd hem (Warenar) te verzorgen. Er wordt een jongen geboren!!!

Mijn mening:
Het verhaal wordt verteld als toneelstuk, omdat het oorspronkelijk ook een toneelstuk was. Dit maakt het lezen een beetje saai en langdradig.
Ik vond dit boek niet echt leuk.

 

Recensie de Aanslag

Auteur: Harry Mulisch
Jaar uitgave: 
1982
Uitgeverij:
 De Bezige Bij
Plaats: 
Amsterdam
Aantal pagina’s: 
264
Genre: 
psychologische roman

 

 

Samenvatting:
De Aanslag verteld het verhaal van de 12-jarige Anton Steenwijk. Hij woonde tijdens de Tweede Wereldoorlog in Haarlem.

In januari 1945 klonken er schoten voor het huis van de familie Steenwijk. De NSB’er en politie-officier Ploeg lag dood voor het huis van buurman Korteweg. Buurman Korteweg legden het lijk voor Antons huis neer. De Duitsers ontdekken dan het lijk van Ploeg. Ze onderzochten het huis van de familie Steenwijk en staken het daarna in brand. Anton werd in Heemstede in een cel gestopt bij een gewond meisje dat hem troost en met hem praat. Na enkele uren werd Anton weer teruggebracht naar Haarlem, en vandaar ging hij met een konvooi naar Amsterdam, op weg naar zijn oom.

Na de bevrijding wordt duidelijk dat de ouders van Anton en zijn broer Peter op de avond van de aanslag op Ploeg zijn neergeschoten. Anton blijft bij zijn oom en tante wonen. In 1952 ging Anton naar een feestje in Haarlem, de eerste keer na de aanslag dat hij terugkwam in zijn geboortedorp. HIj ontdekt dat er een gedenk-monument is opgericht, waarop ook de namen van Antons ouders stonden.

Na zijn examen medicijnen ging Anton op kamers wonen. In 1956 kwam Anton zijn vroegere vriendje Fake Ploeg, de zoon van de vermoorde NSB-er tegen in een demonstatie. Anton nodigde Fake uit om binnen te komen. Fake verdedigde zijn vader en zei dat de communisten verantwoordelijk waren voor de dood van zijn ouders. Anton probeerde hem ervan te overtuigen dat zijn vader wel fout zat.

Na Antons artsexamen trouwt hij in 1961 met Saskia de Graaff. Op een begrafenis in 1966 ontmoet hij oud-verzetstrijder Takes. Hij verklaart degene te zijn die Ploeg had doodgeschoten. Hij had het samen gedaan met zijn vriendin Truus Coster. Zij was de vrouw die Anton jaren geleden in de cel had ontmoet. Later kwam hij oud buurvrouw Karin Korteweg tegen. Ze verklaart dat ze het lijk van Ploeg verplaatst hadden om de hagedissen van meneer Korteweg te sparen. En dat viel toch wel zuur bij Anton.

Mijn mening:
Ik vind dit boek mooi geschreven. Het is niet erg spannend, maar zeker niet saai!

 

 

Recensie Hersenschimmen

Auteur: J. Bernlef
Jaar uitgave: 
1984
Uitgeverij:
 Querido
Plaats: 
Amsterdam
Aantal pagina’s: 
181
Genre: 
psychologische roman

 

 

Samenvatting:
Maarten Klein, de hoofdpersoon, realiseert zich dat hij steeds vergeetachtiger wordt. Zijn concentratievermogen wordt steeds kleiner, het lezen gaat hem moeilijk af. Zijn gedachten dwalen steeds af naar vroeger en daar handelt hij ook naar.

Plotseling denkt hij dat hij naar een vergadering moet, maar hij heeft kan zijn papieren niet vinden. Toch gaat hij naar de vergadering. Vera, zijn vrouw is niet thuis. Hij kan de sleutels niet vinden en forceert de deur. De plaats waar de vergadering gehouden zou worden is een leegstaand vakantiehuis. Daar realiseert hij na een tijdje dat hij in de war is.
De dokter raadt Vera aan om aan de hand van een fotoalbum de herinneringen van hem te ordenen. Maarten dementeert echter steeds meer.
Als Vera weg moet sluit ze alle ramen en deuren, want anders gaat Maarten er vandoor. Hij gaat steeds meer op in zijn jeugdjaren, dan denkt hij vaak dat Vera zijn moeder is.
Als het voor Vera niet meer uit te houden is komt er een verzorgster in huis. Hij heeft injecties nodig die hem kalmeren. Hij denkt dat de verzorgster, zijn dochter Kitty is.
Op een gegeven moment moet hij naar de kliniek, omdat terwijl hij zonder jas door de duinen wandelt. De vuurtorenwachter die hem oppikt ziet hij aan voor Amerikanen die Nederland komen bevrijden.
Na dit incident is de schrijfstijl gelijk aan het aftakelingsproces veranderd. Het zijn dan korte zinnen met veel punten geworden.

Mijn mening:
Dit boek is heel mooi geschreven. Het geeft een heel goed beeld van dementie. Het was soms even puzzelen om te begrijpen wat er nou eigenlijk gebeurde, maar dit kwam natuurlijk omdat de hoofdpersoon zelf ook niet wist wat er gebeurde.
Ik raad dit boek zeker aan.

 

Recensie Bint

Auteur: Ferdinand Bordewijk
Jaar uitgave:
1934
Uitgeverij:
De Gemeenschap
Plaats:
Utrecht
Aantal pagina’s:
131
Genre:
Dystopie

 

 

Samenvatting:
De nieuwe Nederlands leraar,  de Bree komt op de school van Bint (de directeur) te werken.  Omdat de vorige Nederlandse leraar is weggepest door de klas 4D. Op de school zijn orde en tucht erg belangrijk. De Bree moet aan vier klassen les geven, hij ziet deze klassen als wezens en geeft ze een verschillende naam: “de grauwe”, “de bruine”, “de bloemenklas” en “de hel”.
De ergste klas is 4D, deze klas noemt de Bree dan ook “de hel”. Hij verklaart direct de oorlog aan deze klas. De klas werkt volgens hem optimaal als hij erg streng is en orde houdt door bevelen te geven.
De jongen, van Beek, pleegt zelfmoord omdat hij slechte cijfers haalt omdat hij volgens de leraren niet goed presteert. Gevolgd op deze zelfmoord komt er een opstand. Deze opstand wordt afgeslagen door “de hel”, wat Bint met hen had afgesproken.
Aan het eind van het jaar zou de Bree weer weg gaan, omdat hij eigenlijk slechts een vervanging was als leraar Nederlands. Hij wil toch blijven. In het volgende jaar komt hij weer op school en blijkt Bint niet meer de directeur te zijn.

 

Mijn mening:
Ik vond dit boek redelijk saai, dit omdat het verhaal niet echt spannend geschreven is. Verder vond ik het verhaal een beetje apart en kon ik me er niet echt een voorstelling van maken.