SONNY BOY

Samenvatting
Als de jonge rooms-katholieke Rika van der Lans en de protestantse Willem Hagenaar in 1911 trouwen tegen de wil van hun families, is het schandaal niet te overzien. Toch begint de toenadering met de bloedverwanten snel en wonen Rika, haar man en hun vier kinderen binnen enkele jaren gelukkig samen in Den Bosch. De sfeer slaat echter om als Willem voor zijn werk moet verhuizen naar het dorp Goeree. Rika kwijnt er weg van verveling en mist de zwierigheid van de grote stad. Als haar man, niet wetende wat hij met zijn steeds opstandigere vrouw aanmoet, zijn handen niet meer thuis kan houden pakt ze in 1926 haar spullen en vertrekt naar Den Haag. Hier woont ze enige tijd onder primitieve omstandigheden samen met haar kinderen. Ondanks de moeilijke tijden stemt Rika er in toe Waldemar Nods in huis te nemen, een Surinaamse jongen die voor het grote geld naar het rije Nkederland is gekomen. Ondanks het leeftijdsverschil van ongeveer twintig jaar bloeit snel er iets tussen het tweetal en het duurt niet lang voor Rika merkt dat ze zwanger is. Haar kinderen vatten dit nieuws minder blij op dan gehoopt. Haar oudste zoon Wim loopt samen met zijn broertje Jan zelfs weg, terug naar hun vader. Willem, nog steeds onwillig de scheidingswens van zijn vrouw te accepteren, barst na het aanhoren van het verhaal van jaloezie. Rika is ondertussen om haar relatie met een zwarte man compleet verstoten door haar omgeving, en ondanks de pijn die het doet ziet ze zich snel genoodzaakt haar overige twee kinderen, Bertha en Henk, ook naar hun vader te sturen. Deze verbiedt hun vervolgens echter elk contact met hun moeder.

Vol verdriet over het “verlies” van haar kindjes verhuist Rika met Waldemar en hun zoontje Waldy naar Scheveningen, waar het haar ondanks de crisisjaren dertig lukt een goedlopend pension te starten. Eind jaren dertig treedt het paar in het huwelijk en begint het contact met Rika’s kinderen langzaam weer redelijk op gang te komen.

Als de Tweede Wereldoorlog begint komt Rika snel in de LO terecht, de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers. Het opvangwerk zet ze door, ook nadat het gezin door de Duitse evacuatie van Scheveningen opnieuw terug moet verhuizen naar Den Haag. De Duitse overheersing begint steeds een grimmigere omvang aan te nemen. Maar door stom toedoen van een van haar onderduikers, de SS-deserteur Gerard van Haringen, wordt haar gezin januari 1944 verraden en worden al haar Joodse gasten op de trein gezet. Rika, Waldy en Waldemar worden opgesloten in een gevangenis voor mensen uit het verzet, het Oranjehotel in Scheveningen. Waldy is snel vrij en wordt in afwachting van de vrijlating van zijn ouders opgevangen door verschillende gezinnen.

Door haar verbeten koppigheid wordt Rika gedurende haar verblijf in het Oranjehotel sterk mishandeld door haar woedende ondervragers. Waldemar wordt snel naar het werkkamp in Vught gestuurd en ook Rika verhuist daar na enkele maanden heen. Hun wegen worden echter opnieuw gescheiden als Waldemar naar het concentratiekamp Neuengamme wordt verplaatst.

Door zijn kennis van de Duitse taal weet hij daar een baantje in de kampadministratie te bemachtigen, waardoor hij het er naar omstandigheden redelijk heeft. Rika wordt later op transport gezet naar het vrouwenkamp Ravensbrück. Hier overlijdt ze februari 1945 aan de gevolgen van dysenterie. Ook Waldemar overleeft uiteindelijk de oorlog niet. Na de bevrijding van zijn kamp worden de overlevenden opgevangen op het schip “Cap Arcona” aan de Oostzee. De Britse veiligheidsdienst vermoedt echter dat de haven vol SS’ers zit en bombardeert de plaats 3 mei 1945. Duizenden van de zwaar ondervoede ex-kampleden weten het slechts enkele minuten uit te houden in het ijskoude water. Waldemar lukt het zwemmend de kust te halen, maar hij wordt op het strand neergeschoten door Duitse soldaten.

