Een vlucht regenwulpen

Schrijver: Maarten ’t Hart

Eerste uitgaven: 1978

Aantal bladzijden: 163

Een vlucht regenwulpen gaat over het leven  van Maarten. Maarten is celbioloog en een van de jongste professoren aan de universiteit. Het verhaal speelt zich af rond 1970, maar er zijn ook veel flashbacks naar Maarten zijn jeugd. Maarten is zijn grote jeugdliefde Martha nooit vergeten. Op de bruiloft van zijn jeugdvriend ontmoet hij de zus van Martha hij biedt haar een lift aan en ze spreken af elkaar nog een keer te zien. Diezelfde avond als Maarten in de auto zit krijg hij een visioen dat hij nog maar twee weken te leven heeft.

Het middelste gedeelte van het boek gaat vooral over Maarten zijn jeugd en over een paar gebeurtenissen in het nu. Al snel blijkt dat Maarten niet heel sociaal is en dat hij een behoorlijk zware jeugd heeft gehad. Hij had eigenlijk bijna geen vrienden, behalve Jakob, en zijn ouders zijn op vrij jonge leeftijd overleden. Ook wordt het visioen van Maarten zijn dood steeds belangrijker in dit deel van het boek.

In het laatste deel van het boek is Maarten op een congres in Bern. Na het congres gaat hij een bergwandeling maken met Adrienne en Ernst. Ze gaan, terwijl Maarten helemaal geen ervaring heeft met klimtochten, een redelijk moeilijke beklimming doen. Maarten glijd uit op een stuk helling, wat behoorlijk stijl is. Hij glijdt als een speer naar benden en haalt hierbij zijn hele huid open. De lezer krijgt nu het idee dat hij doodgaat, omdat het het einde van het boek is en Maarten had dit ook al eerder voorspelt. Hij overleeft het ongeluk echter, maar beseft dan dat hij voorbestemd is om alleen te leven.

 

Helaas was dit voor mij misschien wel het saaiste boek dat ik ooit heb gelezen. Ik ben er dan ook een behoorlijke tijd mee bezig geweest, maar toen ik eenmaal halverwege was moest ik het natuurlijk uitlezen. Ik ben wel erg blij dat ik er nu vanaf ben. De stijl van het boek sprak mij totaal niet aan. Elk verschijnsel werd met de langste zinnen en de mooiste woorden beschreven, waardoor ik mijn concentratie na vijf regels al weer kwijt was.

Ook het verhaal vond ik totaal niet boeiend. Ik raakte telkens de draad kwijt en als ze na een flashback weer teruggingen naar het heden snapte ik totaal niet meer waar het over ging. Als ik dan eens begreep waar het over ging kwamen er weer anderhalve bladzijden waarin alleen maar vertelt werd hoe mooi de wolken wel niet zijn, waardoor ik mijn aandacht weer ergens anders op richtte en het boek weglegde.

Ik beveel dit boek eigenlijk aan niemand aan, behalve aan wat oudere mensen die meer waardering hebben voor deze stijl. Scholieren kunnen het echter altijd proberen te lezen. Misschien spreekt het een ander wel aan. Ik heb er niet heel veel spijt van dat ik dit boek heb gelezen, want je dit soort boeken toch een keer lezen voordat je kan concluderen dat je er helemaal niks aan vind.

2 reacties op “Een vlucht regenwulpen

  1. Ja, Maarten t Hart is niet altijd even vrolijk en prettig om te lezen. Zwaarmoedig etc. Jammer.
    Volgende keer kan je ook van te voren even vragen of ik er wat over kan vertellen. Zoek wel wat uit over MtH, zodat je er wel wat over kan vertellen.
    wat zijnde laatste twee boeken van het jar?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>