Tuschinksi

Sylvana Grootegoed D4H2

Film

1 juni 2010

The Ghost Writer

Regisseur: Roman Polanski

 “Wanneer de succesvolle Britse ghostwriter, ‘The Ghost’ (Ewan McGregor) instemt om de memoires te schrijven van de vroegere premier van Groot-Brittannië, Adam Lang (Pierce Brosnan), lijkt dat de kans van zijn leven te zijn, maar al snel veranderd die droom in een nachtmerrie.” Pathe.nl 

 Ik denk dat het wel een spannende film is met een goed verhaal, maar ik verwacht niet dat dit dé film word waar iedereen het over zal hebben.

Wat mij opviel was dat ook al was het in Amerika dat het weer net was zoals in Groot-Brittannië (waar Adam Lang vandaan kwam). De beelden waren grauw en zakelijk. Het huis was hermetisch afgesloten van de buitenwereld. Het verhaal vond ik meeslepend alleen het einde snapte ik niet.

De film gaf mij het gevoel alsof er in het huis stiekeme en geheime dingen gebeurde, doordat alles zwaar beveiligd was en het kil was ( veel zwart en grauw)

Het spannendste deel van de film vond ik het stukje toen de Ghost writer ‘inbrak’ in het kantoor van Adam Lang en zo achter allemaal dingen kwam uit het verleden van Lang, ook het stukje waar hij achterna gezeten word door de vijand.

Het begin boeide  me niet zoveel, ik snapte toen nog niet veel van het verhaal en het was een beetje onduidelijk waar het nou eigenlijk over ging.

Wanneer de succesvolle Britse ghostwriter, ‘The Ghost’ instemt om de memoires te schrijven van de vroegere premier van Groot-Brittannië, Adam Lang, lijkt dat de kans van z’n leven te zijn. Hij vliegt naar het Amerikaanse huis van Adam Lang om de onafgemaakte biografie te kunnen voltooien van zijn voorganger die bij een ongeluk is omgekomen. De reputatie van de voormalige premier ligt onder vuur vanwege de beschuldiging dat hij op de hoogte was van het illegaal uitleveren van verdachte terroristen aan de CIA ten tijde van zijn premierschap. Het eiland waar Adam Lang samen met zijn vrouw Ruth en zijn persoonlijke assistente en tevens minnares Amelia en ook ‘The Ghost’ verblijft, wordt omringd door verslaggevers en demonstranten. Tijdens zijn schrijfwerk ontdekt ‘The Ghost’ geheimen die niet alleen de wereldpolitiek op haar grondvesten zal doen schudden, maar ook zijn eigen leven in gevaar zal brengen.

Het genre van de film is drama en thriller. Het verhaal speelt zich af anno 2009 (in het heden) en volgens het verhaal op een eiland voor de Amerikaanse kust, maar het zou net zo goed in Engeland kunnen zijn.

De film is een verfilming van het boek ‘The Ghost’ van Robert Harris. De film neemt niet veel tijd in beslag. Ik denk dat de tijd waarin het memoires wordt geschreven niet heel lang is. Zo’n 5 maanden duurt de verhaallijn.

Muziek speelt een belangrijke rol in de film, onder heel veel scènes hoor je dramatische of spannende muziek, die sfeer aan de beelden geven. Geluid speelt ook een rol doordat er best veel special effects en spannende scènes in de film zitten is bijvoorbeeld het geluid van piepende banden een essentieel deel.

Doordat de camera’s snel bewegen en meerijden met de acteurs geeft het een spannend beeld aan de film. Ook is er gebruik gemaakt van vogelvlucht aspect.

De film is zo vormgegeven dat het lijkt alsof het heel echt is en het geeft een beeld van het leven van een ghostwriter maar dan in het ergste geval wat je kan overkomen. De montage is zo in elkaar gezet dat de beelden vlug en krachtig in beeld komen.

Ik vond de film interessant, het is weer eens wat anders dan de romantische komedies. Maar thriller vond ik hem niet heel erg, alleen op het einde.