Via ooggetuigen van de dood van zijn ouders weet Waldy na de bevrijding snel dat zoeken geen zin heeft. Hij krijgt het zeer moeilijk met het verlies en tot grote opluchting van de familie van Rika nemen naar Nederland geëmigreerde familieleden van Waldemar de opstandige jongen in huis. Om zijn worsteling te doorbreken probeert Waldy na vijftig jaar zijn leven op papier te zetten, maar zonder bevredigend resultaat. Het heeft hem zonder meer geholpen dat uiteindelijk Annejet van der Zijl het verhaal reconstrueerde.

Voordat ik begon met het lezen van Sonny Boy dacht ik dat het een saai boek was en ik veel moeite ervoor zou moeten doen om het te lezen, aangezien ik lezen niet zo leuk vind. Hoe verder in het verhaal je komt hoe spannender het boek wordt om te lezen. Ik ben boven  mijn verwachtingen erg enthousiast over Sonny Boy. Ik vind het idee dat Waldemar en Rika verliefd worden  erg leuk omdat Waldemar een Surinaamse man is en Rika een Nederlandse Vrouw is. Dat deze twee zo verliefd op elkaar worden pas natuurlijk niet bij de tijd waarin ze leefden, de tijd wanneer ‘zwart’ en ‘wit’ nog erg gescheiden was en eigenlijk een schande als deze zich mengden. Iets waar ik ook heel erg in geïnteresseerd ben is de Tweede Wereld oorlog. Ik vind het fascinerend hoe alles er toen uitzag en wat er gebeurde. Door het boek Sonny Boy heb ik een beter perspectief gecreëerd over de Tweede Wereld oorlog voor de Nederlanders was en hoe zij het hebben beleefd in onder andere concentratiekamp Vught. Als je ervan houdt om over liefde te lezen en het onderwerp Tweede Wereldoorlog interessant vind dan raad ik je aan om het boek te lezen hoewel sommige passages wel saai waren. Ik geef dit boek het cijfer: 6

EEN SCHITTEREND GEBREK

Samenvatting
Lucia woont als klein meisje op een groot landgoed, waar haar ouders werken als bediendes voor een gravin. Op een dag komt Giacomo met zijn familie logeren, in verband met een bruiloft die binnenkort plaats zal vinden. Lucia wordt de bediende van Giacomo. Ze zijn ongeveer even oud en het lijkt Lucia leuk om vriendjes met hem te worden. Hierdoor ontstaat een heftige liefde tussen de twee. Giacomo moet op den duur terug naar Venetie, maar belooft Lucia over een jaar terug te komen om dan met haar te trouwen. In de tussentijd zal Lucia zich ontplooien tot een ware ‘madame’. Ze krijgt een leermeester en leert binnen de kortste keren lezen en schrijven en haar wordt bijgebracht hoe ze zich moet gedragen in een sjiek gezelschap.

