Boek: Veertig

Auteur: Kees van Kooten

Jaar van uitgave: 1982

Genre: Humor

Ik het boek ‘Veertig’ beschrijft Kees van Kooten wat hij mee maakt als veertiger. Hij verwoordt dit in 3 verhalen, de eerste 2 zijn tot zover nog wel grappig maar de 3de daarin tegen is een triest en droevig verhaal.

De drie verhalen

  • “L’ecrivain”
  • “Prostatitis!”
  • “Willem”
Samenvatting:
“L’ecrivain”
 
Dit verhaal begint ermee dat de schrijver, de ik-persoon, veertig wordt. Hij krijgt dan van zijn vrouw een heel speciaal cadeau, hij mag 2 weken lang op vakantie in zijn eentje naar het Franse plaatsje Gerardmer. Hij wilt dan graag 2 weken lang ongestoord aan een nieuw boek werken. Hij komt alleen niet verder dan de titel. Na een paar dagen vertrekt de schrijver alweer naar huis omdat hij zijn gezin miste.
 
Mijn mening:
Het eerste verhaal is het langst dat is zo gedaan zodat je schrijver/ik-persoon goed leert kennen. Dit is belangrijk voor het rest van het boek omdat het voornamelijk over hem gaat. Opmerkelijk is dat hij er af en toe wat Frans door heen gooit om te laten merken dat hij daar met een lokaal persoon praat zoals de portier van het hotel. De thema is hier het schrijverschap, Het is moeilijk om goed door te kunnen schrijven.
Ik vond het gewoon een beetje een inkomertje voor het boek omdat er niks heftigs gebeurde, dus niet van dat je ‘de bladzijdes snel genoeg kon omslaan’.
Het verhaal was hier vanaf het begin tot het eind een ééntonig verhaal.
______________________________________________________________________ 
“Prostatitis!”
 
Na het grote succes van zijn vorige boek, kon van Koote zich dure dingen veroorloven waaronder een mooie dure auto. Hij kreeg ook uitnodiging van uit het hele land voor lezingen. Hij selecteerde hier een paar van en wilt er een tour van maken. Hij is zeer gespannen en rookt zo af en toe wat hasj. Bij zijn première moet hij telkens naar de wc terwijl hij een lezing wilt geven. Elke keer als hij plast kom een klein beetje maar en brandt het zeer erg. Hij blaast de lezing af en gaat naar huis. De volgende dag gaat hij naar de dokter omdat hij bang is dat hij prostaatkanker heeft. De dag daarop wordt hij doorgezonden naar de uroloog waar hij te horen krijgt dat alles nog mee valt en dat zijn prostaat lichtelijk is ontstoken. Hij krijgt een kuur en kan doorgaan met zijn tour. Aan het eind van het verhaal vertelt hij dat hij prostatitis nog niet zo’n een gekke ziekte is en gaat rustig verder met leven.
 
Mijn mening: In dit verhaal leer je inzien dat de schrijver Kees van Kooten heel erg gespannen is voor zijn tour en op welke manier hij die spanning laat weg zakken. Daarnaast is die heel erg bang dat hij prostaatkanker heeft. Het thema is hier: spanning en angst.
Dit verhaal vond ik wel het meeste spanning hebben, doordat je zeg maar toch voelt dat er iets niet klopt en dat jij ook mee leeft onder hoeveel druk hij heeft.
______________________________________________________________________ 
“Willem”
 
Willem is de hond van Kees van Kooten. De hond is dertien jaar oud geworden en is toen gestorven tot groot verdriet van Kees en zijn gezin. Ze zijn na het begraven van Willem, in de achtertuin, over het verdriet gekomen. In dit verhaal wordt uitbundig beschreven hoe goed Willem het had bij het gezin en aan welke filmpjes hij mee deed. Na een tijd had het gezin nog een hond genomen, Lucia. Lucia is na enig zins tijd geaccepteerd door Willem, Lucia heeft erg veel respect voor Willem.
 
Mijn mening:
Dit laatste verhaal is droevig en niet zo komisch verhaal als de vorige 2 verhalen. Het is erg emotioneel, waardoor het Kees van Kooten erg diep in het hart raakt. Dit is een mooi en prachtig eind verhaal voor dit boek. Het thema van dit verhaal was: De dood.
Ik vind dit verhaal droevig en ik kon dit verhaal ook herkennen door dat mijn hond 3 jaar geleden dood ging. Tijdens het lezen van al die mooie verhalen die Kees dan heeft mee gemaakt met zijn hond denk je dan ook aan je eigen herinneringen van je eigen hond. Dit maakte het voor mij een zeer mooi verhaal.
______________________________________________________________________
 
Mijn mening over het boek algemeen:
Het boek bestaat uit 3 verhalen die een goede volgorde achter elkaar komen. Elk verhaal is zelfstandig geschreven of in andere woorden. Elk verhaal kan je apart lezen zonder er kennis van de voorgaande verhalen te lezen. Het boek is zeer komisch bedoeld, alleen het laatste verhaal is een zeer droevig verhaal. Het doel van het boek is om de lezers te laten zien wat het ouder worden doet met Kees van Kooten en wat hij doormaakt in deze tijd.
Ik vond het dan ook een interessant boek om te lezen doordat je niet wordt mee gesleurd in 1 groot diep verhaal. Maar dit soort boeken zijn toch niet mijn lievelingsboeken dat gaat toch meer naar science-fiction verhalen omdat daar meer spanning, actie en complot theorieën.
Verder vond ik van het boek het verhaal over de hond het meest aangrijpend en kon ik mij daar het meest in vinden.

2 reacties op “Boek: Veertig

  1. Dag Toby
    Bedankt voor je recensie. Je maakt heel duidelijk waar het boek over gaat. Maar bij de stukjes ‘mijn mening’ staat niet echt je mening. Wat vind je van de aparte verhalen en het hele boek. En waarom vind je dat. Probeer hier nog wat meer over te schrijven.
    Groet

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>