Ik heb de trailer bekeken, ervoor en erna, en ik vind dat de film wel aan zijn verwachting heeft voldaan, omdat ik het verhaal me precies zo had voorgesteld en de trailer niet te veel verhaal liet zien.

Ik denk wel dat de regisseur duidelijk heeft gemaakt wat hij met de film bedoelde. Doormiddel van geluid/muziek en montage.

Ik vond het een goede film, hij duurde 2 uur maar daar merkte je niks van doordat de montage vlug was en de verhaallijn niet langdradig was.

Oude Kerk

World Press Photo

 Sylvana Grootegoed D4H2

Beeldende kunst

Op 1 juni gingen wij naar World Press Photo in de Oude Kerk in Amsterdam. Een vakjury heeft de mooiste of schokkendste foto’s tentoon gesteld in de Oude Kerk. In totaal hangen er 62 winnaars van het afgelopen jaar.

Het is dus een foto tentoonstelling. Er hangen foto’s uit verschillende categorieën; Hard nieuws, Reportage, Mensen in het nieuws, Sportnieuws, Sportachtergronden, Hedendaagse kwesties, Dagelijks leven, Portretten, Kunst & Entertainment en Natuur.

Sommige reportages die er hangen hebben een functie; zoals bijvoorbeeld een bepaalde kwestie aan het licht stellen zoals hongersnood in Afrika. Maar bijvoorbeeld natuurfoto’s zijn puur esthetisch bedoeld.

Ik vind fotografie leuk, dus ik verwacht mooie foto’s en schokkende reportages. Ik vond de foto’s erg indrukwekend, interessant en shockend. Wat me opviel was dat er veel foto’s waren in de categorie mensen in het nieuws & reportage.

Ik vond de foto’s die schokkend waren het mooist en interessantst, ook de winnaar van 2010 vond ik heel mooi. Minder vond ik de foto’s van de natuur en de sportfoto’s.

De foto’s zijn gedrukt op grote kartonnen borden met uitleg naast de foto’s. Elke foto is ongeveer 1 meter breed. Aan weerszijde staan foto’s afgedrukt en door het hele gebouw staan stellages met de foto’s erop.

De foto’s zijn voornamelijk in liggend afgedrukt. Veel fotografen van de tentoonstelling zijn professionele fotografen of journalisten. Voornamelijk op de foto’s zie je dat mensen op de voorgrond staan of dynamische uitdrukkingen zijn weergeven. Het kunstwerk bevindt zich in de Oude Kerk in Amsterdam, wat wel bij de foto’s past, die soms toch wat gruwelijk zijn en in de kerk liggen ook oude lichamen van belangrijke mensen en je voelt de oudheid en de geschiedenis als je binnenkomt. Veel foto’s zijn zeer realistisch en geven een beeld van de wereld zoals wij hem niet zien hier in de westerse wereld.

Veel foto’s zijn donker en de foto’s stralen een bepaalde sfeer uit. Maar sommige foto’s zijn ook overdag genomen en zijn dus licht maar hebben bijvoorbeeld weer een zwaar contrast met de personen die op de voorgrond staan.

Opvallende details zijn dat veel foto’s donker zijn, veel krachtige gezichtsuitdrukkingen waaraan je bijna kunt aflezen hoe diegene zich voelt of wat eraan de hand is. En veel foto’s schuilt een verhaal achter die schokkend of juist mooi is.

1ste prijs winnaar hard nieuws

Ik vind de foto’s mooi om te zien, maar ik zou niet elk jaar er naar toe gaan want de foto’s staan ook gewoon op de site. En je proeft wel een bepaalde sfeer in de kerk maar niet veel meer dan als dat je de site bezoekt 

Voorafgaand had ik al de site bezocht, dus veel verassingen waren er niet meer. Toch gaf de locatie een soort extra waarde aan de tentoonstelling, zo in het echt is het toch anders dan op internet.

Ik denk wel dat de bedenker van de tentoonstelling een goede keuze heeft gemaakt door met deze materialen te werken en deze locatie te kiezen.

De tentoonstelling vind ik een goede toevoeging aan de fotografische wereld omdat fotografen zo de kans krijgen om hun werk aan de buitenwereld te laten zien en zo een beetje faam te krijgen en het ‘normale’ publiek te laten zien wat ze kunnen.

