Mijn leesautobiografie – Yaël van der Stede

Voordat ik aan deze leesautobiografie begin, wil ik mezelf even voorstellen: mijn naam is Yaël van der Stede, ik ben 16 jaar jong en ik woon in Almere Buiten.  Vroeger werd er bij ons bijna nooit voorgelezen, slechts een enkele keer uit Dikkie Dik.  Mijn ouders heb ik, naast de rapporten en mailtjes van hun werk, niet veel zien lezen. Wel hebben ze alle twee veel boeken. Onze familie is, sinds ik mij kan herinneren, lid van de bibliotheek geweest. We hebben nooit extreem veel gebruik van de bibliotheek gemaakt, vooral omdat ik liever boeken koop dan dat ik ze leen. Bij ons thuis worden allerlei soorten boeken gelezen, maar momenteel vooral schoolboeken omdat de school weer is begonnen. Vroeger las ik enorm veel en kreeg ik wel eens een boek cadeau. De reden dat ik stopte met lezen, was omdat ik het op de middelbare school te druk kreeg om te lezen en mijn telefoon hielp niet echt mee.  Ik heb om en nabij 200 boeken in de kast staan. Ik leerde lezen voordat ik naar school ging en las ook redelijk goed. Veel kan ik mij er niet meer van herinneren, want ik was drie jaar jong toen ik kon lezen. Toen ik naar de basisschool ging, las ik veel tijdschriften zoals BoBo en Okki. Ook las ik veel boeken van Nijntje. Later ging ik meer echte boeken lezen zoals Pinkeltje, PietjePuk, de Vijf en Wiplala. Dit zijn allemaal boeken van mijn ouders en ik leende ze van hen. Ik heb vanaf groep 5 tot en met nu om en nabij 400 boeken gelezen. Ik hou vooral van Fantasy boeken. Bij het kiezen van een boek lees ik altijd eerst de achterkant om te kijken of het boek mij aanspreekt. Als de achterkant niet spannend genoeg is, weet ik dat ik het boek niet ga lezen en koop ik het niet. De laatste paar jaren lees ik extreem weinig. Dit komt vooral door mijn telefoon, het feit dat ik veel met mijn vrienden afspreek, de komst van leuke series, maar ook omdat ik 90% van de tijd al lees voor school. Deze factoren maken het voor mij onaantrekkelijk om te lezen, vooral het laatste punt. Als je al bijna de hele tijd met je hoofd in de boeken zit, heb ik geen zin meer om te lezen, maar wil ik gewoon even naar het scherm van mijn laptop staren met mijn verstand op nul en mijn blik op oneindigheid. Een beetje ontspanning is soms goed. Mijn smaak qua boeken is niet veranderd, ik hou nog steeds van spannende Fantasy boeken.

 

Tegenwoordig lees ik niet erg veel meer, tenzij het voor school is. De laatste boeken die ik heb gelezen zijn: Nieuw Nederlands en Theorie boek Rijbewijs B. De laatste is een aanrader als je jouw theorie-examen voor het personenautorijbewijs nog moet doen.  Ik heb wel eens een boek weg gelegd. Niet omdat het te moeilijk was, maar omdat het verhaal te langdradig was. Ik heb het hier over het boek Mobiel van Stephen King. Een zeer goede schrijver alleen met dat boek sloeg hij de plank mis, vind ik.  Ik zoek mijn boeken uit op basis van hoe ze eruitzien, of de achterkant mij aanspreekt en of het een serie is of niet. Een boek moet spannend zijn, het moet iets met mij doen.

Ik vind het lezen voor mijn leeslijst onzin. Wij worden gedwongen om boeken te lezen en het maakt niet uit of wij het leuk vinden of niet. Als ik dan gedwongen moet lezen, wil ik het liefst een boek kiezen wat mij aanspreekt en niet een boek dat ik moet lezen omdat het op de lezen-voor-de-lijst-lijst staat. Volgens mij begrijpen docenten niet dat hierdoor het plezier van lezen compleet wordt weggehaald. Mijn verwachtingen van volwassenenliteratuur is dat de boeken spannender gaan worden, omdat het niveau van de schrijvers wat hoger ligt.

 

Volgens mij zit ik nu op leesniveau 2. Ik vind het lezen van een goed boek niet erg, alleen heb ik niet echt zin om een boek te lezen omdat het moet, maar meer omdat ik het wil. Anders voel ik mij gedwongen. Een boek is er om je te kunnen ontspannen.