Op een dag gebeurt er iets ergs. Er worden pokken geconstateerd bij Monsieur de Pompignac, Lucia’s leermeester. Hij wordt naar een oud schuurtje ver in het landschap gebracht waar niemand durft te komen, behalve Lucia. Wanneer Monsieur de Pompignac overlijdt beseft Lucia dat ze nu zelf verder zal moeten. Ze trekt haar mooiste jurk en schoenen aan en presenteert zich aan de gravin. Die kan haar ogen niet geloven. Maar dan schrikt ze weg. Lucia blijkt een blaar op haar wang te hebben, een begin van de pokken. Ook zij wordt naar het schuurtje gebracht en daar door haar ouders verzorgd. Ze dwingt hen haar vast te binden aan het bed, zodat zij op geen enkele manier kan krabben. Door haar jonge leeftijd overleeft Lucia de pokken, maar ze zit wel voorgoed onder de littekens. Ze besluit dat ze hierom niet met Giacomo kan trouwen, want dan zal ze zijn toekomst verpesten. Daarom laat ze haar moeder een bericht doorgeven dat zij vertrokken is. Om het verhaal geloofwaardig te houden, vertrekt Lucia werkelijk naar Venetie. Daar verandert ze haar naam in Galathée de Pompignac. Die nieuwe naam is dezelfde als de naam die haar leermeester voor haar verzonnen had wanneer ze naar het eerste feest zouden gaan. Hij zou haar dan voorstellen als zijn nichtje. In Venetie raakt ze van het ene baantje in het andere verzuild. Uiteindelijk komt ze, jaren later, in Amsterdam terecht, waar ze als prostituee aan het werk gaat. Daar wordt ze bekend als de mysterieuze prostituee, omdat zij een sluier draagt..Via een van haar vaste klanten komt Lucia haar jeugdliefde Giacomo weer opnieuw tegen. Hij weet alleen niet met wie hij werkelijk te maken heeft. Ze sluiten een weddenschap over liefde. Giacomo, inmiddels veranderd naar Monsieur de Seingalt, beweert dat hij nog nooit een vrouwenhart bezeerd heeft, maar Lucia is van mening dat hij wel degelijk een keer een hart gebroken zal hebben. Giacomo stelt voor haar zelf te laten ervaren hoe hij met een vrouw omgaat. Pas dan zal zij mogen oordelen. Langzaam maar zeker laat Galathée steeds meer los over Lucia en ze biedt hem op een gegeven moment schriftelijk een voorstel aan om haar te ontmoeten. Zij is meestal te vinden in een van de Amsterdamse cafés, rond acht uur ‘s avonds. Daar ontmoet Monsieur de Seingalt Lucia. Hij schrikt en meent dat zij totaal geruïneerd is. Zo gaan Lucia en Giacomo uit elkaar, maar, zij blijkt wel zwanger van hem. Haar vaste klant Jamieson heeft Lucia met littekens gezien en zegt haar te respecteren zoals ze is. Ze vertrekt naar New York, naar hem dus, en samen stichten ze een gezin. Aan de relatie Giacomo-Lucia is voorgoed een einde gekomen.

 

Het boek is geschreven vanuit het perspectief van Lucia. De manier waarop Japin Een Schitterend Gebrek heeft geschreven is voor mij erg aantrekkelijk. Voor mij voelt het alsof ik continue in haar hoofd zit en mee kan kijken, denken, proeven, horen en voelen wat Lucia meemaakt. Een voorbeeld is wanneer Lucia onder de pokken lijdt en wordt getroffen door een jeukaanval. Arthur omschrijft wat Lucia voelt en wat ze erbij denkt:

’’Toen voelde ik de tinteling opgloeien achter mijn oogleden. Het verraste me.’.’

Op dit moment voelt het voor mij alsof ik het zelf meemaak en alsof de plotselinge tinteling mij verrast. Nog iets wat ik erg goed vind van Arthur Japin is het filosofisch denken:

‘’Veel wat aanvankelijk alleen in de verbeelding bestaat, wordt werkelijkheid.’’.

Zo een zin zet mij aan het denken, het vult mijn gedachten met duizenden vragen. Dat ik bijna mee kan voelen met Lucia en dat ik aan het denken wordt gezet is voor mij een teken dat dit boek aantrekkelijk geschreven is. Het houdt mijn aandacht vast en dat is precies wat ik verwacht van een boek. In de toekomst wil ik zeker meer boeken van Arthur Japin lezen. Ik geef dit boek het cijfer: 8,5

VAN DEN VOS REYNAERDE

Samenvatting
Het verhaal begint met een hofdag, een voor de dieren welteverstaan. Koning Nobel de leeuw ziet dat alle dieren inderdaad zijn gekomen, behalve Reynaert de vos. Alle dieren beklagen zich over Reynaert zijn gedrag. De enige die hem af en toe verdedigd is zijn neef Grimbaert de das.