Het concertgebouw

Sylvana Grootegoed D4H2

Muziek

 Het concert wat wij beluisterde was een uitvoering van het orkest van het concertgebouw. David Robertson was de dirigent. Hij was te gast in het concertgebouw, en was al vaker in Nederland geweest. Hij oefende net toen wij aankwamen. Toen wij op 1 juni kwamen was hij al bijna klaar met het stuk wat ze oefende.

Klassieke muziek is niet mijn soort muziek, dus ik verwacht er niet veel van. De man die ons begeleide zei dat we nog wel eens versteld konden staan over hoe mooi we het misschien konden vinden.

Deze muziek stukken werden uitgevoerd: Ravel – Le tombeau de Couperin Benjamin – Duet voor piano en orkest (Nederlandse première) Messiaen – Un vitrail et des oiseaux Keuris – Sinfonia in d kl.t. Stravinsky – Symfonie in drie delen.

De voorstelling had mooie en verassende melodiën, maar ik vond ze niet mooi. Het was zware muziek die wij te horen kregen. Het had een afwisselende hoogte, dan waren het lage tonen dan weer hoge.

Toen ik de muziek hoorde werd ik rustig en het deed me denken aan een bos waar het zo stil is dat je alleen je zelf hoort ademen.

Ik vond het mooi hoe gepassioneerd de mensen in het orkest waren over het stuk, ze waren met volle concentratie bezig en de begeleider vertelde ons dat ze over 1 stuk maar 3 dagen mogen oefenen, dan moet het af zijn. Het minst boeide me hoe het klonk, het was niet mijn smaak.

We hoorde klassieke muziek, het aantal leden van het orkest was niet zo groot. De muziek sprak voor zich. In het Concertgebouw worden vooral klassieke stukken opgevoerd maar ook andere stukken zoals jazz, kinderconcerten en wereldmuziek.

Veel grote en bekende stukken worden in de Grote zaal ten gehore gebracht, kleinere stukken zullen vaker in de Kleine zaal uitgevoerd worden. De muziek word niet gecombineerd met andere kunstvormen. Dit kan de essentie van de klassieke muziek veranderen.

Het Concertgebouw heeft de beste akoestiek van de wereld. Veel geluidstechnieken en versterking heeft het orkest dan ook niet nodig. De akoestiek heeft het mooiste en beste effect precies in het midden van de zaal, op rij 13.

Zo ver ik weet worden er geen speciale effecten gebruikt en is allen pure muziek zonder poespas.

Ik kan niet veel vertellen over de opbouw van het concert omdat we alleen een stukje bij het oefenen zijn geweest en veder niets hebben gehoord. Maar als ik zo naar de voorstellingsinhoud kijk heeft het wel variatie omdat de muziek van verschillende componisten is en elke componist zijn eigen stijl had. En elk muziekinstrument aan bod komt.

Ik denk dat de componist dit muziekstuk heeft gemaakt, omdat hij een andere kant van de klassieke muziek wilde laten horen, een kant die nog bijna niemand gehoord had en hij wilde hier mee bereiken dat veel meer mensen van klassieke muziek gaan houden.

Ik vond het concert verassend, omdat ik totaal niet van klassieke muziek hou ( één stuk vind ik wel heel mooi) maar dit liet een andere kant zien van klassieke muziek. De dirigent kwam ook met ons praten en we hebben veel geleerd over dirigeren en het bespelen van instrumenten.

We hadden bijna geen informatie over wat ons te wachten stond die dag. Ik wist wel dat er een orkest zou zijn dus het stereotype dat er was, van alleen maar klassieke muziek is wel verbroken en dat klassieke muziek saai is, is ook van de kaart geveegd.

Ik heb het concert niet bijgewoond maar ik vond de rondleiding en begeleiding zeer interessant en leuk. En we kregen veel achtergrond informatie over het gebouw en het orkest.

