Boek: Underdog

Auteur: Elfie Tromp

Jaar van uitgave: 2015

Genre: Roman

 

Samenvatting:

Dit verhaal gaat over een familie Afghaanse Windhonden fokkers. Rein, die autistisch is, verzorgt in het weekend de honden en de buiten plaats en krijgt er voor in ruil geld van de familie voor zijn onderhouden. Daar buiten gamet hij alleen maar. Hij is zeer goed bevriend geraakt met een vrouw online die kanker heeft en niet zo lang meer te leven heeft, voor haar allerlaatste verjaardag organiseert ze groot een feest waar Rein op uitgenodigd is alleen zijn zus gooit roet in het eten.

Rein’s zus Adelien is mee gegroeid met haar moeder om de honden kennel “Stardust BV” zo groot mogelijk uit te breiden. Ze is bereid om daar voor alles op te geven. Daarnaast heeft ze ook kinderwens maar haar man Freek heeft er niet zo’n interesse in een kind, wat haar erg frustreert en stiekem dingen doet om de kans op een kind te verhogen.

Het Verhaal draait voornamelijk om deze twee personages (broer en zus). Haar zus wilt het bedrijf uitbreiden alleen hun vader is er niet zeker van en heeft er ook niet meer echt het geld voor om het bedrijf goed te houden. Maar Adelien laat het er niet bij zitten en organiseert een reis naar Australië om hun top teefje te laten denken door een top reu. Dit betaald Adelien en haar moeder zelf en gaan met ze tweeën op pad.

Alleen kort daarvoor valt hun moeder en kan helaas niet meer mee en Rein wordt gevraagd om mee te gaan alleen kan dit niet doordat hij eigenlijk het feest heeft van zijn vriendin. Dit is een ellendig gedoe waar hun ellendige reis mee begint.

 

Mijn mening:

Ik vond het wel een leuk boek, wat ik vooral grappig vond dat de schrijver ook eigenlijk nog wat verstand heeft van de game die Rein dag in dag uit speelt. Voor de rest gaat het verhaal eigenlijk over die reis die ze maken door Australië heen. Ze ontmoeten ook een persoon waar Adelien soort van verliefd op wordt, wat waarschijnlijk te maken heeft met de ruzie met Freek. Dit is echter zo’n relatie waar de vrouw de man afsnauwt en de man een eikel is die doet wat hij wilt, wat de relatie ook niet lang laat duren. Dit was zeer raar en je leest ook veel vanuit het punt van Rein waar hij de dingen wel begrijpt maar er anders op reageert dan een normaal persoon zal doen wat het een interessante kijk geeft op het verhaal. Op zich vond ik het een goed boek.

Boek: Het Journaal van de Bontekoe

Auteur: Willem Ysbrantsz. Bontekoe

Vertaler: Thomas Rosenboom

Jaar van uitgave: 2001

Genre: Scheepsjournaal

 

Samenvatting:

Het Journaal van de Bontekoe gaat over de lange reis die Bontekoe maakt als schipper op verschillende schepen in Oost-Indië. Op de heen reis naar Oost-Indië gaat het fout en explodeert het schip vervolgens dobberen ze 2 weken lang rond op de oceaan met zeilen gemaakt van hemden. Na die 2 weken komen ze in de straat van Soenda waar ze zich op een eiland verversen. Vanwege deze ramp is het scheepsjournaal van de Bontekoe zo populair geworden.

Iedereen associeert het scheepsverhaal van de Bontekoe ook met deze gebeurtenis, terwijl dit 11 maanden na vertrek gebeurde en de reis van Bontekoe 7 jaar duurde. Het verhaal was ook zo populair vanwege dat Bontekoe god er zo erg bij betrok. Want al het geluk dat ze gekregen hadden onderweg had hij te danken aan god en de mensen die het lazen waren bijna allemaal gelovigen, waardoor ze meer geïnteresseerd waren.

De taak die Bontekoe na de schipbreuk heeft gekregen was vrij “normaal” voor in die tijd. Het bestond uit handel uitlokken tussen de Nederlanders en de Chinezen, de Spanjaarden op de Filipijnen het zeer lastig te maken, Spaanse schepen aan te vallen en om Chinese arbeiders te ronselen of te ontvoeren om op de plantages in Formosa te laten werken.

 

Mijn mening:

Het is wel een interessant boek alleen kan je na het begin best wel snel je interesse verliezen. Het begin is echt een verhaal van hoe ze die 2-3 weken hebben overleefd en hoe Bontekoe om ging met de situatie terwijl de rest van verhaal heel veel feiten opsommen is van: nu zijn we hier, we gaan nu hier heen en we hebben dit nu aan boord. Op het einde komt er dus weinig verhaal terug.