Uiteindelijk dringt Isengrijn de wolf erop aan dat hier een ter dood veroordeling op zijn plaats is. Als Isengrijn erop aandringt Reynaert ter dood te veroordelen, springt de das Grimbaert verontwaardigd op en houdt een vurig pleidooi voor zijn oom. Isengrijn is ook niet zo’n brave en bovendien is Reynaert kluizenaar geworden, draagt hij een boetekleed en raakt geen vlees meer aan. Op dat moment nadert een droevige stoet die de dode kip Coppe met zich mee draagt. Coppe was de dochter van de haan Cantelaer. Reynaert heeft 11 van zijn 15 kinderen opgegeten. De koning is woedend, en besluit Reynaert voor het hof te dagen. Koning Nobel de leeuw besluit de vos te dagvaarden en stuurt Bruun de beer met deze boodschap naar Reynaert toe. Bruun meldt de vos wat er van hem wordt verwacht. Reynaert antwoordt dat hij graag mee zou gaan, ware het niet dat hij buikpijn heeft van het eten van te veel honing. Hij maakt de beer wijs dat er honing zit in een eik die door timmerman Lamfroit gespleten is. Zodra Bruun zijn kop ertussen steekt, trekt de vos de wiggen weg en verdwijnt lachend. De dorpelingen, met Lamfroit en de pastoor voorop, takelen Bruun verschrikkelijk toe. Toch weet hij te ontsnappen en kan verslag uitbrengen aan de koning. De volgende die wordt aangewezen om Reynaert te halen is Tibeert de kat. Hij was vanwege zijn intellect uitgekozen. Reynaert slaagt er toch in om Tibeert wijs te maken dat er vette muizen zitten in de schuur van de priester. Reynaert weet dat daar een strik is gezet, omdat hij er altijd kippen jatte. Tibeert gaat de schuur in en raakt ernstig gewond, maar ontkomt door de pastoor flinke schade aan zijn mannelijkheid toe te brengen. Uiteindelijk wordt Grimbaert de das aangewezen om Reynaert te gaan halen. Grimbaert is een neef van Reynaert, dus de vos kon nu geen sluwe streken uithalen. Na een roerend afscheid van vrouw en kinderen gaat de vos mee. Onderweg veinst Reynaert berouw en biecht zijn misdaden op. Als ze langs een klooster komen kost het hem grote moeite niet even een kippetje te pakken, maar Reynaert beheerst zich.

Reynaert verzekert koning Nobel dat er geen trouwer onderdaan bestaat dan hijzelf, toch wordt hij tot de strop veroordeeld. Reynaert zijn bloedverwanten vertrekken, zij kunnen het niet aanzien dat Reynaert opgehangen wordt. Zijn doodsvijanden (Isengrijn, Bruun, Tibeert) gaan de galg vast opstellen. Reynaert vertelt de koning dat Bruun, Isengrijn en Tibeert een staatsgreep willen plegen. Het plan moest bekostigd worden met de schat van koning Hermelike, die door Reynaert zijn vader (die ook tot de samenzweerders behoorde) was gevonden. Reynaert maakte Nobel wijs dat hij de schat gestolen had en ergens anders begraven had om het plan te verijdelen. De koning wilde meer weten over de schat, die zich volgens Reynaert in de bron Kriekeput bij Hulsterput bevond.

Koning Nobel gelooft het hele verhaal en scheldt de vos zijn schulden vrij en sluit de vermeende staatsvijanden op. Reynaert maakt de koning wijs dat hij op boetetocht moet om van een pauselijke ban af te komen. Hij zegt dat hij hiervoor helemaal naar Rome en Palestina moet en krijgt de koning zelfs zover dat de huiden van enkele vooraanstaande dieren voor hem gestroopt worden en tot schoenen en reistas worden verwerkt.