Het concertgebouw

Sylvana Grootegoed D4H2

Muziek

Het concert wat wij beluisterde was een uitvoering van het orkest van het concertgebouw. David Robertson was de dirigent. Hij was te gast in het concertgebouw, en was al vaker in Nederland geweest. Hij oefende net toen wij aankwamen. Toen wij op 1 juni kwamen was hij al bijna klaar met het stuk wat ze oefende.

Klassieke muziek is niet mijn soort muziek, dus ik verwacht er niet veel van. De man die ons begeleide zei dat we nog wel eens versteld konden staan over hoe mooi we het misschien konden vinden.

Deze muziek stukken werden uitgevoerd: Ravel – Le tombeau de Couperin Benjamin – Duet voor piano en orkest (Nederlandse première) Messiaen – Un vitrail et des oiseaux Keuris – Sinfonia in d kl.t. Stravinsky – Symfonie in drie delen.

De voorstelling had mooie en verassende melodiën, maar ik vond ze niet mooi. Het was zware muziek die wij te horen kregen. Het had een afwisselende hoogte, dan waren het lage tonen dan weer hoge.

Toen ik de muziek hoorde werd ik rustig en het deed me denken aan een bos waar het zo stil is dat je alleen je zelf hoort ademen.

Ik vond het mooi hoe gepassioneerd de mensen in het orkest waren over het stuk, ze waren met volle concentratie bezig en de begeleider vertelde ons dat ze over 1 stuk maar 3 dagen mogen oefenen, dan moet het af zijn. Het minst boeide me hoe het klonk, het was niet mijn smaak.

We hoorde klassieke muziek, het aantal leden van het orkest was niet zo groot. De muziek sprak voor zich. In het Concertgebouw worden vooral klassieke stukken opgevoerd maar ook andere stukken zoals jazz, kinderconcerten en wereldmuziek.

Veel grote en bekende stukken worden in de Grote zaal ten gehore gebracht, kleinere stukken zullen vaker in de Kleine zaal uitgevoerd worden. De muziek word niet gecombineerd met andere kunstvormen. Dit kan de essentie van de klassieke muziek veranderen.

Het Concertgebouw heeft de beste akoestiek van de wereld. Veel geluidstechnieken en versterking heeft het orkest dan ook niet nodig. De akoestiek heeft het mooiste en beste effect precies in het midden van de zaal, op rij 13.

Zo ver ik weet worden er geen speciale effecten gebruikt en is allen pure muziek zonder poespas.

Ik kan niet veel vertellen over de opbouw van het concert omdat we alleen een stukje bij het oefenen zijn geweest en veder niets hebben gehoord. Maar als ik zo naar de voorstellingsinhoud kijk heeft het wel variatie omdat de muziek van verschillende componisten is en elke componist zijn eigen stijl had. En elk muziekinstrument aan bod komt.

Ik denk dat de componist dit muziekstuk heeft gemaakt, omdat hij een andere kant van de klassieke muziek wilde laten horen, een kant die nog bijna niemand gehoord had en hij wilde hier mee bereiken dat veel meer mensen van klassieke muziek gaan houden.

Ik vond het concert verassend, omdat ik totaal niet van klassieke muziek hou ( één stuk vind ik wel heel mooi) maar dit liet een andere kant zien van klassieke muziek. De dirigent kwam ook met ons praten en we hebben veel geleerd over dirigeren en het bespelen van instrumenten.

We hadden bijna geen informatie over wat ons te wachten stond die dag. Ik wist wel dat er een orkest zou zijn dus het stereotype dat er was, van alleen maar klassieke muziek is wel verbroken en dat klassieke muziek saai is, is ook van de kaart geveegd.

Ik heb het concert niet bijgewoond maar ik vond de rondleiding en begeleiding zeer interessant en leuk. En we kregen veel achtergrond informatie over het gebouw en het orkest.

