Recensie Hoe ik talent voor het leven kreeg

Auteur: Rodaan Al Galidi
Jaar uitgave:
2016
Uitgeverij:
Jurgen Maas
Plaats:
Amsterdam
Aantal pagina’s:
462
Genre: R
oman (?)

 

 

Samenvatting:
Rodaan al Galidi beschrijft hoe de verteller op Schiphol wordt behandeld en wat er vervolgens allemaal gebeurt. Daar zitten schokkende gebeurtenissen bij waarbij ik me nauwelijks kan voorstellen dat dit echt in Nederland gebeurt. Rodaan Al Galidi beschrijft dat bij vreemdelingenzaken geldt ‘regels zijn regels’ , maar af en toe worden die regels om onverklaarbare redenen gewijzigd. Hij beschrijft hoe hij veroordeeld wordt tot nietsdoen, zich melden en wachten op post van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND).

Rodaan beschrijft in dit boek zijn ervaringen en over de manier waarop sinds de jaren negentig wordt omgesprongen met vluchtelingen, politiek dan wel economisch. Rodaan verteld dat alle namen in dit boek fictief zijn, maar een aantal ambtenaren van de Sociale Dienst en van de Vreemdelingenpolitie en sommige baliemedewerkers van het AZC en vrijwilligers zullen zich wel achter de oren krabben.

Rodaan laat Semmierv (de hoofdpersoon in het boek) natuurlijk vooral zijn kant van het verhaal vertellen, maar het is niet eendimensionaal. Hij geeft een kijkje in hoe het in een asielzoekerscentrum toegaat. Hij beschrijft medewerkers, vriendelijke en onvriendelijke. Hij beschrijft hoe hij buiten het AZC niet wordt herkend door medewerkers.

Hij ontziet ook zijn medebewoners niet. Een bont gezelschap mensen, heel treffend neergezet. Er zijn wel degelijk ook toneelspelers bij. Die krijgen vaak nog het meeste voor elkaar. Een van de bewoners wordt bijv. plotseling een ‘oprecht christen’ als hij merkt dat dit maakt dat hij versneld door de procedure komt en toegelaten wordt in Nederland. Hij beschrijft ook de beeldschone Russische Jelena, die met haar schoonheid iedereen in verwarring achter laat. En de vrouw die met haar naaimachine kleren repareert maar op een dag de naaimachine in moet leveren omdat een medewerker haar verdenkt van ‘geld verdienen’. Hij beschrijft hoe je met geld of als homoseksueel sneller een vergunning krijgt. Hoe een eerlijk verhaal minder snel wordt geloofd, hoe hij vol wantrouwen opnieuw wordt verhoord en elk woord wordt gecheckt met zijn eerdere verhaal.

Hoe ik talent voor het leven kreeg is een roman over angst, onzekerheid, willekeur en uitzichtloosheid. Velen worden depressief, gek, slaafs, monddood, lethargisch of maken zelfs een eind aan hun leven. Een stuk of acht (!) gedurende het verblijf van Semmier in het AZC in de kleine Nederlandse stad.

Rodaan beschrijft hoe Semmier tussen schapen in een vrachtwagen van Irak naar Jordanië reist. Met allerlei smokkelaars en valse paspoorten langs de grenzen in verschillende Aziatische landen. Hoe hij in Nederland komt, hoe hij ten einde raad dan maar in Duitsland probeert asiel te krijgen, maar weer terug gestuurd wordt naar Nederland. Hoe belangrijk een paspoort is omdat je zonder niets bent.

Mijn mening:
Ik heb mijn mening deze keer ook een beetje in de samenvatting verwerkt.
Ik vind dit een erg mooi boek. Al begin ik me als nederlander wel een beetje te schamen. Rodaan is kritisch op Nederland, maar het boek is helemaal niet zeurend, zelfs een beetje humoristisch. Ik zou dit boek een 8 geven.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>