Erik of het klein insectenboek

Auteur: Godfried Bomans
Uitgever: Meulenhoff Boekerij bv, Amsterdam
Jaar van uitgave: 2013
Aantal bladzijdes: 129

Special thanks to: ryanschoop

Het boek gaat over een jongetje genaamd Erik. Op een zekere avond belandt Erik in een insectenwereld door middel van het schilderij Wollewei. Eerst ligt Erik gewoon rustig in zijn bed, tot hij het schilderij van zijn grootvader ziet bewegen. Al snel blijkt dat alle schilderijen in de kamer leven en dus ook het schilderij Wollewei. Erik wordt een stuk kleiner en stapt over de lijst van het schilderij. De plek waar hij belandt is heel anders dan zijn eigen wereld. In Wollewei leven geen mensen, maar insecten. Erik leert veel over de insecten. Hij logeert bij een wespenfamilie, ontmoet een bijenfamilie, dineert bij doodgravers en woont een poosje bij een mierenkolonie. Daarnaast wint hij het gevecht met een spin en ontmoet een regenworm (die hij later samen met de mieren opeet). In Wollewei beschouwt iedereen hem als een groot geleerde. Dit komt omdat hij een toets krijgt over insecten en daar dus goed voor heeft geleerd. De insecten vragen hem om raad vanwege zijn grote kennis over hun levensstijl. Uiteindelijk komt hij terug bij zijn familie. Hij denkt zelf dat hij drie weken weg is geweest, maar volgens zijn familie heet hij gewoon een nacht geslapen.

Ik vond het best wel leuk om het boek te lezen. De manier waarop Erik naar de wereld kijkt is erg grappig en het is leuk dat verschillende insecten verschillende karakters hebben. De mieren zijn bijvoorbeeld heel ijverig en de spin is slecht. Ik vind het verhaal leuk bedacht, omdat het eigenlijk onze maatschappij weergeeft in de insectenwereld. De insecten hebben dezelfde problemen als mensen en ook dezelfde normen en waarden.

De stijl waarin het geschreven is, is wel een beetje ouderwets. Dit is ook logisch aangezien het boek in 1940 geschreven is. Ondanks het feit dat het taalgebruik wat ouderwets is, leest het wel makkelijk.

Vroeger heb ik de film van Erik of het klein insectenboek vaak gekeken bij mijn opa en oma. Hierdoor was het ook wel leuk om nu eindelijk het boek eens te lezen.

Ik raad dit boek aan  aan mensen die een niet al te dik boek voor hun lijst willen lezen en voor mensen die niet veel moeite hebben met ouderwetse boeken.