Ik vond de voorstelling en de rondleiding zeer leuk om een keer mee te maken en het te beleven van achter de schermen. De begeleider liet ons beleven hoe het is om een orkest te leiden. Ik ben blij dat ik voor het concertgebouw heb gekozen.

http://www.youtube.com/watch?v=y_SI2EDM6Lo

Taio Cruz – Break your hart (pop)

Ik heb voor dit liedje gekozen, omdat ik het een leuk liedje vind en je steeds hetzelfde motief terughoort. Steeds hoor je een beat onder het liedje alleen het tempo of hoogte veranderd soms. het is lekker uptempo en je hoort steeds een soort klap onder de zang.

http://www.youtube.com/watch?v=wavpWRK6IX8&playnext_from=TL&videos=hpUmhIpg3-Y

Yolanda Be Cool – We no speak Americo ( house)

ik heb voor dit liedje gekozen omdat het een lekker zomers nummer is en je steeds hetzelfde deuntje hoort die steeds varieërt omdat het een mix is.

http://www.youtube.com/watch?v=eyCxsHPN1gs

Nelson Freitas – Rebound Chick ( Zouk)

Dit is een lekker relaxed nummer met rustige melodien. Toch hoor je steeds een terugkerend motief.

Dit is ons filmpje van ckv; met Renee B, Gabrielle & Sylvana.

http://www.youtube.com/watch?v=i95Gxnws-UM&hd=1

Henrik Ibsen (1828-1906)

Noorse schrijver

De Noorse schrijver Henrik Ibsen werd in maart 1828 in Skien geboren. Henrik Ibsen groeide op in een rijk gezin van een koopman, dat na een faillissement grote armoede kende. Deze gebeurtenis maakte een grote indruk op Hendrik. Op 15-jarige leeftijd ging Henrik Ibsen in de leer bij een apotheker. In de avond schreef hij gedichten en hierdoor ontstond zijn eerste toneelstuk: “Catilina”.

Henrik Ibsen werd bekend door zijn dramatische gedichten “Brand” (1866) en “Peer Gynt” (1867). In 1867 verscheen “Steunpilaren van de Maatschappij”. Ibsen schreef dit toneelstuk volgens de toen nieuwe opvattingen over het naturalisme. Geen overdreven dramatiek, maar acteurs en actrices, die gewone mensen van vlees en bloed speelden.

In de toneelstukken van Henrik Ibsen stond het idee voorop. Hij schreef over maatschappelijke problemen als vrouwenemancipatie en Darwinisme. De inhoud van zijn toneelstukken was voor zijn tijdgenoten soms zo schokkend, dat voorstellingen verboden werden. In sommige landen, zoals Noorwegen, Duitsland, Frankrijk en Engeland, werden zijn stukken in besloten gelegenheden gespeeld, om daardoor de censuur te omzeilen.

Belangrijke toneelstukken van Henrik Ibsen

Belangrijke toneelstukken van Henrik Ibsen zijn “Nora, een poppenhuis” (1879), “Spoken” (1881), “De wilde eend” (1884), “Rosmersholm” (1886), “Hedda Gabler” (1890) en “Johann Gabriel Borkmann” (1896).

Vertel iets over de tijd waarin het stuk, een poppenhuis geschreven is. Over de stijl van het stuk en leg verbanden met de theatergeschiedenis.

Het poppenhuis is in 1879 uitgebracht, maar werd pas veel later bekend in Nederland. Ook voor Nederland was ‘Een Poppenhuis’ vrij schokkend. Omdat er in dit toneelstuk een duidelijk maatschappelijk probleem voorkomt: vrouwenemancipatie.
Nora, de hoofdrolspeelster in dit toneelstuk, laat haar gezin in de steek om geld te verdienen voor haar zieke man. In die tijd was het niet gebruikelijk dat de vrouw werkte.

De theatergeschiedenis is zeker veranderd, mede door de toneelstukken van Ibsen. Omdat deze toneelstukken duidelijk de problemen in de maatschappij aangeven. De meeste toneelstukken gingen meestal over de liefde en andere zaken.

Het stuk gaat over een geheim. Wat is dit geheim? Wie zijn daarbij betrokken? Wat doet dit geheim met de personages?

