Een vlucht regenwulpen

Dit is de vijfde recensie en gaat over het boek Een vlucht regenwulpen.

Algemene gegevens:

  • Titel: Een vlucht regenwulpen
  • Auteur: Maarten ‘t Hart
  • Geschreven in: 1987
  • Uitgever: De Arbeiderspers, Amsterdam
  • Druk: 66e uitgave
  • Pagina’s: 163

Opbouw: 

Het boek bevat stukken die over de verhaallijn in het heden gaan en flashbacks. Deze flashbacks gaan vaak over hoe zijn jeugd was. Het verhaal is dus niet chronologisch. Het boek is geschreven vanuit het ik-perspecief.

Samenvatting:

Maarten is een dertigjarige hoogleraar celbiologie. Op de trouwerij van zijn enige vriend Jacob komt hij een meisje tegen die het zusje blijkt te zijn van zijn (onbereikbare) jeugdliefde Martha. Hij nodigt haar uit om over twee weken naar een klassiek concert te gaan, maar in de tussentijd moet hij nog naar een congres in Bern. Op de terugweg heeft hij de dwanggedachte dat hij binnen de twee weken zal overlijden.

De ontmoeting met het meisje brengt herinneringen omhoog van zijn jeugd, hij is opgegroeid apart van andere kinderen, pas op de basisschool kwam hij in contact met andere kinderen. Op de basisschool werd hij erg gepest. De leeraar zet hem apart, zodat  hij niet gestoord wordt met het werken door andere kinderen. Ook ontmoet hij daar Martha, hij spreekt maar een paar woorden met haar in zijn gehele schoolcarrière.

Hierna gaat hij naar de middelbare school en de universiteit en gaat daar celbiologie studeren. Door zijn ontdekkingen rond klonen en weefselkweek is hij al op zijn dertigste hoogleraar. Zijn ouders gaan vrij vroeg dood en vlak voordat hij zijn doctoraat krijgt sterft zijn moeder. Op het sterftebed van zijn  (gelovige) moeder bekend zij een paar “zonden” aan twee ouderlingen (een kerkelijk ambt). Zij zeggen dat deze onvergeeflijk zijn, Maarten is hier zo boos over dat de twee het huis letterlijk uitgeschopt werden.

Op het congres in Bern ontmoet hij collega celbiologen Adriënne en Ernst, in de tijd die hij met Adriënne doorbrengt voelt hij zich verlieft worden op haar. Maar zodra de drie een bergwandeling maken merkt hij dat Ernst en Adriënne steeds meer naar elkaar toegroeien. Op het moment dat Maarten bij een afdaling uitglijd en zich nog maar net aan een richel kan vastpakken had hij het gevoel dat zijn dwanggedachte bijna was uitgekomen. Daarna besluit hij dat hij  niemand met zijn abnormaalheid wil opschepen en stuurt een kaart naar de zus van Martha om de afspraak af te zeggen. Aan het eind besluit hij om niet de (onbereikbare) liefde na te streven.

Mening:

Het boek was op het eerste gezicht niet echt een boek die ik zou lezen, maar toen ik eenmaal begon was het best leuk. Maartens jeugd was niet fijn en zwaar, maar hij heeft het alsnog heel erg ver kunnen brengen als hoogleraar en celbioloog. Het was interessant om te zien hoe hij zich door zijn jeugd heen werkte.

Ook ging het boek over afstand doen van het geloof, Maartens ouders waren beide gelovig, maar Maarten niet. De zonde die zijn moeder op haar sterftebed opbiechtte was die van geloofsafval (het afstand doen van religie). Dit zou, volgens Jezus, de enige onvergetelijke zonde.

Ik zou het boek aanraden, omdat het best leuk is om te lezen en er ook wel grappige stukken in zitten, maar sommige stukken zijn wel verwarrend, omdat de tijd steeds verspringt.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>