Reynaert wordt op zijn “lange tocht” vergezeld door de ram Belijn en de haas Cuwaert tot aan zijn eigen kasteel. Hij lokt de haas mee naar binnen, waar hij Cuwaert samen met de rest van zijn familie op eet. Hij stopt Cuwaert’s hoofd in de pelgrimstas en zegt tegen Belijn, die buiten staat te wachten, dat in deze tas een afscheidsbrief voor de koning zit. Hij moet erbij zeggen dat hij er zelf aan mee heeft gewerkt. Belijn brengt de tas opgetogen naar de koning, hij denkt zelfs beloond te zullen worden voor deze daad. Als de koning merkt dat hij bedrogen is, schreeuwt hij het uit van woede. Hij laat zijn gevangenen weer los. Hij verklaart dat de nietsvermoedende Belijn en zijn familie toe behoren aan de wolven en de beren. Reynaert en zijn hele familie verklaart hij vogelvrij. Maar Reynaert is dan allang gevlogen.

Ik vond Van den vos Reynaerde erg leuk om te lezen omdat het eigenlijk op een sprookje lijkt diemijn ouders mij altijd voorlazen voor het slapen gaan. Het is een apart boek want de personages zijn beesten. Van den vos Reynaerde is ook een erg moeilijk boek, het boek komt uit de middeleeuwen. In de middeleeuwen werd er heel anders Nederlands gesproken als heden waardoor sommige dingen erg moeilijk te begrijpen zijn.

Bijvoorbeeld:

‘’Tybeert die cater die wart gram;

Aldus hi sine tale began

Ende spranc midden in den rinc’’ (107-109) Van den vos Reynaerde

Ik vind het heel knap hoe Willem de eigenschappen van dieren in zijn verhaal heeft gebruikt bijvoorbeeld de hoofdpersoon Reynaerde is een vos en een eigenschap van een vos is erg sluw zijn en dat is Reynaerde zeker! Van den vos Reynearde las ondanks de moeilijke tekst lekker snel, ik denk dat dit komt omdat ik het verhaal erg grappig vond. Mijn favoriete stukje uit het boek is het deel wanneer de kat in opdracht van de koning Reynaerde komt halen voor zijn zitting en Reynaerde de kat sluw van zich af weet te krijgen door een list te vertellen. Ik raad dit verhaal zeker aan als je van sprookjes houdt want daar lijkt dit boek erg op. Ik geef dit boek het cijfer: 7,0

Mijn Boeken

Naam                                    Schrijver                            Jaar van uitgaven                  Niveau
1. Karel Ende Elegast           Onbekend                                1270                                      3
2. Beatrijs                              Onbekend                                1374                                      4
3. Sonny Boy                         Annejet van der Zijl                  2004                                      3
4. Een Schitterend Gebrek    Arthur Japin                             2003                                      4
5. Van den vos Reynaerde    Willem die Madocke maecte  1260                                       3
6. Oeroeg                               Hella S. Haase                       1948                                       3
7. Warenar                             P.C. Hooft                               1617                                      4
8. De klucht van de koe         G.A. Bredero                           1612                                      3

KAREL ENDE ELEGAST

Karel Ende Elegast is een echt authentiek ridderverhaal.
Wanneer Koning Karel ligt te slapen wordt hij gewekt door
een engel, de engel verteld de koning dat hij uit stelen
gaan! Karel denkt dat het een droom is en draait zicht nog
een keer om. Echter is het geen droom en verteld de engel
Karel dat hij echt uit stelen moet gaan als zijn leven zijn
lief is. Met al zijn liefde en vertrouwen in god verlaat de
koning zijn kasteel midden in de nacht om uit stelen te gaan.
In de nacht tijdens het stelen komt de koning een andere
ridder tegen, allebei willen ze hun identiteit niet vrijgeven
waardoor hun ontmoeting eindigt op een gevecht. Karel
wint dit gevecht waardoor de andere ridder zijn identiteit aan
Karel moet verlinken. De andere ridder is Elegast, Elegast
is een ridder die koning Karel uit zijn rijk heeft verbannen
omdat Elegast van hem had gestolen. De ridders besluiten om
gezamelijk uit stelen te gaan bij Eggeric, de man van de zus
van koning Karel.Tijdens het stelen komt Elegast erachter dat
Eggeric niet trouw is aan koning Karel. Eggeric wilt Karel
vermoorden. Wanneer Elegast zorgt dat het vreselijk bericht
bij de koning terecht komt beseft Karel dat Elegast hem nog
steeds trouw is en besluit Karel Elegast nog en tweede kans
te geven vanwege zijn trouwheid.