Het geheim in het verhaal is dat Nora geld geleend heeft zonder toestemming van haar man Torvald. Torvald is ernstig ziek en alleen door een reis naar het zuiden te maken kan hij genezen. Wat erg veel geld kost. Nora verteld Torvald dat de erfenis van haar overleden vader binnen is gekomen. Maar ze heeft het zelf bij elkaar gespaard en een deel geleend. Nora heeft voor de lening de handtekening van haar vader vervalst. Ze heeft nog een grote schuld uitstaan bij Krogstad. Krogstad chanteert haar hiermee.

Wie zijn bij het geheim betrokken?

De betrokkenen zijn:

Nora(vrouw)
Krogstad (geldlener)
Torvald(man, advocaat)

Wat doet dit geheim met de personages?

Nora is erg blij dat ze het leven van Torvald heeft kunnen redden. Als Nora het aan Kristina vertelt, dreigt Krogstad alles te vertellen. Om op die manier aan een baan te komen. Nora besluit het geheim zelf maar kenbaar te maken. Torvald lost de schuld af en als Nora zich niet gelukkig meer voelt, verlaat ze Torvald en verhuist naar haar geboorteplaats.  

Hoe laat Henrik Ibsen het geheim uitkomen? Wat doet hij als schrijver om het geheim te introduceren?

Eigenlijk maakt Ibsen in het begin van het verhaal het geheim al bekend. Dit komt doordat hij Krogstad naar het huis van Nora laat komen en er een gesprek word gevoerd tussen die twee. Uit dit gesprek kan je al vrij snel opmaken wat er aan de hand is. Natuurlijk word het steeds duidelijker, als je het verhaal verder leest. Op een gegeven moment verteld Nora het zelf aan Helmer en is het geheim dus uitgekomen.

Aantal personen: 3

Scene

Sophie & Lucas waren dol gelukkig met elkaar, althans zo leek het. Ze zijn een gelukkig stel en verwachten binnenkort misschien een baby.

In de woonkamer, Sophie staat in de deuropening, Lucas zit tv te kijken op de bank

Lucas, roept Sophie(ernstig): Sophie, we moeten praten.

Sophie(geschrokken): Over wat?!

Lucas (serieus): Het gaat niet zo lekker op het werk, ik moet me nu echt concentreren. Kunnen we het uitstellen om zwanger te raken, dat kan ik er nu echt niet bij hebben.

Sophie( geschrokken & beduusd): Maar we hadden af gesproken dat..

Lucas (onderbreekt Sophie in haar zin): .. Ja, dat hadden we inderdaad afgesproken maar liefje, dat moet even wachten.

Sophie( Stormt de kamer uit, boos): Ik krijg nooit wat ik wil!

Even later, Lucas is alweer naar zijn werk vertrokken en Sophie is maar gaan schoonmaken. Ze krijgt een telefoontje…

De huis telefoon gaat over, Sophie zet de stofzuiger uit en neemt op. De telefoon ligt in de keuken.

“Met Sophie Florijn”

“Hallo, met Fleur, van vroeger!”

Sophie:“oooh, Fleur! Wat heb ik jou lang niet gesproken zeg, hoe is het met je?”

Fleur: “ Nou ik moet je wat vertellen..”

Sophie(Blij dat ze Fleur eindelijk weer eens spreekt): “Wat is er dan? Ga je trouwen!”

Fleur: “Nou nee, het zit zo..Lucas is hier.”

Sophie(verbaasd):”Wat doet Lucas bij jou?”

Fleur(stilletjes, verlegen): “Nou, Sophie ik denk dat je even moet gaan zitten.”

Sophie gaat zitten. Bij Fleur thuis, poetst Lucas op de achtergrond zijn tanden.

Fleur:”Sophie, Lucas & ik hebben een affaire”

Sophie (boos & verbaasd): “WAT!?”

Sophie hangt op. Ze wacht tot Lucas thuis is.

Het is half 7 ’s ochtends, Lucas komt thuis. Sophie wacht Lucas op bij de deur. De tranen lopen over haar wangen. Lucas opent de deur.

Sophie(heel boos): “KLOOTZAK!”

Lucas(verbaasd): “Waar heb je het over Sophie?”

Sophie: Je weet dondersgoed waar ik het over heb!”

Lucas probeert Sophie te kalmeren maar het helpt niet. Ze maken ruzie.

Sophie krijgt een idee. Ze rijdt langs het huis van de vriendin die belde (Fleur). Ze pikt fleur op met een smoes. Sophie rijd de duinen in.

Fleur(vervreemd): “Sophie, wat doen we hier?”

Sophie pakt haar tas uit de achterbak.

Sophie: “Dat zul je wel zien, kom! “

Fleur(moe): “is het nog lang lopen?”

Sophie loopt voorop. Dan draait Sophie zich plots om en steekt Fleur neer. Ze zijn hoog in de duinen, dus Sophie verbergt en begraaft het lichaam. Sophie rijdt terug naar huis, alsof er niks gebeurd is. Zodra ze thuis is zoekt ze Lucas op. Hij is in zijn kantoor.

Sophie klopt op de deur.

Sophie(liefjes): “Lucas? Kunnen we praten over gister?”

Lucas: “Tuurlijk, kom binnen”

Sophie, loopt naar binnen en gaat op het bureau van Lucas zitten.

Sophie: “Ik wil vergeten waar de ruzie over ging, ik vergeef het je, maar als je belooft dat het niet weer gebeurt.”

Lucas: “Dat beloof ik liefje.”

Sophie: “Goed, dan moet ik nog iets vertellen. Ik ben zwanger!”

Maar hij was niet gelukkig, en ging vreemd met een andere vrouw. Zijn vrouw kwam daarachter.

Ze maakte elke dag ruzie & de vrouw kon het niet meer aan. Ze wou weten wie het was. Toen ze daarachter kwam, was ze in shock.

Haar man is er nooit achter gekomen…

Vroeger & nu

Op de basisschool deed ik best culturele dingen. Ik ging vaak met mijn ouders naar leuke voorstellingen of naar het theater. Met mijn oma ging ik ook vaak naar een museum of dierentuin in Rotterdam. Dat vond ik altijd heel leuk & gezellig. Zolang ik het me kan herinneren gaan wij elk jaar op vakantie, soms waren die vakanties heel cultureel en gingen we naar oude dorpjes of naar de bergen. Vroeger keek ik voornamelijk Disney films of Pipi Langkous films. Ik schreef toen ik ongeveer 5 jaar was ook kleine verhaaltjes met kleine tekeningetjes. En in groep 8 hebben we natuurlijk een afscheidsmusical gedaan.

Op de middelbare school is mijn smaak best wel veranderd. Ik kijk nu veel ‘spannendere’ films en series dan vroeger. Vroeger mocht ik geen spannende series of films kijken ook omdat ik dan meestal al naar bed moest. Sinds de basisschool is er niet veel veranderd, we gaan nog steeds naar theaters om bijvoorbeeld The Lion King of Tarzan te zien. Mijn muziek smaak is wel veranderd, vroeger luisterde ik naar K3 of Ch!pz, nu luister ik niet echt naar een bepaalde artiest maar ik heb verschillende favoriete muziekgenres. In de eerste schreef ik nog weleens verhalen maar daar had ik geen zin meer in. Nog steeds gaan we op excursies naar mooie en oude plekken als we op vakantie zijn.

Kunstdisciplines

Beeldende kunst;

Ik ga niet meer naar musea omdat het me niet echt interesseert en omdat ik er ook best veel al gezien heb. Mode vind ik nu echt leuk; ik heb thuis een lookbook, een boek met allemaal mooie modefoto’s van modellen of dat ene paar schoenen die je zo mooi vind dat plak je daar allemaal in. Op mijn kamer heb ik ook een modecollage hangen. Ik heb veel getekend maar dat doe ik niet meer omdat ik geen tijd meer heb en het ook niet meer zo leuk vind om te doen. In Parijs heb je bij Montmartre een pleintje met allemaal portret tekenaars, dit vond ik echt heel mooi om te zien.

Architectuur;

Ik heb 2 jaar geleden mijn kamer verbouwd (hij was eerst blauw, nu roze). Dit vond ik erg leuk om te doen, zelf het behang uit zoeken, de vloer en de nieuwe meubels. Ik vind de architectuur van Istanbul erg mooi, het straalt een heel verleden uit aan de gebouwen kun je zien hoe de mensen vroeger geleefd moeten hebben.