Karel ende elegast was erg makkelijk te lezen omdat het verhaal helemaal in rijm is geschreven. Elke zin rijmt met de daaropvolgende zin. Ik was er in een paar uurtjes er alweer doorheen. Karel ende elegast is een echt authentiek ridderverhaal. Het is erg spannend vooral het stuk wanneer Karel en Elegast bij de zwager van Karel gaan stelen. Het verhaal heeft veel weg van een sprookje wat een van de punten is waarom het verhaal mij aanspreekt. Ik houd van sprookjes want in sprookjes kan alles en is niets te gek voor woorden. Ik raad Karel ende Elegast aan omdat het een makkelijk en leuk boek is om te lezen zelfs voor personen die totaal niet van lezen houden. Ik geef dit boek het cijfer: 6,5

 

Leesautobiografie

Mijn eerste 5 levensjaren heb ik op het eiland ‘Aruba’ doorgebracht. Op Aruba krijg je vanaf groep 3 Nederlands als schoolvak. In Aruba heb je  voornamelijk Engelstalige boeken. Ik had het geluk dat mijn ouders mij de hele Disney collectie Engelstalige boeken had geschonken en dat mijn ouders mij elke avond een ‘voor het slapen gaan verhaaltje’ voorlazen. Ik koos altijd een van mijn Disney boeken en die werden toen voorgelezen, hierdoor vond ik het lezen van boeken altijd leuk en ontstond er interesse om zelf te lezen.

In mijn basisschool periode van groep 3 tot en met groep 6 ging ik elke maand met mijn moeder naar de bibliotheek en nam ik zoveel mogelijk boeken als toegestaan was omdat ik het lezen zo leuk vond. In groep 3 en 4 las ik voornamelijk sprookjesboeken, sneeuwwitje, assepoester, roodkapje, repelsteeltje, ali baba en de 40 rovers etc. Ik verzamelde de Suske en Wiske stripboeken samen met mijn moeder, deze las ik altijd met mijn moeder en als ik het zo leuk vond las ik het achteraf zelf nog een keer.
In groep 5 en 6 las ik vooral Geronimo Stilton boeken, ik heb onder andere alle Fantasia boeken en alle Reis Door De Tijd reeksen gelezen. Geronimo Stilton schreef ook veel andere boeken die wat dunner waren dan de dikke Fantasia boeken waar zo meer dan 200 boeken van bestaan, die vond ik ook helemaal geweldig om te lezen. Vanaf groep 7 en 8 begon ik het ‘plezier’ in lezen een beetje kwijt te raken en las ik steeds minder. Ik vond de boeken van Carry Slee wel altijd leuk om te lezen, ik heb de boeken Spijt, Afblijven, Razend, Radeloos, alle Timboektoe reeksen, Hot or Not en Dat Heb Ik Weer gelezen.

Toen ik in de eerste kwam was ik oppeens verplicht om te lezen en moest ik boeken lezen die ik helemaal niet leuk vond want de meeste boeken op de boekenlijst vond ik niet interessant, hierdoor was al mijn plezier met lezen weg. In de tweede, derde en vierde van TL heb ik niet veel gelezen omdat ik het niet leuk vond, alleen verplicht voor school. In de vierde van HAVO begonnen we bij Nederlands met oude literatuur en dat vond ik juist wel heel erg leuk om te lezen, voornamelijk omdat het sprookjes zijn en omdat ik die vroeger alleenmaar las.

Tot nu toe is mijn interesse en plezier in lezen niet terug gekomen alleen als het gaat om oude literatuur uit 500. Ondanks dat ik niet zoveel heb gelezen de afgelopen jaren heb ik leesniveau 3, stijgend naar 4.