Film;

Als we een opdracht krijgen waarbij je mag filmen of fotograferen wil ik dat zo graag mogelijk! Ik bewerkte en monteerde zelf altijd de filmpjes. Ik heb al heel lang PSP X2 op mijn pc staan, hiermee kan ik aardig overweg. Thuis kijk ik het liefste bekende Hollywood films maar als een onbekende film een goed verhaal heeft wil ik die ook best kijken. Planet Earth vind ik een hele mooie documentaire.

Muziek;

Ik heb thuis bijna geen Cd’s omdat alle muziek op mijn computer staat. Ik ben nog nooit bij een concert geweest maar wel bij optredens. Ik speel geen instrument, omdat ik het niet leuk vind en absoluut geen noten kan lezen. Veder hou ik van veel soorten muziek behalve trance, hardcore of metal etc.

Literatuur;

Ik lees buiten school om best veel, vooral in de vakanties op het strand of bij het zwembad. Ik lees dan thrillers, romans of humor. Zoals ik al zei heb ik vroeger verhalen geschreven maar daar ben ik mee gestopt.

Theater;

Ik ga nog steeds naar musicals en cabaret trekt nu mijn aandacht. Op school vond ik het vak drama nooit zo leuk. Dans optredens op tv of op toneel vind ik leuk om te zien. We gingen in de derde met een paar andere klassen naar de schouwburg in Almere en een paar leuke voorstellingen kijken, ik vond ze stuk voor stuk even leuk.

Ik hou op dit moment het meeste van dans en cabaret omdat ik het knap vind van die mensen dat ze zo goed kunnen dansen of grappen kunnen maken.

Ik zou wel meer willen weten van architectuur omdat dat me ook steeds meer interesseert.

Waar ben je heel goed in?

Ik ben goed in het monteren en bewerken van foto’s en video’s (video’s met Moviemaker en foto’s met Paint Shop Pro X2)

Vaardigheden;

•  Beschikking over spiegelreflex camera en digitale camera
• Computer
• Kleurenprinter
• Cd brander en speler
• Dvd brander/speler
• Paint Shop pro x2 + Moviemaker

Luciëlle & ik houden onze presentatieover Samuel Taylor Coleridge. Hij was een Engelse literatuur schrijver.

Samuel Taylor Coleridge  was een Engels dichter, denker en literatuurcriticus. Hij is geboren in Devonshire op 21 oktober 1772.

Samuel Coleridge

Coleridge wordt samenmet William Wordsworth gezien als de grondleggers van de Engelse Romantische literatuur. Zijn belangrijkste werken zijn: The Rime of the Ancient Mariner(gepubliceerd inLyrical Ballads,  Wordsworth/Coleridge 1798), Kubla Khan en Cristabel.

Coleridge geloofde erg in het bovennatuurlijke, hij had het hier ook vaak over in zijn dromen.

Hij bezocht de Universiteitvan Cambridge maar al snel werd het duidelijk dat hij het hier niet volhield. Hij leed aan chronisch geldgebruik, daarom verliet hij even later ook de Universiteit. Hij ging in het leger. ook hier hield hij het niet vol hij viel vaak van zijn paard en was alleen goed om de stallen schoon te houden. Hij schreef in deze periode vooral liefdesbrieven.

Hij maakte even later vage plannen om een nieuwe gemeenschap te stichtenin Pennsylvania. Maar deze plannen werden nooit uitgevoerd.

Colleridge had echter een slechte gezondheid en begon al op vroege leeftijd opium te gebruiken tegen de pijn. Wat ze toen nog niet wisten was dat opium erg verslavend was en welke bijwerkingen het had.

In 1795 leerde Coleridge William Wordsworth kennen. Hiermee ontstond er een vruchtbare periode voor beide schrijvers. Dit was het begin van de Romantische periode. Ze schreven meerdere boeken en gedichten.

Zijn gezondheid was zo verslechterd dat hijin 1834 stierf in Londen.